492 
et omni modo cum deseriptione P. trianthemoidis apud 
Swartzium convenientem, licet omnes fores tetrapetalos di- 
rat Sloane, qui ereetiores flores maseulos rabentes tantum 
inspexisse videtnr, 
Ipsius vero ce). Swartzii plantam ex deseriplione con- 
templantibus id polissimum mirum videtur, omnes auclores 
praetervidisse plantam esse dioieam, floribus maseulae stirpis 
longins pedicellatis in axilla solitariis, femineae vero minn- 
tissimis numerosis aggregatis brevins pedieellatis, Soribus 
maseulis esse nectariam eyathiforme et rudimentum pistilli in 
fundo, femineis autem calycem 4-valvem, valvulis oblongis 
aculis viridibus; guae omnia hanc plantam removent a Pileis 
veris, quibusenm habitu forsan aliquantulum convenit, minime 
autem generico charastere. Parietari« uuicrophylia Linnaei 
utrum endem sit ac Swartzii Urtiea mierophylia alfıx- 
mare haud andemus, quum nullibi ab ipso Linnaco data 
sit deseriptio et pauca verba in Amoen. academ. V. p. 41? 
data, ubi solus Browneus citatur, aliam forsan speeiem 
alludunt: „habitus Herniariae, saturate viridis. Folia oppo- 
sita, petiolata, obovata , altero folio minore magis ovalo. Be- 
ponatur igitur haec Parsetaria microphylla, ex herbario 
Linnaei fors recognoscenda, vel ex planta in loco natali 
Jamaicensi a Browneo indieato tmtins dijudicanda. 
De Gandichandii Dibreuilia microphylla mil allerre 
possum, opere hoc in bibliotheeis Halensihus satis pauperibus 
hand oceurrente, 
° Dubiis premi synonyma, vel falsa esse plura, a elar, Wed- 
dellio P, muscosae adjuneta, hao elucebit adımbratione pa 
triamque esse dubiam, nee per insulas Antillanas et Plag9® 
meridionales Ameriene esse expansam. 
%. Pilen herniarioides Sw. Post Swartzium a nemine 
eolleeta, a vera P. auuscosa quacum eanle replante eonvenit 
