226 
ita mutat, ut chalaza in. dorsum recedat, imicropyle in 
ventrem erigatur: semen oritur semiresupinatum, (in Livi- 
stona simili modo formam mutari judicare licet), itague 
postea embryo lateralis et chalaza in medio tergi invenitur. 
Quae evolutio, cum serutatori accuratissimo Blume ignota 
fuisset, hune commovere poterat, ut novum genus „Peri- 
cyclam“ exsisteret. Nam in characteribus illis, quos in 
floribus stipitatis et androeceo longius tubiformi quaerit, 
genus minime constitui poterat; sed cum Lieualae semen 
eum embryone in mediä albuminis altitudine sito cogno- 
visset, Perieyelae suae autem gemmulam cum mieropyl& 
basilari, huic etiam embryonem basilarem tribuit, quä in 
re numquam reetum observare potuit seminum defeetu. 
Nos autem melius docti, eum et Lieualae evolutionem 
observaverimus et Licualam nostram australasicam simil- 
limam Pericyelae penduliflorae invenerimus, arbitrio Gui- 
lielmi Miquel, v. cl., libenter respondemus, qui Perieyelam 
cum Lieualä in unam genus conjunzit; qui eam diversam 
esse putat, speciem nostram quoque Pericyelae inserere 
debet. — j 
Speciem antem dedicamus Australasiae Phytographo 
ceeleberrimo Ferdinando de Mueller. — Icon in tabulae HI 
figurä 2. -— 
Australasiae ora septentrionalis, ad „Dalryinplis Cape‘! 
(Januario mensi 1866 lecta). 
14. Livistona R. Br. 
[R. Brown, Prodr. Fl. Nov. Holland. pag. 268. — 
Martius, Palm. Exp. syst. pag. 239. — Saribus Rumph. 
Blume, Rumphia II, pag. 48, 49.] — 
Praenotutio. Tävistonae speeies secernere in Herbario- 
rum speeiminibus imperfectis vel fragmentariis diffeillimum 
