488 
tuın adjecto, ne compositam quidem spicam in speciebus, quae 
alias simpliei spiea conspieuae suut, in dignoscendis plantis 
ullius esse momenii. Stigmatum numerus variat. Nam ipse 
in alpibus Doverensibus Norvegiae Caricem pullam, typice 
bistigmaticam, legi tristigmaticam , semel efiam quadristigma- 
ticam, nneis forma haud quaquam a normali forma diversa, 
De natura utriculi morphologica idem sentio, quod cl. Kuu- 
thius Cyperogr. p. 368. Sed quum glumarum formae maxi- 
me variant, quod ipse in pluribus speriebus notari, eas in 
diagnosin nullins habeo momenti et fallacissimas; sed si quis 
acenratam earam descriplionem desideret, adeat Kunthii 
Cyperographiam. 
Certae gnaedam Caricum varietates atque formae in gui- 
basdam gregibus, immo sertionibus iterantur, sed in nonnul- 
Jis speeiebus nondum inventae sunt. Sie in stirpe Caricum 
Dioicarum formae Audrogynae (i. e. si spieae femineae apex 
masculus est) et gynaecandrae (si masenla spica apieem fe- 
mineum habet) inveninntur; sie in Heterostachyarum sectio- 
ne forma spiculae supremae totius masenlae, guam minus ad- 
hne observatam, in pluribus speciebus jam notavi; vice versa 
in speeiebus Hyparrhenis hujus sectionis forma’ spieulis in- 
ferioribus totis femineis obvia est; in Orthostachyis format 
spiea terminali androgyna et gynaecandra. Tamen prae te 
teris memorabilis eaque in Carice gynobasi normalis est, ui 
e culmi basi spiea longe pedunenlata eminet, Invenitar ante 
in speciehus, gqnae alias sessilihus et breve peduneulais spi- 
eis eonspienae sunt v. c. in Üarice montana, C. tomentosa; 
in €. boreali, C. bicolari etc. Nec solum in wmniversa Or- 
thostachyarum sectione, sed etiam in ipsis Caricibus He- 
terostachyis obvia est, uhbi aut infima spieula gynobasis est, 
id quod v. ec, in Carice glarcosa ohservavi, aut altera spi- 
Ra, eujns pedunenlus interdum nsque ad infimam bascos 
