Reiiilatt m den Botanischen Jahrhuehcrn. Nr, 87, 5 



Per quantum a *o\i* ^padiribus iiuisiitlis juduraiT possmn a, Phoenirc redhnthi 

 Africae australis vix ditfert, scd defcctu fructuum coroparalio accurata difficilis, (Confer 

 Be(C Matesia III. p. 353;. 



2. Phoenix comorensis Becc. n. sp. — Foliorum segmenta 25—26 cm 

 longa, 17 mm lata, fere pungentia; inferioria sparsa ct in utroque latere 

 geminata; superiora subacquidistantia et subconcinna. Spadix C in totum 

 80 cm longus: ejus pars peduncularis compresso-anceps, 13 — 15 mm lata, 



valde elongata; punicula brevis, 25 — 30 cm longa, raniulis circiter ad 30, 

 inferioribus semi verticil I at is 20—25 cm longis, superioribus sparsis; spatba 

 angustissima, 70 cm longa, i cm lata, longitudinalilcr sossilis. Fructus parvi, 

 ovato-elliptici vel subobovati, inucrone triangulari oblique terminali, perian- 

 thio 3-plo longiores, 15— 16 mm longi, 9 mm lati. Perianthium fructiferum 

 cvathifornii-cupulare conspicuum 5 — 5,5 mm altum, tertiam partem fructus 

 vestiens; calyx acute 3-dentatus; sepala rotundata vix emarginala vel in- 

 conspicue apiculata, duple et dimidium calyce longiora; staminodia 6, late 

 triangularis acuminata. Semen oblongum vel subtereti-cyHndraceum, utrinque 

 aequaliter rotundatum, 10 — 11 mm longum, 6 mm latum, raphidis processu 

 in sectionis horizontal figura non lobato. 



In insulis Com ores (Boivw in Herb. Paris.). 



Forsan Phoctnria recUnaiac varictas a qua tamon di fieri fnictihus conspicue 

 foucronatis et per tertiam partem in perianthio laie cyathiformt immersis. Fructus 

 Phoenicia reclinaiae typicae, quos Mac Owan in Africa australi legit (n. 4736) ct quos 

 icone Jaccjuiniana omnino conveniunt, sunt ovoidco-elliptici, minute mucronulali, \i\ — 

 iOrnm longi, 11— i% mm lati, perianthio 4 mm longo et solam fructus basin oblegenti. 



2. Bismarckia Wendl 



Bismarckia Wendl. in Bot. Zeit 1881, 9; Benth. et Hook. Gen. 

 P'ant. III. 882. — (Charact. emendati). Palma Hyphaene habitu. Fructus 

 regularis ovoideus, extus levis, stigmatum et loculorum sterilium vestigiis 

 basilaribus inconspicuis; pericarpium fibroso-spongiosum vel subgrumosum 

 endocarpio laxe connatum; endocarpium (sive mesocarpii pars interior?) 

 ln seminis basi intrusum et processibus plurimis lamelliformibus in ejus 

 periferia longitudinaliter plurisulcatum, albumine aequabili vel si mavis 

 spurie ruminatum, sulcis plurimis substantia endocarpii fusca lignosa repletis 

 ■ongitudinaliter percurso, intus ± cavo. Embryo apicalis. 



Genus Bismarckia ab Hyphaene et Medemia plane distinctum. Ab 

 Hypliaem differt endocarpio a mesocarpio facile secedenti et semine a la- 

 mellis endocarpii intromissione profunde plurisulcato, quod, ut el. Wendland 

 '• c - bene monebat, in Eugeissoniae fructu contingere solet. A Medtmia 

 ? e «. Bismmclm etiam magis quam ab Hyphaene distat seminis structura. 

 quia in Bismardckt ruminalio non ex intromissione integumenti seminis 

 mtus albuminis substantia oritur, uti in Medemia enntingit, sed ex 1a- 

 mfl l!is endocarpii; qua re Medcmim' ruminalio est vera, et Ilmwrrclmc 

 spuria. 



