272 
formae perplarimae ex nostra sentenlia Sacıle cognosci 
possnnt. Ceterum A. serpens valde alfınis est Arenariue 
parvifoliae, imprimis eins varietati Schiedeanae, quam 
infra proponemus; sed ceteris omnibus notis neglectis, 
iam primo aspectu ‚illa lobis calyeinis acutis differt. 
22. Arenarin parvifolla Benth. (sensu lat.) 
Caules e radice gracili perenni numerosi, laxe _procum- 
bentes ac vepentes vel adscendenti-ereetiusenli, plus minusve 
ramosi, aut glaberrimi vel unifariam puberuli aut pilis nune 
paueis nune pluribus hirsutis vestiti, 10-30 vel 60 em. 
longi. Folia parva aut ovato-vel lanceolato-spathulata in 
petiolum brevem margine membranaceum ac ciliatum atte- 
muata aut anguste lanceolata ad basin eiliatam vix angustata 
apice mıox acuta mox obtusa, glahra et punctulata aut plus 
minus pubescentia, nervo mediano subtus semper ciliata, cum 
petiole 4—8 mm. 1g., 1—3 mm. It. Flores pauci solitarii, 
in. foliorum. axillis nune breviter nunc longe pedunenlati, pe- 
duneulo gracili glabrescente vel pubescente.  Calyeis pro- 
funde 5-partiti lobi ovato-lanceolati, acnti, virides ac mar- 
gine late scariosi, dorso nervo mediano prominente carmmata, 
carina phrs mitus puberula, vrarius omainn pubescentes, 
2-3 mm. lg.  Petala interdum in eodem speeimine aunc 
nulla anne alba parva ovata calyce iriente breviora. Sta- ' 
mina 10 lohos calveinos subarquantia, Capsula ovata caly- 
cem subaequans, membhranacea, primum indehiscens ac se- 
minibus torulosa, tandem, in valyas sex debiscens. Semina 
parva, aterrima, Tenticularia, Jaerissima, nitida. 
ao. spathulaefolia Rohrb.: Caules et folia indumento vario; 
folia ovato - vel lanceolate-spathnlata in petinlam brevem, 
