427 



ERIOCAULACEAE : PAEPALANTHUS (TRICHOCALYX). 



428 



^ 161. PAEPALANTHUS CURVIFOLIUS Km foliis angu- 

 stissime linearibus subulatis vel mucronato-acuminatis puberuhs vel 

 longe pilosis plus minus curvatis; pedunculis a medio ad basin 

 • hirsutis vel pilis parvis sparsis pubescenlibus ; vaginis vel hirsuto- 

 pilosis vel puboecentibus , do mum calvis. 



Var. a.: foliis longe pilosis et interdum pilis perbrevibus 

 mtermixtis puberulis vel solum puberulis, demum glaberrimis. 



Paepalanthus curvifolius Kth. En. 111. 522. 



Eriocaulon curvifolium Bong, in Act. Pelrop. Sc. math. 

 Ser. VI. I. 627. III. 553. t. 24. (v. s.). Steudel Synops. 

 II. 279. 



Eriocaulon calocephalum Bong, in Act. Pelrop. Sc. math. 

 Ser. VI. I. 628. t. 47. (ic. ined.) (v. s.). Kth. En. III. 575. 

 Steudel Synops. II. 279. 



Var. /3.: foliis pilis brevibus densis saepe gland uliferis pu- 

 bescentibus. 



Planta 4— 12-pollicaris. Radicis fibrae crassae, spongiosae, albi- 

 dae. Caulis perbrevis. Folia % — 8-polIicaria. Pedunculi 1 — 20 , 3 - 

 ll'/^-polIicares. Vaginae 1— 2-pollicares. Capitula subglobosa vel ovi- 

 formia, 2 -2 1 / lin. lata, in var. (?. usque 3 lin. longa. Stamina 3 ex- 

 serta; filamentis perigonio vix adhaerentibus. In centro pistii.li effoeti 

 rudimentum apice vix papillosum triplex. Flores feminei> torus pilosus. 

 Stylus germen longitudine aequans vel eo brevior, triangulatus. Appen- 

 dices 3 tenerae , epapillosae. Stigmata 3 illis multo altius connata, 

 summo apice libera vel vix libera. Pili bractearum perigoniorumque arre- 

 cti, rigiduli, acutiusculi, pellucidi. — In var. §. folia parum curvata, 

 pedunculi plures 9 — 23. 



Spccimina authentica Eriocauli calocephali Bung, ab iis E. curvi- 

 folii Bung, non differunt nisi foliis minus bene evolutis et minoribus pilis— 

 que pedunculorum numero pauciorum longioribus. Specimina vero Claus- 

 seniana haec discrimina levia prorsus tollunt quum foliis longioribus cur- 

 vatis pedunculis longius pilosis gaudeant. In descriptione E. curvifolii 

 el. Bongard errore lapsuj appendices pro tribus stigmatibus et stylorum 

 connatorum tuburn pro stigmate quarto pronunciat. 



Habitat var. a. in Brasilia orientali: Mart. Herb. Ft. Bras. 

 n.893.; in prov. Minarum pratis humidis arenosis glareosisque, e gr. 

 in Serra da Lapa, Januario et Novembri: Claussen n. 169. , Biedel 

 n. 103 1. et 1419.. — Var. §. in Brasilia orientali: Princ. Maxim. 

 Videns. ; in prov. Minarum Serra de Itambe : M. / et prope Cachoeira 

 do Campo: Claussen n. 9. 



162. PAEPALANTHUS MUCRONATUS Kth. humilis; foliis 

 dense cacspitosis brevibus setaceo- linearibus longissime mucrona- 

 tis, versus apicem pilis brevissimis vix puberulis vel glabris; 

 pedunculo pilis rigidulis patenlibus veslilo; vagina puberula vel 

 glabriuscula. 



Paepalanthus mucronatus Kth. En. HI. 523. 



Eriocaulon mucronatum Bong, in Act. Pe/rop. Sc. math. 

 Ser. VI. I. % 626. II. 234. t. 19. (v. s.J. Steudel Synops. 

 II. 279. 



Planta 2 — 8V 4 -pollicaris. Caulis perbrevis. Folia crassiuscula, 

 6— 7-linearia. Pedunculi 1 — 4, 2— fere 3 /,-pollicares. Vaginae usque 

 8 lin. longae. Capitula albo-pilosa, 2 lin. lata. Bracteae involucran- 

 tes oblongae, acutae vel acuminatae, a medio ad apicem ciliatae, aureo- 

 flavidae. Bractbab flores stipantes spathulato-obovatae , acutae, palli- 

 dae. Flores masculi cum femineis mixti, breviter pedicellati. Perigonii 

 bxterioris partes basi connatae. Perigonii interioris partes in tubum 

 membranaceum trilobum connatae. Stamina 3 demum exserta; filamentis 

 perigonio vix adhaerentibus; antheris subrotund'is , pallid is. In centro 

 pistii.li effoeti rudimentum breviter papillosum triplex. Flores feminei 

 subsessiles. Torus pilosus. Perigonii bxterioris partes 3 liberae, obli- 

 que oblongae, acuminatae, basi excepta ciliatae dorsoque pilosae, navicu- 



lars pallidae. Perigonii interioris partes 3 liberae, illis parum bre- 

 viores lineari-oblongae , obliquae, acutae, versus apicem breviter ciliatae, 

 albidae. Germen tricoccum. Stylus germine paullo brevior, trigonus. 

 Appendices 3 apice leviter papillosae. Stigmata in columnam longam 

 quam illae multo altiorem usque ad apicem connata. Reliqua ut in de- 

 script. Bongard. 



Omnia specimina (21), quae conspexi, multo humiliora, quam P. 

 curvifolius plerumque evadit, quamquam haec etiam species interdum ad 

 altitudinem 3 poll, redigitur. Differt vero P. mucronatus Kth. foliis ver- 

 sus apicem tantum pilis brevissimis paucis puberulis ceterum glaberrimis, 

 evidenter longius mucronatis. 



Crescit in prov. Minarum: Langsdorff; e. gr. in humidis gla- 

 reosis Meia da Serra da Lapa, Januario: Biedel n. 1411. 



163. PAEPALANTHUS LANUGINOSUS Kcke. humilis; 

 foliis rosulatis patenti-diffusis setaceo-linearibus acutis, interio- 

 ribus brevissime puberulis et longe pilosis, exterioribus lana alba 

 densissima obteclis; pedunculis paucis hirsutis; vaginis foliorum 

 rosulam superantibus glabris. 4 



Eriocaulon lanuginosum Bong, in Act. Petrop. Sc. math. 

 Ser. VI. I. 627. III. 236. t. 19. (v. s.). Kth. En. III. 574. 



Steudel Synops. II. 279. 



i 

 Pusillus, 2 — 4-pollicaris. Radicis librae fasciculatae , spongiosae, 



crassiusculae , albidae. Caulis perbrevis. Folia submucronato- acuta 

 mucronulo brevi, hiteriora pilis perbrevibus levissime puberula et pilis lon- 

 gis intermixtis couspersa, exteriora lana alba velata, 5 — 6-linearia. Pe- 

 dunculi (1 — 9) pilis arrecto-patentibus hirsuti, 2 , / 4 — 5-pollicares. Va- 

 ginae laxiusculae, cito laceratae, in speciminibus suppetentibus glaberri- 

 mae (nee pilosae), 5 — 6-lineares. Capitula albido-pilosa , \ % / t — 2 lin. 

 lata. Bracteae involucrantes lanceolatae , acutae , ciliatae dorsoque 

 pilosae, rigidulae, flavescentes. Receptaculum pilosum. Flores ma- 

 sculi: perigonii bxterioris partes 3 versus basin connatae; interioris 

 partes in tubum superne membranaceum trilobum connatae, lobis lanceo- 

 lato-acuminatis. Stamina 3 primum inclusa; filamentis perigonio vix 

 adhaerentibus. In centro pistii.li effoeti rudimentum apice breviter papillo- 

 sum triplex. Flores femineos non vidi. Reliqua ut in descript. Bongard. 



Perigonium interius masculum, cl. Bovgaiidio affirmunte, interdum re 

 vera tripartitum esse vix credo; verisimiliter demum involutum est. Ab 

 affinibus facile dignoscitur foliis lana densissima velatis patenti-diffusis et 

 recurvis. 



Crescit in prov. Minarum pratis humidis paludosisque Serra da 

 Lapa , Novembri: Biedel n. 1038. 



164. PAEPALANTHUS GRAMINEUS Kth. humilis ; foliis 

 caespitosis erectis angustissime linearibus acutiusculis , sublus gla- 

 bris supra longe pilosis, cito calvis; pedunculis hirsuto- pilosis 

 gracilibus; vaginis folio multo brevioribus glabris. 



Paepalanthus gramineus Kth. En. III. 523. 



Eriocaulon gramineum Bong, in Act. Pelrop. Sc. math. 

 Ser. VI. I. 627. HI. 557. t. 26. (flos. fern, mains. V. s.). 

 Steudel Synops. II. 279. 



Pusillus, 2 — 4-pollicaris. Radicis fibrae spongiosae, albidae. Cau- 

 lis perbrevis. Folia planiuscula, non mucronata, 1-2 poll. longa. Pe- 

 dunculi (2 — 65) y 4 — 6-pollicares. Vaginae 4 — 6-lineares. Capitula 

 sordide albido-pilosa, fere 2 lin. lata. Bracteae involucrantes oblon- 

 gae, cuspidato-acuminatae, a medio ad apicem ciliatae dorsoque pilosae, 

 cito calvae, flavescentes. Bracteae flores stipantes spathulatae, acu- 

 minatae, versus apicem ciliatae dorsoque pilosae, superne flavidae, inferne 

 albidae. Flores masculi: perigonii bxterioris partes 3 a medio ad basin 

 connatae, bracteis flores stipantibus similes. Perigonii interioris partes 

 in tubum superne membranaceum demum involutum connatae. Stamina 

 3; filamentis perigonio non adhaerentibus. Flores feminei subsessiles: 



