593 
12—14 poll. longae, 4—4'/, poll. latae, horizontaliter patentes, petiolis. 
interdum 1 poll. longis instructae. Pikkor, AE laxae, 12— 15-jugae, pa- 
tentes, alternae vel suboppositae, inferiores 2— -2!/, poll. longae, 6 —7 
lin. latae, omnes petiolis basi articulatis 17, —92 lin. fongis instructae, 
imae haud vel vix reductae. VENAE distinctae, paullulum adscendentes, 
in fasciculis centralibus 8—4, in exterioribus geminatis. Sort !/ lin. 
lati. RkckPTACULUM globosum, paraphysibus ferrugineis dense crinitum. 
Species nova pulchra a diligentissimo A. GrAziou in sylvis montium 
Serra dos Orgáos nuperrime detecta, et sub No. 3582! missa, ad A. Tae- 
nitidem habitu. quam maxime accedit, sed facile distinguenda textura minus 
coriacea, pinnulis paucioribus multo brevioribus crenulatis, venis multo la- 
xioribus (in illa utrinque 40— 50 pro pinna offenduntur), soris paucioribus 
majoribus. 
Ad p. 319 n. 3. Alsophila elegans etiam prope Rio de 
Janeiro detecta est: Glaziou 2828! 
Ad р. 342 n. 4. Dicksonia rubiginosa etiam in prov. Minas 
Geraés ad Caldas occurrit: Regnell II. 322. ex parte!. 
In p. 342 ad tribum Dicksoniearum adde: 
la. WOODSIA R.Br. 
Woopsia R. Brown, Linn. Soc. Transact. V. 173. t. 11. Hook. 
et Bauer, Gen. Fil. t. 119. Hook. Sp. Fil. I. 59. — Puysema- 
тшм Kaulf. Hegensb. Flora 1829. p. 341. Link; Hort. Berol. 
П. 133. Kunze, Anal. Pier. t. 27. — Hymenocystis C. А. Meyer, 
Verg. Cauc. 229. Hook. et Bauer, Gen. Fil. t. 3. — Acrostichi 
sp. Linn. — Polypodii sp. Swartz, 
. Вовт globosi, quoad laminam et saepissime quoque 
quoad venas dorsales. Inpustum eupuliforme, mem- 
branaceum, margine lobato vel timbriato. 
. Tabula nostra LI. Fig. VI. 
Олуркх erectus vel subdecumbens, sriPITIBUS fasci- 
culatis interdum medio articulatis. Fronpzs conformes, 
parvae, herbaceae, 2—3-pinnatyidae. REOCEPTACULUM 
punctiforme. 1уривгум inferum, sub soro omnino con- 
tinuum, margine longe fimbriato (Euwoodsia), vel (in sec- 
tione nostra Physematium) majus, primum globosum 
sorum involvens, demum irregulariter ruptum. — Species 
12—15, praecipue montes zonae boreali-temperatae incolunt. 
1. WOODSIA MOLLIS J. Ѕмтн: paleis lanceolatis, stipi- 
tibus fasciculatis haud articulatis basi praecipue paleaceis, fron- 
dibus herbaceis pubescentibus lanceolatis utrinque attenuatis bi- 
pinnatis, rachibus breviter glanduloso-pubescentibus, pinnis 25—30- 
jugis lineari-lanceolatis obtusis deorsum ad costam pinnatis ses- 
silibus basi truncatis, inferioribus sensim: decrescentibus, pinnulis 
oblongo-lanceolatis obtusis crenatis, venulis pinnularum 2—5-jugis 
plerisque furcatis; soris marginalibus, indusio membranaceo haud 
fimbriato. 
Tabula nostra LI. Fig. VI. (analysis). 
Woodsia mollis J. Smith, Gen: Fil. 79. Hook. Sp. Fil. 
1. 79: Lowe, Ferns 7. t. 96. Hook, et Baker, Syn. Fil. 47 
Kuhn, Beitr. Mexican. Farnkr. 16. 
Physematium molle Kunze, , Regensb. Flora І. 341. Anal. 
Pier. 41. & 27. ` 
Woodsia fragilis Liebm. Mex. Bregn. 128. 
POLYPODIACEAE: ADDENDA. 
594 
Woodsia guatemalensis Hook. Sp. Fil. I. 60. tab. 91A. 
Hook. еі Baker, Syn. Fil. 97. 
Cheilanthes canescens Kunze in Linnaea X111: 143. et in 
Schkuhr Suppl. 71. t. 3б, 
Слорех suberectus, Parkis ferrugineis membranaceis 1!/,— 9 lin. 
longis sursum dense vestitus. SriPITES 3 — 5 poll. longi, fragiles, stra- 
mineo-rufescentes, basi praecipue paleacei, sursum шеди griseo - pubes- 
Gentes. Lamina utrinque praecipue infra pilis mollibus patentibus pellu- 
cidis vestita, 6 — 12 poll. longa, medio 2'/,— 3 poll. lata. Bacuts ob- 
scure straminea, fragilis. PINNAE mediae confertae, 15 — 18 lin. longae, 
31/—4 lin. latae, deorsum ad costam pinnatae, inferiores sensim reductae, 
imae multo minores et laxiores. PINNULAE imae 2 lin. longae, vix 1 lin. 
latae, marginibus siccitate revolutis. VENAE pinnularum pinnatae, venulis 
4—5-jugis erecto-patentibus plerisque furcatis. SORI magni, marginales, 
2—6 pro pinnula. Inpusium membranaceum, irregulariter diruptum , de- 
mum penitus vel omnino occultum. 
Habitat in prov. Minas Geraés ad rupes prope Caldas: Regnelt 
111. 1445!. Praeterea incolit Andes e Peruvià ad Mézicüm. — Oréas 
et Extrabrasil. 
Ad p. 345 n. 2. Davallia thecifera nuperius etiam in prov. 
Minas Geraés ad Caldas lecta est: Regnell IIT. 1484! 
Ad p. 346 n. 4. Davallia Sprucei nob., teste Kuhn in 
| Linnaea XXXVI. 79., eadem, est species ac D. meifolia H.B.K. 
| Nov. Gen. І. 23. n Sp. Fil. L. 189. = Darea fumarioides 
| Willd. Sp. Fil. V. 299. 
Linn. Soc. Paris. VI. 268. 
== Caenopteris үнү Desv. Ann. 
p. 358, ad calcem generis Lindsayae observetur: Lindsaya 
sectorifolia Goldm. (Pl. Meyen 464.), teste Конміо, qui specimen 
| originarium examinavit, nil est nisi Adiantum flabellatum Linn. 
| Sed quum haec species patriam in Asia habeat, locus natalis qui 
| Lindsayae séctorifoliae adscribitur, nempe mons Corcovado prope 
Rio de Janeiro, valde dübius mihi videtur. 
Ad p. 363 n. 2. Adiantum caudatum vat. В. rhizophytum 
crescit etiam in prov. Minas Geraés ad Lagoa Santa: Warming!, 
et in prov. Bahia prope Cachoeira: Lieut. Carr! 
Ad Adiantum cuneatum (p. 367.) adde var. B. majus Baker: 
segmenta aequilateraliter cuneata, 6—7 lin. longa et lata, ad di- 
midiam longitudinis dissecta, dimidio inferiore integro сипеаќо; 
vel interdum segmenta subrhomboidea in latere quoad rachem ex- 
teriore producta. 
Minas Geraés ad Lagoa Santa: Warming!; ad Caldas: Reg- 
nell І. 488!; S. Catharina: Fritz Müller. 
Varietas ad A. tenerum accedens, et sub hoc nomine saepe in hortis 
et herbariis divulgata. 
Ad p. 369 п. 11. Adiantum sinuosum etiam in campis ar- 
gillosis prope Lagoa Santa prov. Minas Geraés occurrit: Warming! 
p. 373 ad Adiantum Lanceam addatur: 
ADIANTUM LINDENI Moore (in Gardener's Chron. 1866. 
p. 778) & cl. Ілховмою e ditione amazonica in hortos introduc- 
tum dictum, nobis nondum visum, species nova videtur ad А. 
Lanceam accedens: lamina magna tripinnats, stipitibus ebeneis, 
rachibus supra tenuiter velutinis, segmentis ultimis oblongo-dimi- 
diatis 18 lin. longis insigniter faleato- acuminatis margine su- 
periore lobatis, lobis extrorsum dentatis, soris reniformibus vel 
oblongis. 
ADIANTUM GLAUCINUM Koxze Mss. (Ettingsh. Farnkr. 
82. t. 48. fig. 7. Kuhn in Linnaea XXXVI. 74.) in Brasiliae loco 
