215 
Caules ereotiuseuli pilis mollihus tecti; folia pilosiora in- 
feriora lata ovato-elliptiea in petiolum longum attenuata brevi- 
ter acuminata, caulina oblongo-lanceolata longius acuminata, 
sensim angustiora; peduncali et calyces breviter pilosi; calyx 
fleris maseuli elavatus, feminei e basi oyata superne attenuata 
oblongo- ovatus nervis retieuloso - venosis; dentihus lanceolatis 
acutinsculis; petala rosea, forma M. rubri sed ungues paul- 
kum exserti; capsula ovata dentibus magnis apice recnrvis. 
Hab. in cultis pr. Blankenburg Hercyniae (Hampe!). Ah 
hae non diversa est hyhrida a el. Gaertner culta (ex M. albo 
& et M.rubro 9), cuius speeimen originale in herh. Berol. vidi. 
2%. Huc pertinet forma a M, dubio tantum calyce panl- 
lum graciliore floribusque maiorihus carneis diversa, lecta pr. 
Gützkow Pomeraniae (Zabel!) et pr. Carlsrahe (A. Br.!) et 
certe alibi. 
3. Melandryum intermedium Schur! en. 106 (Lych- 
nis vespertina var. d. rosea Schur sert. no 471). 
Differt caule rigido, foliis omnibus ohlongis acutis villeso- 
hirsutis, ealyce dense piloso dentibus recurvo-patalis R petalis 
rubris. Toto habitu ad M. album, calyce florumque colore ad 
M. rubrum accedit, 
Hab. in 'Transsilvania in valle Michelsberg ad montem 
„Götzenberg“, et in valle Arpas (Schur!) 
Ad hunc Schur 1, c. Z. dioicam flore roseo Rehh. Hl, exc. 
825 uumerat, quam el. Reichenbach ipse dioico X diurnamesse 
suspicetar. Quod tamen ex verbis „flore rosco‘“ non apparet, 
quum M. album quogue (i. e. L. dioica Behb.) tloribus oc- 
enrrat roseis. 
Subgenus II. 
Capsula primum medianicide dehiscens, dentibus deinde bre- 
viter bifidis, Flores hermaphroditi, styli 5 vel 3. 
