5 
omnia, mixias esse species. ab editore sperierum planfarnın, 
nobis indicare videntur. . Diversas vers, habeo sub Gr. Pon- 
sylvanici nomine species ex horto bot. Berolinensi, Olim 
acceptam verum Pensylvanicum Willdenowii credimus; planta 
est pedalis, foliis sat maguis obovato-spathulatis, longe et 
auguste usque ad basin lineis incurvis atiennatis, usque ad 
eaulis summitatem longius porreeiis, obtusis et minute mu- 
eronatis, utrinque sed subtus densias levi lanugine obduclis, 
supra virescenlibns, subins canesceutibus; capitulorum glome- 
rulis in omuium foliorum superiorum axillis sessilikus vel in 
infimis breviter peduneulatis, @uae planta tautopere cum de- 
seriptione Lamarckiana convenire videtur ut eandem eredi- 
mus, Ex aliis hortis botanieis hane ipsam variis sub nomini- 
bus in horto bot. Halensi coluimus, sub Gr. chilensis titulo 
ex I. Hafniensi accepimus sub Gin. candidissimi ex horio Pra- 
gensi. Sponte sua enatam in ruderatis umbrosis prope Ba- 
hiam Brasiliensiam legit b. Salzmann. 
Alind Gr. Pensylvanicum horti Berolinensis planta est 
multo gracilior, foliis manlto angastioribus; alterum speeimen 
inforescentia gandet terminali spieiformi brevi, cajus infimi 
glomeruli tantum foliis fulciontur magis conspieuis, alterım 
magis elongatum, foliis multo magis inter se distantibus, prae- 
ter glomerulum terminalem parvum, unum huic proximum, se- 
eundum ®/, poll, tertium 2 poll. spatio distantem et hune mo- 
nocephalum habet. Hanc ab illa plauta non diversam crederem, 
quae Ga, chiloönsis sub ‚nomine in hortis (ex gr. in horto 
Berolinensi a. 1833) culta fait, quae vero cum Sprengelii 
diagnosi Gn, chilensis *) (Syst, veget. I. p. 480. n. 168.) 
%) Haec species a Lessingio ad Molinae Gn. Viravira duciter, de 
qua specie tantum ex primo auctore haec innotescant: herb. fol. 
decurrentibus spathulatis utringue tomentosis (Molina Vers, einer 
43% 
