— $, mucrostyla Maxim. 1. c. 54; Rohrb. Le. — 8, 
foliosa Wilford pl. exs., non Maxim.; $. tatarica (L.) Pers. 
r: Wilfordi et d. maorostyla (Maxim.) Regel in Bull. soc. 
immp. nat. Moscon 1861, IV, 560. 
Habitat in parte australi Auminis Amur ix rupibus supra 
Oelta 48° lat. b. (M.!), in regione fluvii Ussuri (Maack!): 
in declivibas siceis prope Abdare, Noor et Aua 47° lat, b. 
(M.!); ad Mandschuriae litora 44°--45° lat. b. (Wikford!) 
23. 8. aprica Turcz. (sensu latiore). 
Cum hae specie, quam ob capsulam unilocularem nnper- 
rime inter Melandrya enumeravi, nunc non solum $. firmam 
Sieb. et Zuce. eoniungo, ut iam in Lychnidearum synopsi mea 
feci, sed etiam S. Oldhamianam Mig., quae, eisi primo aspeeta 
habitu et imprimis inflorescentia diversa esse videtur, tamen 
permultos praebet transitus ad formam typicam. Ac primum 
quidem quod ad S, /irmam pertinet, haec omnium fere partium 
tota glabritie floribusgue paullum maioribus semper in verti- 
eillastra pauci-vel multiflora dispositis vix a typo recedit, et 
quamquäm varietatem eam esse valde insignem negari non 
potest, tamen speciem propriam non proponam. Multo autem 
afiinior est speciei nostrae S. Oldhamiana, etsi'in synopsi ut 
propria species proposita. Calyx enim fructifer capsula ma- 
tiurescente in vera quoque S. aprica non raro distenditur at- 
que ovato-campanulatus redditur, sub anthesi in utraque oblongus 
est, Inflorescentia $. apricae racemosa, ramis parci-vel multi- 
floris verticillastriferis, interdum superne in dichasium compo- 
situm transmutata reperitur, atque imprimis quidem in illis 
formis, quarum racemi rami inferiores pauciflori sunt. Hoc 
mode huius inflorescentia eadem Sit ac S. Oldhamianae, in 
qua nune interdum infr« diehasium terminale nennullos vidi 
flores laterales, eniusque igitur inflorescentia non minus est 
