436 
A. hirsuta y. corymbosa Verst. |, c. 21. 
Dein inseratur: 
12. A. superba (v.). Cazl. robustus, erectus, purpurens, 
praesertim sub petiolis viridi-pictus ei lineolatus, pilis hori- 
zontalibus ex parte glanduliferis dense hirtus, 2-— 3° altus. 
Propagula ut in affinibas rubentia. 
Fol. petiolata, subobligua, late ovata, cordata, ser- 
rata, breviter acuminata, subtus purpurascentia, dense 
hirtaz 0. 2/4" louga, %° lata (aut majora?); petioli superze 
purpurei, subtus virides. 
Ped. omnine ut in affinibus, 3" longi, bracteolis tri- 
dus, inferioribus 2 appropinquatis, falti; (specimina culta e 
bracteolarum azxillis propagula egerunt, flerum lateralinn 
loco, 3-4 longa, 1— 117g lata, eylindrica v. clavata, 
rubentia, glanduloso -hirta). 
Cal. satnrate viridis, turbinatus, 4 longus; laciniae lan- 
ceolatae, acutae, patulae. . 
Cor. in calyce nutans, sürsum subventricose ampliata; 
faux late aperta; limbus subintegerrimas; tubas coccineo- 
cinnabarinus, ventre et intus fulvus, limbas satnrate einne- 
barinus, maculis lineisque e fauce ascendentibus pickus. 
Antherae non fertiles videntur, liberae. Stylus pu- 
bescens, basi coceineo- striatus. 
Patria: Columbia: Moritz. 
4. superba Moritz mes. An forte hybrida? Folia omni- 
no A, hirsutam, forum forma Ad. pedunculatam revocant. 
‚Antherae haud evolutae. 
Sequitur: 
13. A. pedunculata Benth. 1. c. 710. 
Exeludatur: 
Locheria magnifica 1. 0.712; conf. infra: „Tydea magnif.“ 
