. 168 
in generibus Calyptrocalyce, Cyrtostachye, Kentiä et Dry- 
mophloeo, Veitchi&, Carpoxylo et Laccospadice, Ptycho- 
spermate et genere novo ab hoc separato Archontophoe- 
nice, praeterea in Hydriastel& et Hedyscep& minus perfectus, 
observatus est. His generum limitationis prineipiis adhi- 
bitis ad hune finem in Arecae distributione geographicä 
inguirendä pervenimus, in Australasiä& nullam veram Are- 
cam crescere, et nullam in insulis vieinis versus orientem 
ab Australasi& sitis, denique nullam in insulis prope Afri- 
eae oram orientalem, seil.in Mauritio, adesse, quod hae spe- 
eies antea sub Arecä deseriptae genus nostrum Dietyosper- 
ma formant: Areca vere indieum genus est appellanda;. sed 
quod ipse Martius olim Palmam australasicam sub Arecä 
deseripsit (A. monostachyam), quod genera plurima revi- 
sione carent, et quod comparatio generum novorum nostro- 
rum eum antiquis utilis et idonea esse videtur, in appen- 
diee postea adjieiendo eompositionem breviter tractatam 
omnium Areeinarum gerontogearum praebebimus, quo me- 
lius genera nova in Australasiß indigena suffuleiantur. — 
IL. De Palmarum in Australasiä distributione 
geographicä. 
Geographiae plantarum sinceritas magnopere artis sy- 
stematicae perfectioni suhjeeta est, ita quidem, utsi haec 
non adsit, rationes geographicae inveniri et perspiei aegre 
possint; itaque etiam Palmarum australasicarum distribu- 
tionem cum Floris externis comparare nunc demum licet, 
postquam generum systema restitutum etin novum redac- 
tum est ordinem. Et magno gaudio nos afficit ea res, 
gnod nunc rationes in geographiä Palmarum australasica- 
rum observatae congruunt et cum experientüs aliis in hac 
11* 
