48 
Cum priore unienm speeimen legi. — Statim distingnitur 
hirsutie longe diversa, alis brerioribus, stipulis viridibus, sub- 
herbaceis. Folia 20 lin. longa; foliola 5 lin, longa, 13/5 lin. 
lata; ealyx vix 3 lin. longus; vexillum 6 lin. 
671. Astragalus? Gilliesi Ph. An. Univ. Chil. 1862. 2. 
p.398. A.? suffruticosus, appresse pubescens; caulibus ere- 
etinsculis, debilibus; foliis smboctojugis, foliolis lineari-ob- 
-longis, obtusis; stipulis parvis, herbaceis, basi connafis; pe- 
dunenlis folium his vel ter aequantibus, erectis, apice 6 — 
12-Roris; bracteis scariosis, pedicellum brevem aequantibusz 
ealyeis pilis appressis nigris albisque vestiti dentibus angu- 
stis, tubo paullo brevioribus; corolla calyeem 2%/, aequante, 
e Hävo et raeruleo varia, alis carinam superantibus; legu- 
mine (immaturo glabro, hand inflato, mature ...). 
In Ändibus Mendocinis in transitn Portillo de los Pni- 
quenes dieto legit orn. Wenc. Diaz. — Mnltieaulis; canles 
sexpollicares, parum ramosi, modo 2/, lin. crassi. Folia in- 
ternodia superant, 15 lin. longa, patula; foliola 4 lin. longa, 
vix %, lin. lata. Stipulae 2 lin. longae. Peduneuli 3—3 44 
poll, longi, erassitie caulis; pedicelli ad summum lineam longi. 
Calyx 2%/,, eorolla 6%/, lin. longa. Vexillum suborbienlare, 
vix emarginatum, centre favum, margine pulehre caeruleum, 
striis nigro-violaeis etiam in centro flavo pietum; alae pal- 
lide flavae, 2/, —®%/, vexilli aequant; carina brevis, vix ter 
tia vexilli parte longior, flava, apice violacea, 
672. Astragalus Dodti Ph. A, pilis approssis als 
canescens; foliolis subnovemjugis, ohlonge-linearibus, pleris- 
qne.retusis, imo- emarginatis;: petiolo foliorum superiorum vIX 
in quarta parte nudo; pilis alhis nigrisgne slipalas wmedioores 
subscariosas obtegentibus; pedunenlis folium fere bis aequan- 
tibus, apice capitato-spieatis; bracteis selaceis, dimidium 
