367 
nee in paludosis et turfosis nisi fortuito reperiri, speriem af- 
finem hacc loca amantem et ultra fines P, sylvestris boream 
versus progredientem haud existere, vel valde dubiam esse, 
Rem igitur sese aliter habere, ac in alpibus australiorihus 
Europae, ubi supra ferminos relignaram Coniferarum: P, 
‚Abietis, Piceae, Cembrae, Laricis, sylvestris huie maxime 
eögnatae speries erescere incipiunt et loca humentia , turfosa, 
immo paludosa ohtegunt. Quonam antem jure speeies propriae 
nominahtur has formae alpinne? Ineipiamus a pyrenaiea 
‚planta, ° 
Ramondii P. zncinata prima apparnit in addendis ad 
Floram Gallicam Lamarckii et Candollii (III. p. 726 in- 
ter addendas plantas), ubi intermedia inter P, subram (quae 
P. sylvestris) et P, Mugho (quae P. Pumilio) a priore di- 
süngnitor; eolore ligni einerascente (neo ruhre), folis rectio- 
vibns, longioribus, minus glaneis; strahilis hrumeis (nee alau- 
ei), ovali-oblongis (nee conieis), squamarum umbilico haud 
in centro sed in extremitate inferiore posito et squamis apertis 
Watueitate uneum quasi formante retro speelnntem; embryone 
deniqne, qnamplurimum 7 (nee 5) lobos pracbentem. De statura 
et habita Infus arboris, quae in altis Pyrenaeis, inter 1800 
2200 metr. erescit, mixta cum P. sylvestri (vubra), cujus 
altitudinem aequat superatve, nil adfertar, sed modo dieitur 
“yoonymorom partem ad P, Mughum citatorum prohabiliter 
al hano speciem fare roferendam. 
Grenier et Godron in Flora Gallica enndem arborem, 
am elatam, Fastigie pyramidali, ramis verlicillatis ei hori- 
»ontaliter expansis, iisdem igitne verbis ac syloestrem, de- 
!eribunt, enmnerant non solum e Pyrenaeis, sed etinm ex monle 
Ventoso Delphinatus alpibus altioribns; deseriptio ejus ab illa 
P ‚Sylvestris praesertim strobili indole diserepat, cetera enim, 
Paucis nee gravioribus charasteribus exceplis, ut foliorum 
