542 
nocarpae deseriptionem et -iconem habemus in Amman. 
stiip, rar. ie, et deser. p. 201. c. iab. XXXIX., vidimus in- 
super speeimina sponte enata Davariae et Altaica nec non 
hortense horti Erfordiensis a beato Bernhardio acceptum. 
Ex hisce omnibus sedule observatis et comparatis persna- 
sum haberemus (. melanocarpam Fischeri speciem esse 
distinguendam, quippe gune recedere videtur foliis medio- et 
apiee latioribus (neo basi) obtusioribus et-saepissime- emar- 
-.ginatis (nec acnlis .v. acutinsenlis) et fructu nigro (primam 
-yiridi mox obscure rubro,. tandem nigro) plerumgue pyre- 
..nas 4; saepe 3, rarissime 2 ineludente ex deser. ap, Amm.; 
(m €. vulg. plerumgne 3), basi. „eirca petiolum leviter ex- 
- cavato.“ Colorem fructus, qui focei faciunt, seen repu- 
tent nunguam in alia- speeie. hujus generis sive eryzhro- 
carpa sive melanocarpa toloris mutationem obsersatam 
esse; C. vulgarem ubique fructuum colorem rubrum ser- 
varenee nisi in- septentrionalibus et orientalibns Enropa® 
regionibus cum fruclibus nigris observatum esse, sed elr. 
: qnae: sub .C,-vn/garz de hisce formis dietum est. Forman 
üramgue ut in hortis-colant et comparent. necense est. 
# miorophylia Wall. ‚Cat. n. 662., Lindl. B. Reg. t. 1114, 
‚London :Eue. of irees ;p, 41. ©. fe. 748, —. Gossain Than 
(Wall). 
“ Ieon Lindleyi plantam depingit foliis‘ parvis angusle 
ellipticis basi cuneatis apive obtusis et plerumgae emargl- 
natis, qualem et nos in horto habemus (ad quam vero 6 
: emarginata Hoffmannseggüi non ducenda est), Alia sub. 
thymifoliae nomine in hortis adest formaz foliis pankulum 
lätioribus et majöribus -rarins emarginatis basi mins AN“ 
"gustatis et foliorum inlera pagina ramisgne aliquantalum 
villosioribus, quae forsan propria species. est €X fruetu ‚el 
fore fors melius (diguoscenda, inierea anfem hue rotinenda 
