672 
speries ea ex parte, quae eapitalis in spicam racemosam 
dispositis gaudet I, ec, enumeranlur, quae, ex veleri orbe haud 
exules, plurimae Americanae nimia inter se connectuntur afl- 
nitate, synonymis dubiis debilitantur, varietatibus ambiguis 
vexantur, mullis fere iconibus nec Accuratioribus deseriptioni- 
bus illustrantur, Hinc non mirum, Klorae Aımnericae septen- 
trionalis celeberrimos auctores, Torrey et Gray, de Gm 
Purpureo Linnaei trartantes tresque sub illius signo species 
Candolleauas convocantes, hujus suhdivisionis species esse 
male definitas exelamavisse (Fl. of North Amer. U. p. 428). 
3dem eontendere cogor. E seminibus eam herbariorum quis- 
quilis terrae mandatis tres illins subdivisionis in hörte nostro 
habuimus formas enatas, quas sperie distinelas agnovimus, 
sed qnocam nomine sint adpellandae hand tute recognovimus. 
Iterum atqne iterum herbarii proprii e variis locis aceepta In- 
strarimus specimina , librorum diligenter legimus diaguoses et 
deseriptiones, altamen haud oınnia dubia solvere potuimus me- 
liusque duximns nova proponere nomina quam coufusionemn 
augere, Si in nostras valgatiores Gnaphalii generis respiei- 
uns species, ex. gr. in Gn. sylvaticum, uliginosum, Inteo- 
album aliaque, caulem videbimas mox simplicem, mex vario 
gradu ‘et mode ramosım, sicut solum humidum et fertile, sie- 
cum efisterile, arenosum;, calcarcum', argillaceum, sient locus 
a solis radiis tactas vel herbis, feutieibus, arboribus opacatns 
efücere solent, hinc nec e caule simpliei simplieissimo vel ra- 
mo80, nec ex ramorum Yaria evolutione neo ex indumenti m4- 
jeri eopia vel defectn distinguendi: argumenta petere licebit. 
Dein aceuratius in inflorescentiam respiciendnm erit, que 
spica raremosa nominator, quod inflorescentiae aliarum Com- 
positarım- contrarium- videtur, : Axis primarins et secundarli A 
basi illins orientes ennlesque mentientes sensiın elongantur 
atqne ex axillis nanc soperioribus mune fere omnibus info - 
