539 
peduneulati. Z. adpieum pro quo cam Mauksch habui, non potest 
esse, cum flores peduneulati sunt, et praecedens in hoc per 
gradus- insensibiliter Iranseat. in eodem loco. e. c. in alpibus 
Zoliensibus. Folia. saepe elliptieo-lanceolata. In-alpe Krivan, 
in Petrosa al stagaum, in Pop Ivan ad rivules, in Gyümber 
pro '@/pino habitum. Genersich misit specimen hujus foliis 
dentatie pro alpind- sub dubio, Smith in A. brit..ad E. alps- 
aum non facit ımentionem, flores aessiles esse ei reliqnae no- 
tae quas suo tribuit comveninnt, 
1163. m. tetwagonum,. 
In silvis eaeduis Budae. Canlis ereeius, % - 2!/-pe- 
dalis, strietus, teiragenus, apice (antum ramosıs, Inferne 
glaber, superne ei ramis, pedunculis, germinibusque magis 
magisgue canescentibus ab atomis albidis. Folia lanceolata, 
dentata: dentibus subineurris, obtusinsculis, quibasdam dupli- 
entis, glahra, Inevid, mueronata, omnino sessilia (neo ut 
Smith dieit subsessilia), opposita, tantımı 'summa et ramea 
alterna, Siliquae' axillares, peduneulatae, ripollicares. #. sub- 
pubescens. Caulis fere a basi ramosus, ramigiie strich, ad 
angulum  acutum ereeti, subpübescentes, 'folia marginibus 
nervoque suhpuhescentia, dentienlata: dentieulis, quam in 
praecedeüte, hrevieribus, remotioribus, Ad Veröce in arvis 
inter vineas et silvas eopiosissimum. A Mauksch missum 
folia paulo majora habet. 
1164. E. süvestre mihi. 
”  Gaulis erecins, ?—-3-pedalis, inde a media vel inferiore 
parte ramesus, teres, obscure rubens, pubescens pilis bre- 
vibns, patulis, superiore parte suecessive densioribus. Folia 
inferiora opposita, superiora alterna, breviter petiolata, den- 
tato -serrata: dontibus antrorsum vereis, obtusiuscnlis, nigri- 
eantihus, -lanceolata, acuta, utringue praeserlim nervis et 
37* 
