668 
‚IE. Dicotyleae. 
Begonia semperflorens Lk. et Ollo et af. 
Quam variis sub nominibns e seminibas acceptis colui- 
mus Begoniam B. semperflorentem Lk. et O. (Abbild. nener 
u. selt. Gew. d. k. Gartens zu Bert. p. 9. t.5.) habemus licet 
dubia nonnulla irrepserint. Primum in ipsorum auctorum de- 
scriptione sphalmatis ut videtur ope legitur „alis 3 aequali- 
bus” in deseriptione latina, et „3 ungleiche Flügel” in ger- 
masiea; dein thyrsus inforescentia nominatur quae dichotome 
eymosa potius nominanda, quatuor porro stylos deseribit quo- 
rum fres, ut mos esi, tantum adsunt brevissimi illieco bieru- 
res, cruribus geminis ejusdem styli faseia nniea stigmatoidea 
spiraliter ipsa eircumvolvente ßexuose toria. Icon adlita ui- 
mis juvenilem fructum praebere videtur, in qno ala maxima 
protracta est, qualem in mainriori non videbis sed rotundataıı 
apice depressam potius, ö 
Si insnper comparas verba virorum clar. Dietrich et 
Otto (Allg. Gartenzeitung IV. p. 368) stipnlas deseribunt per- 
sistentes ef virentes nec ut Linkiug c, Oltone in opere 
supra citato inferiores marcescentes; rotundatas illi nominant 
alas quas protractas hi depingunt, 
His praemissis haud reticendum est in herbario nostro 
adesse species duas a, 1827 in horto bot. Berol. collecias 
inter se et cum B. spathulata (qnam vivam habemus) valde 
aflınes adesse, quarum altera B.semperflorentis nomine ornata 
alas rotundatas et folia acutiora hahet, qnam altera, eni ob- 
tnsata folia et ala maxima angulo acato protracta. Quae B. 
Sellowii tune temporis.adpellabatur, nomen in Stuedelii no- 
