486 
novis generibns divulsit, gtae ipsa gatura conjunela sunt, 
Kunzeus*) Caricologorum, quieungue nune viyant, prae- 
stantissimns, deseribit quidem plantas affinitate adjeeta, neo 
tamen in greges ordinat. Reichenhbachius **) in Cypera- 
eeis specierum habitum optime delineandum ceuravit, sed ipsum 
auctorem Carieibus eognoscendis non studuisse, e libre facile 
apparet, 
Quicungue autem de Caricibus seripserunt, rhizoma, 
quo praeter fructus in Caricibus eognoscendis nullam partem 
graviorem duco ***) nimis neglexerunt. Nat quamqnam ra- 
dix repens, caespitosa, fibrosa ete. memoratur, nunquam {a- 
men his characteribus fdere liret., Rhizoma fibrosum opinor 
non nisi in Carice oyperoide invenitur; speeies cerie’ut Ca- 
rex leporina, Ü. stellulata_ete. quibus cl. Kochins P) 
radicem fibrosam vindicat, accurafins inspecfae repugnare Yi- 
dentur, Noli te tamen putare, me ipsum mihi haec in re jam 
satisfeeisse, qunm mibil aliud agam, quam ut hotanieos de 
hat re ad dignoscendas plantas gravissima monilos velim. 
Intelligo autem shizoma repens, quod sub terra repens 
foliorum faseieulos et culmes agit; stoloniferum, ubi stole 
© rhizomate emissus, posiquam aliquamdiu sub terra serpsit, 
humo divulsa in Iacem prodiens folia agit; caespilosum, guod 
*) Kunze, Supplemente zu Schkuhr’s Riedgräsern. Fası.I—IV. 
Leipz. 1840 — 1844. 
#*) Reichenbach, Deutschlands Flora, 3, Bd. Cyperoidene. 
Leipz. 1846, 
*##*) Nam qua re v.c. forentem Curicem Ieporinam argyroglochin & 
Carire brizoide et C. microstachya distinguere possit, nisi rhie 
zomate? 
5) Koch, Synopgis Florae Germanicae et Helveticae. Kditio 2 
Pars li. Lips. 1844, 
