11 LEMNACEAE: LEMNA—SPIRODELA. 12 
Habitat ad Santarem prov. Paraénsis (inveni Azollae ibi lectae 
adhaerentem, in Herb. Regio Kewensi). Praeterea in Mexico. 
Ons. I. Forma originalis major, frondum omnibus diametris aequa- 
liter duplo et ultra longioribus, in Mexico et India occidentali occurrit. 
Овз. II. Hujus sectionis W. oblonga (Phil.) , antecedenti affinis, in 
Chile australi occurrit, forsan etiam in Brasilia australi extratropica. 
II. et Ш. LEMNA et SPIRODELA. 
MorPHOLOGIA ET ANATOMIA. 
Omnium plantarum huc pertinentium frons adulta, magis 
minusve applanata (excepta Lemna gibba, in qua pars ventralis 
plerumque inflata est), nervo mediano plus minusve distincte cur- 
vato, id est fasciculo fibrali vel fibrovasali a basi (seu eo loco, 
quo frons novella ad maternam affixa fuit) versus apicem cur- 
rente, in dimidia non exacte paria dividitur, quorum alterum, 
ampliore marginis, praesertim parte basilari, convexitate insigne, 
dimidium majus, alterum minus appellabimus; ergo frons nun- 
quam prorsus symmetrica est. Nodus praeterea primo visu in 
nervo mediano discernitur, quo frons in internodia duo, pluribus 
rationibus diversa, posterius seu basilare seu primum, et anterius 
s. apicale s. secundum, dividitur. 
Lemnarum frons frondes duas novellas vegetativas, quas 
gignit, in foveis partes laterales internodii primi occupantibus et 
in laminas binas, dorsalem et ventralem, dividentibus perbrevique 
tantum et angustissima rima hiantibus, inclusas tenet; sed fron- 
dibus novellis augescentibus et fovearum spatia excedentibus 
margines fovearum illarum laterales tota longitudine discinduntur 
laminaeque illae dehinc labia hiatus ampli, e quo frons novella 
"prodit, sistunt. Mediana internodii primi pars solida, fossis inter- 
jecta easque separans, nervi mediani parte posteriore percurritur, 
antrorsum parietes fossarum conjunctim in internodii secundi 
partes laterales abeunt, limitibus paululum oblique e nodo versus 
margines frondis laterales et simul antrorsum directis. Margines 
frondum integerrimi sunt (excepta L. trisulca, huic Florae aliena) ; 
contra prominentiae in superficie dorsali specierum plerarumque 
variae occurrunt: primum crista lenis humilis nervi mediani de- 
cursum sequens tuberculisque insuper nonnullis magis prominen- 
tibus aucta; deinde ad anteriorem hujus cristae finem, paululum 
retro apicem frondis, tuberculum majus (spina), in nonnullis spe- 
ciebus, ut L. paucicostata, satis conspicuum (fig. V, 1—3; 9.) 
in aliis (ut L. Valdiviana formisque ei affinibus) omnino deficiens. 
Primordia frondis e facie dorsali frondis maternae valde 
juvenilis progerminant; oriuntur enim ad dextram sinistramque 
secus lineam medianam forma gibberum lenissimorum, ad quorum 
basim anteriorem et internam tela materna statim incipit plicae 
instar excrescere, quae plica majorem et majorem partem baseos 
frondis novellae amplectens et simul grandescens tandem parietem 
8. laminam superiorem marginemque lateralem clausum foveae 
proligerae format et, relicta solum rima illa minima, quam com- 
memoravimus, juxta mediam basim frondis sita, undique frondem 
novellam obtegit. Inferior lamina foveae proligerae ipso frondis 
maternae corpore formatur. Interim frons novella et ipsa gran- 
descit formamque capit applanatam, angustiis foveae proligerae 
respondentem et, lamina dorsali foveae extrorsum et retrorsum 
pressa, ita resupinatur, ut, quae frondis novellae superficies 
prima indole anterior est seu ad apicem frondis maternae spectat, 
ea dorsalis evadat, quae posterior est seu ad basim frondis ma- 
ternae spectat, ventralis. Elucet praeterea ex iis quae diximus, 
frondes novellas minime divergentia !/, ex materna oriri, sed 
divergentia multo minore, ab У, non multum diversa vel huic 
aequali, tertio verticilli membro (cujus nullum vestigium conspi- 
citur) in linea mediana faciei ventralis collocando. Organa fo- 
liacea in tota hac ramorum vegetativorum evolutione omnino non 
apparent. 
Etsi frondes novellae, quod quidem observari potest, eodem 
tempore nascuntur (nunquam enim alterum tantummodo pro- 
germinantem videre contigit), tamen porro altera alteri ulteriore 
evolutione antecedit brevique major et tamquam adultior apparet. 
Quod autem frondis maternae dimidium majorem frondem novel- 
lam fert, hoc et ipsum alteri incremento praestat majusque evadit. 
Quae evolutionis ratio deinceps per stirpes insequentes homo- 
drome continuatur ita, ut eae frondes, quarum dimidium majus 
aut ad dextram aut ad sinistram situm est, prolem vegetativam 
pariter effiguratam (exceptis forsan casibus raris) in infinitum 
procreent, nec nisi generatione sexuali formarum ambarum, quae 
in eadem specie, saepius promiscue, occurrunt, altera ex altera 
prodeat. 
Ex eo, quod de fovearum proligerarum ortu diximus, intel- 
ligitur, frondem juvenilem pluribus simul locis crescere, scilicet 
binis in parte seu internodio posteriore; praeterea eodem tem- 
pore ad totum marginem anteriorem incrementum ejus apicale 
progreditur, meristemate in strata cellularum regularia, stratum 
unum intimum circumfundentia, disposito. Paries superior foveae 
proligerae item initio pluribus cellularum meristematicarum stratis 
simul prosilientibus formatur, postea autem haec incrementi ratio 
ita mutatur, ut margines tantummodo cellularum epidermidalium, 
ut in Wolfiis, duplici, tandem simplici strato formentur. In- 
crementum frondis intercalare internodio posteriore per aliquan- 
tum temporis continuatur, dum anteriore jam finitum est, itemque 
extensio cellularum telae formatae generaliter (singula enim omit- 
timus) a parte anteriore ad posteriorem regreditur, quare inter- 
nodium primum multo serius secundo formam et structuram de- 
finitivam adipiscitur (cf. fig. IV, 6.). 
Spirodelae frondum morphologia a Lemnae pluribus ratio- 
nibus discrepat, praesertim si solam speciem indigenam, 8. po- 
lyrrhizam, ut oportet, respicimus, neglectis formis exoticis (5. ой- 
gorrhiza), de quibus, etsi transitum ad Lemnas moderant ideoque 
magni momenti sunt, tamen hoc loco disserere non aptum est. 
Frons valde juvenilis S. polyrrhizae, dum tuberculum humillimum 
sistit, cireumvallatur vagina undique eam amplectente, oblique 
truncata et sic incisuram formante, quae postea in facie ventrali 
frondis, et quidem in dimidio ejus majore juxta lineam medianam 
reperitur. Hanc totam partem foliaceam, a primordio unius folii 
speciem prae se ferentem, revera nunc, evolutionis primam habens 
rationem, folio uni amplexicauli respondere verisimilius puto, 
quam duobus inter se connatis, prophyllo, et folio verticillari al- 
tius inserto, ut olim (Lemnac. p. 74 seqq.) sustinere conatus 
sum; attamen, quum res non liqueat, foliumque utique ad formam 
insolitam evolutum agatur, apparatum foliaceum vocabo. Nequa- 
quam autem, ut auctoribus nonnullis placuit, stipulas licet agnos- 
cere folii non evoluti. Ulteriore incremento apparatus foliaceus, 
e duobus cellularum stratis exstructus, frondem stadio quodam 
superat; postremo autem a fronde vicissim longe superatur. Ap- 
paratus foliacei ad frondem insertio initio, quod quidem obser- 
vari potest, fere horizontalis, mox, basilari frondis parte inter- 
calariter crescente, in obliquam ad frondis axim directionem, fo- 
liorum ad caulem decurrentium more, transponitur, ita, ut postea 
ea apparatus pars, quae faciei frondis ventrali inseritur, et quam 
olim folii nomine salutavi, altitudinem nodi teneat, ea contra, 
quae faciei dorsali inseritur (et cui olim prophylli nomen im- 
posui), ad basim frondis delabatur. Praeterea apparatus totus 
