30 
rentia. Spathae spadieibus multo brevioses ut videtur de- 
eiduae, tenues margine fere integrae profunde excavatae. 
Spadices cylindracei 10—15 em. longi dissitiflori. Flores 
longepedunculati polyandri, staminibus iregulariter subum- 
bellatim dispositis quam maxime divergentibus; filamento 
tenui, anthera anguste eylindrica, in apiculum curvatum 
desinente, denique evacuata pluries torfa. Spadices 
feminei solitarü terminales primum erecti inter folia flora- 
lia latentes, dein mafuritatem versus penduli exserfi longe- 
pedunculati. Folia floralia sensim sensimgue miuora ceterig 
praeter basin vaginantem similia, suprema minima lamina 
omnino carentia. Spadix subglohosus axin erassissimum 
sistens parvulis fior'bus circumdatum. Flores pluricarpel- 
lati, carpidiis numero varlis, simplici serie eireulariter dis- 
positis inter se comnatis, vertice convexo stigmatiferis. 
Stigmata sessilia margine elevato cincta, subhippocrepica. 
Loculus ovuligerus minimus basalis. Syncarpia depresso- 
globosa caput humanum aequantia, tubereulosa, viridia, Iu- 
eida, tubereulis apice rufescentibus. Phalanges florales 
dein in drupas compositas conversae angulares obeonicas 
vertice pyramidato instruetas monopyrenas opereulo caren- 
tes epidermide lucenti undique tectas. Summo in drupae 
vertice pyramidato anguloso area stigmatifera parum aueta 
rimosa processibus parvulis (earpellorum apieibus) for- 
mata stigmata saepius subdestructa gerentibus. Pyrenium 
rubrofascum osseum pluriloculare seminigerum, parte ste- 
rili lacunas aöriferas parvulas numerosas continente supe- 
ratum. Deser. e specim. siceis et in ale. asserv. 
Hab. in insula Mauritins (num spont.?) ubi etiam saepis- 
sime eolitur. Jam initio saeculi nostri in insulas maris carai- 
biei translatus et cenitura frequenti divalgatus est. In hortis 
quoque europaeis frequenter oceurrit, Parisiis jam anno 1808 
