548 
* Uva ursi hort, ex Loud. Arb, Brit, p. 480. = C. miero- 
. phylia 8. Uva ursi Lindl, quae (. rosundifolia Wall, 
*: yulgaris Lind), Linn. Trans. 13. p. 101, Mespilus Coton. 
L, et plurium aucteram. De-hac late divnlgata specie 
auetores inter se dissentiint, alii plures statuunt varield- 
- tes plerumgne fruetunmn colore discernendas, alii arctioribus 
"Auibus eam eonstringunnt et rabri fantum eoloris fruetus 
esse .deelarant; . Ex fruetus varia judole formae -5 apıd 
..anetores reperiunfar i: 
-& erjthrocanpa frmetn matnro rubro, quae forma per 
Europae majorem partem in Pyrenaeis, per Galliae mon- 
tes, in Helvetiae alpiem tractn, in Italia, "Germania, An- 
:glia, Suecia et per Rossiae regiones orientales hine inde 
freqnentior .occurrit, loca Amat saxosa et proelivia, muros 
antiquos, mox wmineris sfaturae, moX, ut semper in horlis, 
majoris, In montihus Altaieis promiseue erescit cum forms 
imein nigro insigni et pedunenlas habet pube .densa, 10- 
- mento ‚fere ohdueta... Pyrenorum numerns hinarins ferna- 
riusye. oo: : 
k. Zutea Fries Novit. alt, p. 140. endem est quam prius- 
.anctor idem depressam adpellavit (Fries Nov. 9.) eni snb- 
spinosae (7!) folia lanceolata acutiusenla et baccae ıninores 
‚ Jutene,. Creseit in scopulis marinis ad Fiskeläja ptope Var- 
berg in Suecia. 
6. leucocurpa sec, Eichw. Skizze p. 165, ı de has forma 
nit nisi nomen notun, locus natalis Podolia. 
d. eriocarpa (Mesp, eriocarpa Desf. Cat. pl, I. Par. 
‚td. 3. p. 409,), quae ut ex brevi deseriptione olarum endem 
“esse videlur ac Mesp. eriocanpa DC. cum C, tomentosa 
» Lindl.. conjungenda. . 
 & melanocarpa (Bunge in Ledeb. Fl. Alt. II P. 219) 
‘ draein nigro a ©. velgari solummodo distinota, cerie zmira 
