ultimam Palmarum Austrum versus limitem videtur attin- 
gere, ob organismum fructuum plane similem ad hoc Ge- 
aus referendam esse existimo ...... “ 
Han affinitatem optimo jure Blume recognovit, quam- 
quam differentias in inflorescentiä, perianthü formä, fila- 
mentorum et germinis rudimenti evolutione sitas neglexit, 
quae etiam Insulae Norfolk Palmam una cum e& Novae 
Selandiae in genus proprium, Kentiae proxime affine, re- 
ferre cogunt, cui nos nomen „Rhöpalostylis“ tribuimus. 
Miquel*) v. el. extensionem parvam, quam genus ratio- 
nibus uti Kentia produetum servare debet, non augendam 
esse merito arbitratus, genus Blumeanum fere integrum 
id est unam modo speciem continens, in floram suam rece- 
pit, quod Kentiam paradoxam Martius**) quae cum Ken- 
tiß procerä parum affinis videtur et ab e& jam spadice 
simpkieissimo multum recedit, huie generi quidem auctori- 
tati monographi Palmarum celeberrimi eonfidens adjunxit, 
sed generis characteres ejus speeiei caus& non mutarit. 
Sed specierum illarum, quas et F. de Mueller in Flor& 
Australasiae et Brongniart, v. el., in Florä Novae-Cale- 
donise Kentiae inseruerunt, et speeiem illam, quam sub 
nomine Kentias? exorrhizae Wendland olim in Palmis 
Vitieusibus deseribendis instituit, nullam veram esse Ken- 
tiam censemus, et genera nova nostra e Kentiae speciebus 
nunc separandis prodeuntia facillime defendemus dicentes, 
eas ob eam causam Kentiae adjunctas esse, quod nullum 
alind genus bene definitum aderat, eui insererentur, sed 
*) Flora Indiae batavae; vol. III. pag. 15, 16. 
N **) Palmarum Expositio systematica pag. 312. 
