359 
hcematissimo depietnm, conosgue duos maturos ferentem, qni 
45 ad 4,8 cent. longi, apophyses osiendunt subrhomboideas 
5. guinguangulares depresso-pyramidatas, umbone terminali 
broviter prominente, foveolato neo mucronato, 
Ad hane fixuram aceedit icon strohili in Tab, 4. operis: 
„Vollständige Naturgeschichte d. forstl. Culturpl. Dentsch- 
lands, von Hartig“, ubi in deseriptione plura alfferunter, 
inae in ipsa figura hand cernuutar, dieitur enim: mediis squa- 
his sirobili esse pyramidem (pars qnam alii apophysin nomi- 
aont) depressam, enjus in medio ex umbone concava muero 
‚reolus obtisus vix discernendus provenit. Ramus hie depietus 
a Guimpelio ex regione Berolinensi erit. 
. Reichenbachius in icon. Fl. Germ. et Helv. Vol.Xl. 
tb DXX, delineat strobilum apertum et juniores, in illo, 44, 
sent, Tango et 4 Into, apophysis obtuse producta ot deorsum 
vergn est, 
Arboretum et frmticetum Britannicum Loudonii strobilum 
ofert elansum sub fig. 2044. in Vol. IV. p. 2153, enjus apo- 
dhyses co magis prominent, gno inferiores sunt, ingne um- 
hone Imeronem parvum obtusum interdum defhieientem offerunt. 
Allem strobilum in summe apice sese aperientem loco eitato 
P- 2160. fg. 2048, invenimus, gqni cum is convenit, qguorum 
Spophyses magis laeves annt. Terlia hujus operis icon p. 2157. 
fi, 2047. repraesenlat sitrobilum clausum P, uncinatae, qnao 
varielis P. sylvestris eenseinr. Apophysis in hac figura lon- 
Es pyramidatn et simul deorsum fiexa uncum efkeit, in quo 
Mneronem non vidimus; affinior haeo forma igitur Richardia- 
une .ei Antoineanae, sed varietas P, s ylvestris non videlur, 
Faprimie si eomparamus iconem sirobili in Anteine Conif. 
Tab. £. IL, quae docet P. rotundatam Linki omnino 
00 -diyversam, qua de re serius. : 
