390 
lala; eni utraque dentieulata, posteriora versus hasin integer- 
rima, superiora linearia, integerrima. Flores 3—4, eaulem 
terminantes, corymbam imperfectum constituentes: pedwnenlis 
tomentosis, bilinearihus aut semipolliearibus, ad exortum fo- 
liolo lineari, tenuiore stipatis, Calyx tomentosus, foliolis 
linearibus acatiusculis, fuscescentibus. Corollulae hermaphro- 
ditae omnes, hine flores discoidei. — Affinis €. integrifoliae ; 
an ejus varietas eultura doceat. Ex’ alpibus scrpusiensibus 
primam misit Mauksch, dein Genersich. 
386, Arnica ımontana, 
In alpibus Rosäly, Guttin et Beregbiensi Polyanina co- 
piosissime, rarior in Pop Irän. 
387. A. Doronicum. 
Iu vertice montis Krivän oconrrit. Canle bi-tripollicari, 
feliis breviore; foliis obtusis obovato -spathulatis, vepando - 
dentatis, quo magis descendit versus silvam, eo longior est 
eaulis, ut etiam pedalis evadal; semper simplieissimus, unl- 
florns, ereeius aut ascendens. Folia plus minus dentata, den- 
tibus semper raris remotis, nonnunguam nullis integerrima, 
obtusinsenla, aut acnia, eaulina lanceolata, amplexicaulia ; 
radicalia et saepe eliam caulina inferiora petiolata, elliptieo- 
laneeolata. Legimus etiam in vertiee alpis Petrosae, ©A- 
euminis Lomnicensis ei alpis Rohäcs. -E Scepusio misit 
Mauksch. \ 
388. A. Bellidiastrum, 
In alpibus Scepusii, Liptoviae, Croatiae, (Plissivioa, 
Merszin.) 
389. Doronicum Pardalianches. 
Habitat in vallibus silvaticis e, e. supra_ thermas Hereulis 
ad amnem Cserna; gone Lunkaszprie infra antrum; pon® 
Rezbänyam copiosum sub rupe Munesel. 
