229 
sayi referri posse videntur, quamvis hoc vix satis bene 
discerni possit, quod diagnoses non eadem organa am- 
pleetuntur. Observationes ulterius in patriä Livistonarum 
a doctis botanieis faciendae lucem sistent; nos adhue non 
dubitamus, quin specimina earundem Palmarunı sub manihus 
habuerimus, quarum diagnoses fecit R. Brown, et de his 
novanı et ampliorem deseriptionem dabimus, quod in Pal- 
marum familiä magis quam in ullä aliä deseriptiones eom- 
pletac et amplae desiderantur: nos eredimus, Livistonam 
Leichhardti ad L. humilem, L. Ramsayi ad L. inermem 
referendam esse, sed quod specimina non comparavimus, 
cas ut species proprias enumeramus, auctoritate Ferdinandi 
de Müller nisi. — 
1. L. inermis R. Br. |R. Brown, l.c. — Martius, 
l. ce.) — 
Spadix 2” longus et longior, ad basin spath& magnä 
argute compressä (1%" in diametro magnä, 2°" in parvä 
metiente) aneipite, 3" Jong& involutus, spathis superioribus 
ce. 12 paulatim deerescentibus. Rami singuli in spatharum 
axillis, et ipsi spathis ! 1—11/,@" Iongis ad hasin involuti; 
spathae omnes ad apicem bifidae, lobis rigidis latis acutis 
rami ce. 4@" lg. et pro portione axeos tenues, multi- 
ramulosi. 
Flores ad ramulos pedicellati, pedicello floris longitu- 
dinis cc. '/,—'/; aequante (longiore quam in L. humili), 
omnino vix 1j,"® Jongi. Calyx 1”"” ig. campanulatus, 
breviter trilobus, hyalinus, segmentis uninervibus rotun- 
datis corollae*dense appressis. Petala fere inter se libera, 
valvata, ovata, apiece crasso, plurinervia, calyce multo 
erassiora et paulo longiora. Stamina modo ad imam basin 
cohaerent, filamentis e basi conjunet& latissimä lanceolatis 
subulato -cuspidatis; antherae versatiles sagittatae parvae 
