626 L. Diels u. E. Pritzel. 
des allg. österr. Apotheker-Vereins vol. L, p. 934 (1896) specimine Wend- 
landiano typieo in herbario SrEETz inspecto affirmavit: Nomina specierum 
duarum a cl Srggrz in DL Preiss. I. 450 et 453 perlucide constituta a 
Bentuam rursus confundebantur. Itaque nomina specifica Florae Ausira- | 
liensis IH. 635, 636 commutanda sunt. 
Waitxia acuminata Steetz in Australiae occidentalis (atque eodem 
modo orientalis) regionibus praecipue Eremaeae adjacentibus abun- 
dat. Solum durum lutosum praefert, flores vitellinos rarius albos in 
m. Sept, Oct, Nov. exhibet. Ipsi habemus specimina quae sequuntur: 
in distr. Austin: Murrinmurrin (GEorse), Menzies (D); in distr. Cool- 
gardie: Mungari (D), Coolgardie (hb. Melbourn.); in distr. Eyre: Philipps 
River (D), Salt River (Wees); in distr. Avon: Tammin (D); in distr. 
Irwin: Geraldton (D), White Peak (D), Northampton frequentissima (D). 
Waitzia aurea (Benth.) Steetz (B. IH. 636). 
Crescit in acacíetis vel eucalyptetis lutoso-glareosis fl. m. Sept. et Oct. 
Waitzia corymbosa Wendl. non Benth. (W. nivea Benth. B. III. 636). 
Quae species involuero albo vel extus roseo ornata regiones lito- 
rales occidentales incolere videtur, ubi solum arenosum diligit Ita- 
que eis locis qui a JV. acuminata occupantur raro invenitur. 
Waitzia podolepis (DC.) Steetz (B. HL 637). 
Deseriptiones autorum ita eorrigendae: 
Annua; folis primo visu glabris, re vera ubique breviter pilosis ; in- 
volucri squamarum exteriorum ungue brevi gracili villoso-ciliato, lamina 
ovato-lanceolata vel ovata, alba; interiorum exteriora superantium ungue 
elongato erecto rigido, lamina minuta brunnea vel albida; floribus squamas 
interiores aequantibus; achaeniis rostratis; pappi selis scabris non plu- 
mosis; achaenio rostrato. 
Involueri squamae exteriores 6—9 mm, interiores 40—13 mm; pappo florum 
6—8 mm long. ` 
Hab. in distr. Irwin versus fines boreales pr. Sharks Bay (GaupicHAUD 
in hb. Berlin); pr. Champion Bay in apertis fruticetorum lutoso-arenosis 
flor. m. Sept. (E. PeirzeL Pl. Austr. occ. 621, D. 4123]. 
Waitzia podolepis (DC.) Steetz inter congeneros maxime affinis est W. eorym- 
bosae Wendl. non Bonth., cuius var. Wendlandiana Steetz non nisi squamis interioribus 
floribusque brevioribus haud exsertis distinguitur. 
Ab auctoribus prioribus Wastzia podolepis saepius confusa est. 
auctoris ipsius (Freycin. Voy. Bot. 466, t. 89) minime sufficere putamus. 
Specimen unicum typicum Gaupicmaupu exstat in herbario Berolinensi; 
quod cum planta a nobis ipsis pr. Champion Bay collecta omnino con- 
gruere apparet. Itaque eandem ad Waitxiam pertinere nemo dubitare 
potest. Qua de causa Sonner (in Linnaea XXV. 501) eam ad Leptor- 
rhynechum vetraxerit nescimus. 
Planta illa a F. v. Mütter in »The Plants indigenous around Sharks 
Iconem 
