262 
deorsum obliqua integerrimis, religno margine repando-ere- 
natis, s. crenato-serratis subincisisve, prope ad marginem 
sorophoris, costa tenuiz soris oblongis, ferrugineis; indasio 
pallido; rhachi angulata, ad petiolorum originem dilatato - 
prodncta stipiteqgue mediocri obtusangulis, gracilibus, fezuo- 
sis, purpureo-fuscis, nitidulis; rhizemate horizontali, brevi, 
denso. 
Coll. Kurr. (n. 30), coll. Weigle-Schaeffer. (n. 21), coll, 
Hohenack. (n.911). 
Ab Asplenio marino L., cui satis aflne, differt: fronde 
longiore, angustiore, sensim longe attenuata, pinnis, rhachis 
protuberantiis exorlis, basi vere trapeziis, obsolelius cosialis 
et venosis, nmec n0n erenato - serrafis, auricula distinetiore, 
rhachi stipitegue longiore gracilibus, angulatis, nec compres- 
sis, Alias species affınes haud novi; A. normale Don, & 
me non visum, forsaun iis adnumerandum; sed et ab hoc pin- 
nis remotioribus, nec contiguis, auriculatisque nostrum distin- 
guitur; sed rhachi stipiteque tetragonis convenit. 
Asplen. opaci, cujus copiam speciminum vidi, frondes 
pedales s. minores, 13/, s. 1” latae. Pinnae basi cum auri- 
cula 5 ad 6° latae, inferiores subdivaricatae, latiores et, ra- 
tione ad longitudinem habita, latiores, obligue subtriangula- 
res, interdum inciso -serratae; superiores sensim diminntae et 
patentiores. . 
33, Asplenium camptorhachis Kze.: fronde inembra- 
navea, glabra, flexuosa, lanceolata, apice atienuata (saepe 
gemmifera), pinnata; pinnis approximatis, sessilibus, diver- 
gentibus patalisve, e basi obliqua, sureum truneata, late au- 
riculata, deorsum longe cuneato-exeisa, decurrente, integer- 
rima ovato-oblongis, obtusis duplicato- obtuse - serratis, infi- 
mis s. inferieribus abbreviatis, evatis, utringue auricalatis, 
superioribus diminutis, fabellatis; soris cosiae propinquis, 
