590 
eulatis, earpophylliis 1-— 5- vulgo 2-ovulatis, lamina parei- 
pinnatifida terminatis. (Conf., ieonem bie adjeriam Tab, N.) 
Cycas eircinalis Linn, excl. syn. praeter Herb. Ma- 
dab. (Todda Panna Tom. IM. p. 9. Tab. UI — XXL) — Mig. 
Monogr. p. 27. et in Linn. Tom. XIX. p. 413. Tab. I. — 
Blume Rumphia Tom. IV. Cycas sphaerica Roxb. Flor. 
Ind. IIT. p. 147. Sqnamis maseulis longe acnminatis, car- 
pophyllorum 3—8-ovulatorum lamina 10ta plus mimıs pro- 
funde serrata. 
Cycas Rumphii fomina. Stirps ante plures aunos eX 
Horto Bogoriensi allata, frondium segmentis paullo latioribus 
et sub uberiore vegetatione quandoque glaucescentihus ab 
ipsius €. circinalis speeiminibus jam discrepare solebat. 
Anno 4851, postquam praecelenti anno novam froudium co- 
ronam elformasset, gemmam floralem e coronae frondosae 
eentro feminean globoso-ovoideam protrudere coepit, quae 
ineunte aestate 185% Noruit. Truncus arhoris nune est 5 
pedum altitudinis, basi 14/, vertice ®%/, pedis in diametro, in- 
ferne aequnabilis (lapsis frondium ac perularum reliquüs) eae- 
terum ex annuo vel bienni suo incremento superstitihus petio- 
lorum et perılarum alternantium basibus manifesio annulatus. 
Frondes paientes, dupliei fere tripliei serie in eoronam ele- 
gantem composifae, tomento temui rufulo subpersistente prae- 
sertim ceirea rhachides obänotae (qusd in foliolerum juniorum 
pagina inferiore itidem observari solet) 6 — 61/, pedes eirch- 
ter longae, Stipes (petjolus) e basi incrassata tri- vel tetra- 
gono-semicylindriens, dorso valle convexus, antiee leviter 
eonvexus vel subbifacialis, pollicem vel digitam erassus, 1a 
—13/, pedes longus, inferne ad Yy—Yz a basi usque nu- 
dus, eaeterum 16—20 eirciter utrinque spinulis Iineam longis 
fuseulis reetis vel leyiter onrvatis munitus, Bhachis utxingue 
