1 LEMNACEAE: ` WOLFFIA. | 8 
ventute (ut in W. hyalina exotica compertum habeo) et simul 
cum fronde ipsa adolescens hujus tela circumvallatur atque in 
foveam dorsalem profundam includitur. Fovea floralis in nostris 
speciebus, uti in plerisque, una tantum formatur, ante nodum 
frondes novellas gignentem sita, et quidem ita, ut primo ad- 
spectu sine dubio exacte in lined frondis medianà posita ap- 
pareat. Monendum autem est, primum frondem in nostris spe- 
ciebus tam parvam, foveam floralem tam amplam esse, ut haec 
permagnam frondis partem occupet, ideoque conformatione par- 
tium adultarum nihil certi de loco primae originis floris indicari; 
deinde: inter species exoticas unam existere (W. Welwitschii), 
quae in frondibus amplioribus binas foveas florales, ad dextram 
sinistramque symmetrice ante nodum positas, exhibeat, alias 
(W. repandam , hyalinam), quarum una fovea floralis manifeste 
non medianum sed lateralem locum in fronde teneat, quare vix 
nimis audacem crediderim, qui etiam in nostris speciebus florem 
e laterali parte dorsi frondis oriri suspicetur. Quod utut se 
habet, fovea floralis pro magnitudine frondis in nostris speciebus 
amplissima est (fig. I, 5. 6.), ut paucis cellularum stratis pa- 
rietes ejus laterales formentur; ambitus ejus breviter ellipticus, 
superficies interna laevis est; ceterum tela dorsalis frondis fo- 
veam superne tegit relicta rima longitudinali satis angusta, adi- 
tum foveae formante, tenuissime (duplici, ad extremitatem sim- 
plici cellularum strato) marginata. 
Organorum sexualium quibus flos ipse Wolffíarum sine 
ullo aliarum partium vestigio componitur, alterum, stamen, ante 
alterum, pistillum, in fundo foveae floralis inseritur (fig. I, 5. 6.). 
Utrum prius progerminet, ignotum est, certe eodem fere tem- 
pore maturescunt magnitudinemque adipiscuntur per se quidem 
exiguam, tamen pro statura frondis (saltem in nostris speciebus) 
ingentem. Filamentum anthesi brevissimum cellulis componitur 
tenerrimis, longitudinaliter seriatis; praeterea in speciebus qui- 
busdam seriem cellularum vasalium tenuissimarum, axim filamenti 
tenentem, discernere licuit, quod ceterum in indigenis non con- 
Пей. Anthera media basi filamento insidet breviter reniformis, 
diametro paulo longiore directioni frondis longitudinali parallelo. 
Diametrum breviorem seu transversum sequens linea fusca in 
pariete antherae conspicitur (fig. I, 5—7) quae raphem indicat 
antheramque in dimidium anterius et posterius dividit; cui lineae, 
duplici cellularum pigmentosarum serie formatae, intus respondet 
septum antherae, loculum anteriorem et posteriorem separans, 
tenuissimum, mature marcescens et a pariete antherae secedens, 
quo facto aliquanto post anthera ita dehiscit, ut valvulae singulas 
series cellularum pigmentosarum tanquam limbos retineant. Val- 
vulae postea exarescentes umbraculi instar replicantur (fig. I, 12.) ; 
filamentum in longitudinem extenditur tectumque foveae floralis, 
in qua eo usque prorsus inclusa fuerant genitalia, irregulariter 
discindit. Parietem antherae Wo/ffiarum nonnisi e strato cellu- 
larum fibrosarum compositum vidi et neque endothecium nec 
epidermidem invenire potui, quae tamen num etiam aetate valde 
juvenili desint, non simpliciter dijudicaverim. Cellulae pollinis 
Wolffiarum nihil insigne praebent; forma sunt globosa; mem- 
brana externa tuberculis subtilissimis exasperatur. 
Pistillum formam circiter lagenae brevis praebet (fig. I, 8.), 
parte ceterum anteriore, quum genitalia adulta sunt, ob antherae 
vicinitatem aliquantum impressa (fig. I, 5.) Pars superior in 
brevem styli canalem terminatur, orificio circulari , papillis stig- 
maticis carente, modico tamen numero cellularum pigmentosarum 
una cum suprema styli parte notato. Pistillum aeque ac stamen 
usque ad anthesim foveam floralem vix superat; parietes ejus 
cellularum parenchymaticarum tenerrimarum paucis stratis com- 
ponuntur. E fundo germinis oritur ovulum unum, erectum, fere 
atropum (fig. I, 9.), vel potius basi paululum retrorsum cur- 
vatum, seu sponte sic evolutum, seu antherae germen compri- 
mentis injuria in hanc formam redactum. Integumenta ovuli, ut 
in plerisque Monocotyledoneis, impari sunt longitudine, interno 
ex externo aliquantum prominente, exostomio igitur late aperto. 
Interna nuclei structura non accurate cognita est, sed probabi- 
liter cum illa Zemnarum consentit. 
Fructus postremo ex hoc pistillo fabricatur simplici in- 
ferioris partis dilatatione, suprema marcescente et parvum rudi- 
mentum in apice utriculi tenuimembranacei sistente. Utriculus 
ipse breviter ellipsoideus semine expletur (fig. I, 13. 15.) eandem 
formam exhibente, ceterum ita, ut apex seminis ob levem ovuli 
curvationem utriculi apici non exacte respondeat sed paulum retro 
hunc dirigatur. 
Integumentum externum ovuli post fecundationem endo- 
stomium obducit testamque seminis externam constituit crassam, 
apice duobus, deorsum pluribus (3—5) stratis cellularum minu- 
tarum, arcte conjunctarum (fig. I, 16.), incoloratarum, usque ad 
maturitatem fere seminis amylo farctarum compositam. Epidermis 
insuper testam obducit, quae ante maturitatem, relictis tantum- 
modo levissimis vestigiis, ita ut superficies seminis laevis evadat, 
dejicitur. Chalazina testae externae pars brevi post fecundatio- 
nem materia fusca impletur, quod et in omnibus ceteris Гет- 
naceis fit situmque chalazae primo seminis et vel fructus ad- 
spectu indicat (fig. I, 12.). 
De integumenti interni ulteriore conformatione quae nunc 
proferamus, aeque de ceteris Гетпасегв dicta optaverimus. Major 
ejus pars magnopere comprimitur inque laminam vertitur tenuem, 
primo adspectu, si semen transverse secatur, amorpham, fusces- 
centem, sed tamen e lamellis duabus variis compositam, quarum 
altera e parietibus externis strati cellularum externi integumenti 
formata, valde solida et elastica est et reactiones cuticulae fere 
similes praebet, altera, interna, e parietibus internis earumdem 
cellularum atque e strato interno orta, mollior et tenerior est 
reactionibusque a cellulosa haud multum discrepat. Excepta his 
metamorphosibus est pars minor apicalis s. micropylaris integu- 
menti interni, quae discum circularem modice convexum sistit 
inque operculum seminis (fig. I, 13. 14.) transformatur. Hoc ` 
cetera testa interna multo crassius est spatiumque implet satis 
amplum, sub parte apicali testae externae relictum; parietes in- 
terni quidem cellularum hanc partem componentium indurescunt 
et fuscantur, sed lumina earum non pereunt parietesque externi 
non incrassuntur. Operculi ab apice visi cellulae elegantissime 
radiatim dispositae in maturo adhuc semine regularem cellularum 
integumenti interni dispositionem indicant, centro radiorum endo- 
stomium ovuli referente. Germinatione operculum circulariter a 
cetera testa interna disjungitur et ab embryone egrediente, cui 
adhaeret, e semine extruditur. 
Internae operculi superficiei in semine etiam maturo, ut et 
in ceteris Lemnaceis, embryonis extremitas radicularis affixa est. 
Ceterae partes superficiei embryonis circumfunduntur endospermio, 
in Wolfiis uno cellularum strato composito (fig. I, 16.) et, ut 
ipsius embryonis pleraeque partes, amylo scatente. Forma em- 
bryonis fere breviter cylindrica est, ad extremitatem chalazinam 
rotundata. Structura ejus interna in Тов (itemque ceteris 
Lemnaceis) hanc ob causam valde insignis est, et vix cum ullius 
ceterarum Monocotyledonearum , tam miris et variis embryonum 
formis gaudentium, comparanda, quod plumula magis quam in 
ceteris retrorsum seu versus micropylen versa et in directionem 
axi hypocotyledoneae omnino parallelam contorta est. Rima igitur 
cotyledonaris angustissima proxime juxta extremitatem radicu- 
larem, embryonis operculo affixam, invenitur; finitima pars coty- 
