471 



ERIOCAULACEAE; MESANTHEMUM. 



472 



Tribus II. ERIOCAULEAE. Perigonia interiora intus plerumque glandulosa; stamina quam laciniae 

 perigonii interioris duplici numero, 6 vel 4. 



IV. MESANTHEMUM Kcke. 



Mesanthemum Kcke. in Linnaea XX VII. 572. 



Flores masculi et feminei mixti, trimeri; illi: 

 perigonium duplex; perigonii interioris partes in tu- 

 bum inferne farctum superne cavo-tubulosuin connatae, 

 intus uniglandnlosae. Stamina quam perigonii interio- 

 ris partes duplo plura ideoque 6. Flores feminei: 

 perigonium duplex; perigonii interioris partes super- 

 ne connatae, intus uniglaudulosae. Stylus exappen- 

 diculatus. 



Cavljs perbrevis. Folia caespitosa, basi ex- 

 cepta impellucida, parallelo- (nee fenestrate-) ner- 

 vosa. Pedunculi monocephali, vaginati. JJracteae 

 flores st jp antes f li for mi-linear es , apice clavifor- 

 mi. Flores trimeri. Perigonii masculi exterio- 

 ris partes 3 basi connatae; interioris in tubum 

 inferne farctum super ne cavum lev iter trilobum con- 

 natae et intus infra apicem gland u la instructae. Sta- 

 mina 6, 3 lobis opposita longiora, 3 alternantia in- 

 clusa ; antheris oblongis, dicoccis, quadrilocellMtis, 

 connectivo parvo, dor so supra medium affixis. In 

 centro pistilli e/foeti rudimentum glandulosum fu- 

 scum triplex. Perigonii feminei exterioris par- 

 tes 3 liber ae , deciduae; interioris partes versus 

 bast '// liber ae, superne in tubum arete connatae, in- 

 tus infra apicem glandula instructae, persistentes et 

 caps a tam cinge tiles. Germen tricoccum. Stylus lon- 

 gissimus, apice in stigmata 3 crassiuscula, simplicia 

 . divisus. Appendices nultae. Semina fusca, pseudo- 

 pilis densissime obsita. Pili capitulorum filiformes, 

 intus laeves. — P atria: Brasilia et Africa (Serra 

 Leone et Madagascar). 



Nomen e vocibus »iui6os medius" et „ap$yjua flos" compo- 

 situm propter flores medium inter Eriocaulon et Paepalanthum 

 tenentes. 



Habitu genus Paepalanthum aemulatur, et quidem hinc sub- 

 genus Xeractiden (M. radicans, minus M. pubescens) , iiline 

 Eulepiden (M. Prescottianum), floribus tamen medium inter Pae- 

 palanthum et Eriocaulon tenet. Etenim generi Paepalantho (prae- 

 sertim sectioni capitulis glabris) perigonio masculo interiore su- 

 perne cavo , antheris oblongis , perigonii feminei interioris parti- 

 bus superne connatis (fere ut in pluribus sectionis capitulis gla- 

 bris ornatae subgeneribus) ; generi Eriocaulo staminibus 6, peri- 

 gonii interioris partium glandulis, feminearum structura et pilosi- 

 tate inclinat. In genere Paepalantho neque stamina 6, nequc glan- 

 dulae perigonii; in Eriocaulo neque perigonium interius masculum 

 superne cavum neque femineum in tubum connatum inveniuntur. 



Bractearum flores stipantium forma et structura ab utroque digno- 

 scitur. Itaque habitu et totius plantae et omnino florum ad Pae- 

 palanthum, numero staminum glandulisque ad Eriocaulon spectat. 



1. MESANTHEMUM PRESCOTTIANUM Kcke. bracteis in- 

 volucrantibus flores longe superanlibus radiantibus , interioribus 

 albidis; bracteis flores stipantibus glabris; floris feminei perigo- 

 nio exteriore quam interius breviore. © 



Tabula nostra LX. Fig. 1. 



Eriocaulon Prescottianum Bong, in Act. Petrop. Sc. math. 

 Ser. VI. I. 635. t. 36. (ic. ined.) (v. s.). Kth. En. 111. 579. 

 Steudel Synops. 11. 282. 



Planta 10 '/, — 15-pollicaris. Radicis librae parce ramulo- 

 sae, tenues , non spongiosae , glabrae, sordide albidae. Caulis 

 perbrevis. Folia pauca (2 — 3), lanceolato-linearia , acuminata, 

 apice subcucullata , inferne pilosula vel glabra, conduplicata vel 

 superne plana, laxa, versus basin parum angustiora et tenuia ct 

 albescentia et se invicem pedunculumque amplectentia, viridia, 4'/, — 

 7 poll, longa, medio 3 lin. lata vel angustiora. Pedunculus soli- 

 tarius, pilis patentissimis albidis sparsiusculis pilosus, striates, non 

 tortus, 10 — 14'/ !( -pollicaris. Vaginae sursum laxae, oblique Gssae, 

 lamina acuminata integra, striulatae, pilis patentissimis albidis spar- 

 sis pilosae, 3 — 3%-pollicares. Capitula majuscula, campanulata, 

 albescentia, cum radio 9 — 11 lin. lata. Bbacteae involucrantes 

 interiores oblongae, obtusiusculae, extus leviter molliterque pube- 

 scentes, intus glabrae, longitudinaliter nervosae, impellucidae, her- 

 baceae, albidae, non nitidae, floribus multo longiores; exteriores 

 sensim ntulto breviores, ovato-oblongae, obtusiusculae, pallide viri- 

 descentes, molliter villoso-pubescentes. Bbacteae ♦lores stipantes 

 filiformi-lineares , apice claviformi-lanceolatae et crassiusculae, gla- 

 brae, albidae. Flores masculi et feminei mixti, pedicel lati. Illi: 

 perigonii exterioris partes 3 basi connatae, oblongae, acutae, gla- 

 brae, naviculares, membranaceae , albidae. Perigonii interioris 

 partes in tubum oblongo-campanulatum versus basin farctum cete- 

 rum cavum et subspongi sum leviter trilobum non involutum intus 

 versus apicem pilosum connatae , toto limbo dense ciliatae , intus 

 medio glandula filiformi fusca instructae , lobis obtusissimis leviter 

 retusis. Stamina 6, 3 lobis opposita longiora; omnia filamentis 

 ima basi perigonio adnatis, ceterum liberis neque perigonio adhae- 

 rentibus; antheris breviter oblongis, flavidis, demum fuscis. In 

 centro pistilli effoeti rudimentum glandulosum filiforme fuscum 

 triplex. Flores feminei : perigonii exterioris partes 3 liberae, 

 oblongae, acutae, glabrae, naviculares, deciduae, membranaceae, 

 albidae. Perigonii interioris partes 3 illis longiores, versus ba- 

 sin liberae ceterum in tubum longum apice leviter trilobum con- 

 natae, lineares, obtusae, apice dense ciliatae, intus versus apicem 

 pilosae et supra medium glandula filiformi fusca instructae, sub- 

 spongiosae, albidae. Germen tricoccum. Pistillum in specimine 

 suppetente non bene evolutum. Pili perigoniorum obtusi, intus 

 laeves. 



Differt a Mesanthemo radicante et pubescente, quae Africam in- 

 colunt, praeter alia bracteis involucrantibus interioribus albis , si pilosita- 

 tem neglexeris, magis ad subgenus Paepalanthi Eulepiden quam ad Xera- 

 ctiden spectantibus, bracteis flores stipantibus glabris. 



Crescit prope Rio de Janeiro: teste Rongard. V. s. comtnun. a 

 cl. Lindleg in lib. Acad. Petrop. 



