AT 
Reichenbachius in supra citate opere Tab. 183. fig. 320, 
321. 4. B. C. fructus eodem modo glohosos et exasperatos 
delineavit. Nee haeo nee illa Reichenbachii tabula in 
eel, vir. Grenier et Godron opere „Flore de France® ci- 
tatnr, nbi B. glaucum quidem, sed haud B. semicomposi- 
tum enumeralur, quod tamen ex Reichenbachio Monspelii 
erescit. 
Violariene. 
Viola epipsila v. Klinggräff Nachtr, z. Flora v. Preus- 
sen p. 18. 
Specimina ab hajus Florae auctore aecepta in olla coli- 
mus, Cum deseriptione a Kochio in Sturmii Flora data 
folia conveniunt, flores vero haud unicolores pallide lilaeini, 
sed petalum impar venis satnratioribus pictum, Sepala band 
obtusa, sed ex late-lanceolate acuminata et glandula minnta 
kutescente apieali sessili terminata. Calcar obtusum lilacioum 
8. potius maculis minutis variae formae satis densis et hilaci- 
nis variegatum, appendicibus obtusis latis sepalorum paulu- 
ium longins. Stigma depresso - rotundatum medio leviter im- 
pressum (hine margine obtuso cinctum) et processn tnbuli- 
formi deorsum producto in infero latere instructhm, dum 
latus oppositum supra siylum prominet; omnes sligmalis par- 
tes glahrae laeves, Stipulae ovatae acnminatac integerrimae 
Y. glandulosis dentibus brevibus marginalibus instructae, con- 
tavae, liberae. Dentes s. erenae foliorum depressae, apice 
Slandulifero ineurvae, 
Ledebourii P. epipsilam esse, ut jam in litteris 
le. dixi, haud negarem, V. palustri absque dubio co- 
guata sed diversa. j 
