227 
arbitrati sumus; species solitaria adhus bene nota est, 
quod in omnibus hortis colitur, L. australis; huie reliquas 
species etiam vivas similes esse, ex hoe patet, quod omnes 
fere Australasiae investigatores, ubicungue Livistonam 
quandam invenerunt, eam „Corypham australem‘ nominant, 
quamvis nobis Livistona australis modo seeus oram australi- 
orientalem erescere videatur. 
Sed summa difficultas oritur e specierum auetoris 
clariss. R. Brown deseriptione nimis contraetä, quae modo 
nonnulla diagnoseos verba amplectitur; in his autem non 
dubitamus, quin altitudo Livistonae humilis inter „4a—6 
pedes“ parum magna deseripta sit, quod in genere naturali 
arbores excelsae una cum humilibus adesse non solent; 
et huie altitudini icones Ferdinandi Bauer repugnare vi- 
dentur; itaque hanc altitudinem parvam speciei com- 
memoratae levioris momenti cenguimus. Nune autem diffi- 
eultas aucta est deseriptionibus novis Ferdinandi de Mül- 
ler, v. cl. 
Livistonae Leichhardtii et Ramsayi specimina non 
vidimus et de iis rite judicare non possumus; sed differen- 
tias inter eas et L. humilem inermemque non invenimus. 
eo minus, quod nostra speeimina et cum Roberti Brown 
diagnosibus et cum Ferdinandi de Müller deseriptionibus 
eongruere videntur; hoc patebit ex diagnosium tabulä 
sequente, ex operibus R. Brown, Martius et Müller haustä: 
L. bumilis. Caudex 4-6‘ alt. Petioli aculeati. Spadix 
sericeo-pubens. Sepala obtusiuseula. Fructus 
ovati violacei. 
L. inermis. Caudex 14-30’ alt. Petioli inerines. Sepala 
acutiuscula. Fructus ovati violacei. 
L. australis. Caudex 50—60° alt. Petioli spinosi. Sepala 
acıta. Filamenta distineta. Embryo basi- 
15* 
aaa 
Pos, 
