482 
quorundam, qui sindium homuneuli plane obscuri fastidientes, 
ad ea, quae ad provehendam harım plantarum cognitionem, 
quaesiveram, vel omni response plane supersedebaut vel respon- 
dentes nihil adjumenti afferehant. Qua re faetum est, ni eae 
plantae, quas cognoscere maxime mea intererat, in notitiam 
meam uon venirent, nam conditio mea, ab hominum docto- 
rum eowmercio omnino remota me cogehat, ut singnlas, qui- 
bus opus mihi esset, plantas non sine maximo et argenli et 
.temporis impenso mihi compararem. Vel sie tamen plerisgue 
plautis carebam , quae, quum jam mucore confeetae vel ab in- 
Seelis arrosae in viroram doctorum herbariis pereant, neque 
quidquam utilitatis afferant, mecum benevole commnnicatae con- 
silium meum quam maxime adjuvissent, Sed in rebus arduis 
desperare hominis ignavi est, viri autem litierarum vere aman- 
tis, nullis impedimentis vietum quidquid susceptum est al 
finem perducere. Nungnam igitur minime qnid in molestüs 
me confici passus sum, donee tandem jam mihi contigit, U 
quae desiderabam propria investigatione invenire. 
Ecce igitur libellns quo, quae observavi, exposul. No- 
lim autem gquemquam credere, me opus ardunm jam com 
fectum putare, gauum nihil aliud me assecutum esse bene 
sciam, quam ut libro, synopsin Carieinearam Europae COR- 
tinenti, quem, virorum doetorum Lenerolentia adjutus, - all- 
quando conseribam, via patefacta sit atque munita. 
Judieium virorum doctorum mihi subeundum esse hand 
ignoro, nee subire timeo, modo sine ira ac studio Judicent. 
Sed sunt, qui solis libris, non proprio studio cognitionis quan- 
dam speciem sibi paraverint erque glorientar; hos plane non 
judicare velim, quum sire Iandant, sive vituperant, quae iPS° 
summa diligentia observavi Alque accnratissime exposni, zaihl 
Prorsus sit momenti. 
