479 



ERIOCAULACEAE : ERIOCAULON (TRICHOPEPLUS — SPATHOPEPLUS). 



480 



Subgenus TRICHOPEPLUS Kcke. 



Flores trimeri. Perigonium duplex; stamina 6. Perigomi 

 feminei utriusque partes liberae, minimae, longissime pilosae. — 

 Caulis perbrevis. Folia caespitosa , fenestrato-nervosa. Vagi- 

 nae oblique fissae. Capitula glabriuscula, grisea. Bracteae 

 involucrantes capitulo breviores , oblongae, glabrae, sensim in 

 bracteas flores stipantes Mis similes quae flores superant et 

 obtegunt transeuntes. Receptaculum pilosum. Flores masculi: 

 perigomi exterioris partes postice spathaceo-connatae. Perigo- 

 mi interioris paries in tubum farctum trilobum connatae. An- 

 therae albidae. Germen tricoccum. Semina glabra, fusca. — 

 P atria : Brasilia. 



Somen e vocibus „#£*! pilus" et „nenXo£ vestimentutn femineum" 

 compositum propter perigonia feminea fere tota ad pilos longissimos redacta. 



4. ERIOCAULON GRISEUM Kcke. glabrum; caule per- 

 brevi; capitulis ovatis griseis. 



Tabula nostra LX. Fig. 111. 



Planta 3-pollicaris. Radius librae fasciculatae , simplices, 

 subspongiosae, glabrae, albidae. Caulis perbrevis. Folia caespitosa, 

 patentia, lanceolato-linearia, subulata, glabra, basi pilis parcis cin- 

 cta, plana, membranacea, pellucida, ienestrato-3— 5-nervia, viridia, 

 basi albida, 8— lOlin. longa, medio % basi 1 lin. lata. Pedunculi per 

 crebros aggregati, glabri, striati, non torti, iolia subtriplo superan- 

 tes, 2 — 3-pollicares. Vaginae oblique fissae, lamina tenuissime 

 membranacea obtusa demum paullo lacerata, glabrae, membranaceae, 

 virides, foliis breviores, usque 8 lin. longac. Capitula ovato-globosa, 

 glabra, albido- grisea, V/ K — 2 lin. lata. Bracteae involucrantes 

 oblongae, obtusae, glabrae, tenui - membranaceae , albido - griseae. 

 Bracteae flores stipantes illis similes, acutac, flores superantes. 

 Receptaculum pilosum. Flores pedicellati , pedicellis pilosis , ma- 

 sculi praesertim centrales, feminei marginales. Illi: perigomi ex- 

 terioris partes 3 postice spathaceo-connatae, antice fissae, oblon- 

 gae, acuminatae, margine cellulis prominentibus irrcgulariter den- 

 ticulatae , glabriusculae vel pilis pcrpaucis obtusis intus paullo 

 granulosis ciliolatae, tenuissime membranaceae, hyalino- albidae. 

 Perigonii interioris partes in tubum farctum trilobum connatae, 

 lobis acqualibus ciliato- pilosis intus infra apiccm glandula fusca 

 instructis. Stamina 6, tria lobis opposita paullo majora; anthe- 

 ris rotundis , albidis. In centro pistilli effocti rudimentum glan- 

 dulosum laete fuscum triplex. Flores feminei: perigonii exte- 

 rioris partes 3 liberae, lineares, minimae, pilis longissimis acutis 

 intus laevibus vestitae. Perigonii interioris partes 3 altius inser- 

 tae, illis similes. Germen breviter stipitatum, stipite tuberculis 

 circiter quatuor minimis instructo, tricoccum. Stylus germine lon- 

 gior. Stigmata 3 simplicia, filiformia. Semina ovata, apiculata, 

 glabra, fusca. 



Crescit in prov. Piauhiensi, in itinere inter Serra dos dois Ir- 

 mdos et Oeiras urbem , locis arenosis humidis, Mojo : ML 



Subgenus SPATHOPEPLUS Kcke. 



Flores trimeri; perigonium masculum interius farcto-tubulo- 

 sum apice brevissime trilobum ; stamina 6 ; pkrigonium femineum 

 exterius prorsus in spatham connatum; interioris partes liberae, 

 superne carnoso-crassissimae et nigrescentes. — Caulis perbrevis. 

 Folia caespitosa, fenestrafo-nervosa. Vaginae oblique fissae. Ca- 

 pitula demum nigricantia, glabriuscula. Bracteae isvolucrantes 

 capitulo breviores. Receptaculum glabrum. Flores masculi: 

 perigonii exterioris partes postice adeo in spatham connatae, 

 ut vestigia singutarum partium non inveniantur. Antherae ni- 

 grae. Pistilli effoeti rudimentum fuscum triplex. Flores fe- 



minei: perigomi exterioris partes in spatham antice prorsus 

 aperfam adeo connatae, ut vestigia singular urn partium vix sen- 

 tianfur. Perigonii interioris paries eglandulosae. Semina 

 flavida *). — P atria : Brasilia. 



Nomen e vocibus „o-nd&i] spatha" et , y nsnlog vestimentutn femi- 

 neum" 1 propter perigonium femineum exterius in spatham connatum. 



5. ERIOCAULON PALUSTRE Salzm. capitulis glabriusculis 

 griseis demum sordide nigrescentibus. © 



Tabula nostra LX1. Fig. I. 



Eriocaulon palustre Sahmann Herb. (v. s.J. Steudel Sy- 

 nops. 11. 280. 



Planta 1— 4'/ 4 -pollicaris. Radicis librae fasciculatae, spon- 

 giosae, septis transversariis instructae, simplices, glabrae, albi- 

 dae. Caulis perbrevis. Folia caespitosa, lineari-lanceolata, subu- 

 lata, glabra, plana, membranacea, pellucida, fenestrato-5 — 10- 

 nervia, viridia, 3 / 4 — 2V, poll, longa, infra medium %— 1 % lin. 

 lata, basi latiora. Pedunculi 1—4, glabri, striati, herbacei, 1—4- 

 pollicares. Vaginae laxiusculae, oblique fissae, lamina pedunculo 

 appressa, glabrae, pellucidae, fenestrato-nervosae , 7 — 17-lineares. 

 Capitula primum bracteis flores stipantibus eosque superantibus 

 grisea demum perigonii feminei interioribus partibus crassis sor- 

 dide nigrescentia et 2'/\ lin. lata. Bracteae involucrantes obo- 

 vatae, obtusae, glabrae, membranaceae, pallidae, capitulo brevio- 

 res. Bracteae flores stipantes cuneatae, acuminatae, infra api- 

 cem dorso puberulae demum calvae, membranaceae, pallidae. Re- 

 ceptaculum glabrum. Flores masculi et feminei mixti , sessiles. 

 Illi : perigonii exterioris partes in spatham cuneatam truncato- 

 obtusissimam apice ciliatam membranaceam planam pallidum pror- 

 sus et arctissime connatae. Perigonii interioris partes in tubum 

 farctum trilobum connatae, lobis parvis aequalibus apice vix cilio- 

 latis eglandulosis. Stamina 6; 3 lobis opposita paullo longiora; 

 antheris rotundis, nigris. In centro pistilli effoeti rudimentum 

 glandulosum fuscum triplex. Flores feminei : perigonii exterio- 

 ris partes in spatham latissime cuneatam inferne attenuatam trun- 

 cato-obtusissimam apice ciliatam membranaceam concavam pallidam 

 prorsus et arctissime connatae. Perigonii interioris partes 3 libe- 

 rae, spathulatae, inferne attenuatae, obtusae, superne ciliatae et 

 spongioso - crassissimae et demum utrinque convexae et olivaceo- 

 nigrescentes. Germen tricoccum. Stylus germine brevior. Sti- 

 gmata 3 filiformia. Semina flavida. 



Crescit in prov. Bahiae humidis; Salzmann. 



Subgenus EUERIOCAULON Kcke. 



Flores trimeri; perigonium masculum interius farcto-tubulo- 

 sum, apice trilobum; stamina 6; perigonia feminea membranacea 

 vel carnulosa libera, interiora albida. — Caulis perbrevis vel 

 elongalus. Vaginae transverse truncatae vel oblique fissae. Om- 

 nes species reliquae meridionali- americanae et mexicanae flore 

 Eriocauli typico gaudent, scilicet perigonio masculo exteriore 

 foliaceo, interiore trilobo, staminibus 6; perigonii feminei 

 et exterioris el interioris foliolis 3 liberis; germine tri- 

 cocco. Species vero extraamericanas ab hac lege saepe aber- 

 rare supra jam commemoravi. 



Nomen e vocibus „ev vere (< et ^Eriocaulon" compositum, quia hae 

 species centrum verum generis exhibent. 



*) Toto hoc opere jam perfecto et absoluto novum Eriocaulon in ta- 

 bernis medicinis Sinensium tanquam medicamentum conservatum (Er. 

 officinale Kcke.) ad examinandum accepi, quod perigonio exteriore 

 prorsus in spatham connato cum hoc subgenere congruit , sed peri- 

 gonio femineo non crassissimo recedit atque habitu proxime ad Er. 

 Hamiltonianum Mart. Indiae civem accedit. 



