Diagnoses Romulearum no varum vel minus cognitamm. JJ37 



montis Leonis, alt. 60 m circ, 30. VI. 1892: Schlechteb, PL austro-afric. 

 a. 1047, sub Romuka sp. in Mb. Schlt. et in Hb. Barbey-Boissier (ibi 

 mixta cum R. hirsuta). 



3. Rom. crucmta var. parvi flora Beg. n. var. 



Differt a priore, cui valde affinis, foliis angustioribus, sae- 

 pius erectis, et perigonio minore, 10—12 mm longo, laciniis 

 striis purpureis, ut plurimum, bene distinctis percursis. 



Syn. Romuka rosea EckJ. var. parviflora Bak. ex p. 



Habitat. Prom. B. Spei: Zbyher, n. 4040, sub Trick, butimodioidw 

 Eckl. in Hb. Boissier; ibid.: DrSgb, sub Trieh. recunmm Spr. in eod. Hb. 

 — In arenosis ad nivellam maris prope Vankamps Bay, VIII. 1896: 

 MacOwan, Hb. austr.-afr. Cent. XVIII, n. 1750 = 3216, sub. Rom. parvi- 

 flora Bak. in Hb. Berol. — Ad vias prope Claremont, 100', Mil 1892: 

 Schlechteb, hb. austro-afric. n. 1567, sub Romulea sp. in hb. Turic. 



4. Rom. cruciata var. neglecta Beg. n. var. 



Foliis ut in praecedente; perigonio parvo ad 12 mm longo 

 laciniis acutis, pallide violaceis striis fusco-purpureis in parte 

 inferiore et in tubo notatis. 



Habitat. Cap, B. Spei: Brehm, in lib. Mon. — • In arenosis prope 



litus Vankamps Bay: Krauss, sub R. reflexa in lib. Mon. et in Hb. 



Boissier. 



Observ. Species insignis, cum formis parallels R.roseac EckJ. quibus affinis. 

 commutata: ab omnibus typice foliorum structura diversa: varietatibus 3 e 4 et aliquot 

 hybrida orjgine ad eadem transitum facit. 



21. Romnlea tabularis Eckl. nom. nud. 



B. cormo ovato, mediocri, tunicis cartaceis fuscis vestito; 

 scapo erecto, sed debili pro maxima parte a vaginis foliorum 

 exserto, ramoso-multifloro, nodis brevissimis, 8— 12 em longo: 

 f oliis cylindrico-compressis, basi brevitcr vaginantibus, erectis 

 a «t recurvo-patentibus, leviter striatis, cryptis stomatiferis sub 

 oculo fere inconspicuis, nervis debilibus percursis et ideo 

 flaccidis foliis bracteaeformibus numerosis; pedunculis erectis 

 seu patenti-recurvis aequalibus aut parum longioribus, spathis 

 di P"yllis, 7— 9 mm longis, foliolo inferiore herbaceo. flaccido, 

 superiore toto vel maxima parte membranaceo: perigonio parvo, 

 s pathis subduplo longiore, 12— to mm longo, tubo brevi, viridi- 

 lu teo, laciniis lanceolatis, suboblusis, 2 mm latis, roseo-viola- 

 Ce »s; staminibus perigonii dimidiam partem aequantibus; stylo 

 a ntheras non excedente; capsula ovato-obtusa spathas sub- 

 a «quante. 



S, tabularis Eckl. Top. Verzeich. 1827, n. 595 nomen teutons). 



Syn. fionnrfca rosea (L.) Eckl. var. par ri flora Bak. ex p. — 

 Trichoncma cruciatxm et Trieh. roseum Klatt, in Hb. Berol. ex. p. 



