15 LEMNACEAE: ГЕММА — SPIRODELA. 16 
Apparatus foliacei Spérodelae structura satis simplex est; 
fasciculis fibrovasalibus omnino caret; lobus dorsalis maxima ex 
parte nonnisi cellulis epidermidalibus crispatis, versus marginem 
perangustis, margine simplici, versus basim duplici strato dispo- 
sitis, constat, ultima solummodo basi tertio et vel quarto strato 
his duobus stratis epidermidalibus interjecto. Partes contra ven- 
trales nonnullis stratis parenchymaticis componuntur; stratum 
epidermidale praeterea, quod faciem a fronde aversam tegit, mar- 
ginem pro se constituit, stratis parenchymaticis in marginem non 
continuatis. Cellulae et rhaphidophorae et pigmentosae in toto 
apparatu foliaceo numerosae varieque dispositae inveniuntur; 
glomeruli crystallorum, saltem in 8. polyrrhiza, ibi desiderantur. 
Radices, ut in Wo/ffiís omnino desunt, ita semper in Lemn?s 
singulae, in Spérodelis plures ab unaquaque fronde adventiciae 
procreantur, nec ulla exstat frons, cui desint. Locus natalis ra- 
dicis unius adventiciae Lemnarwm sub facie ventrali frondis est, 
ubi prima juventute, lineam exacte medianam frondis tenens, et 
cum frondibus novellis binis, quas facies superior fert, tanquam 
in verticillum trimerum disposita, una cum calyptra jam formata 
et sola frondis epidermide tecta reperitur. Radice deinde in lon- 
gitudinem crescente ea pars epidermidis, quae eam tegit, simul 
intercalariter crescit processumque vaginalem ita format valde 
singularem, cylindricum vel conicum, radicis formae exacte ac- 
commodatum, qui tamen demum , longitudinem ad summum mil- 
limetri (plerumque minorem) adeptus, crescere desinit radiceque 
porro crescente disruptus vaginae instar hujus basim cingit (cf. 
fig. IV, 7. 8). Quae pars, vaginae radicis nomine a nobis 
salutata minimeque cum calyptra commutanda, vel notas ad spe- 
cierum diagnosim optimas praebet, in nonnullis enim, ut L. pauci- 
costata nostra, appendices laterales seu alas satis latas profert 
(fig. V, 4. 5.), in ceteris speciebus (ut Г. Valdiviana et om- 
nibus europaeis) constanter deficientes. 
Spirodelae polyrrhizae, cujus frons pluribus radicibus praedita 
est, radix adventicia prima initio medianum locum occupat; mox 
pluribus insequentibus apice ad minus frondis dimidium vertitur. 
Ceterae omnes ad idem latus primae, et quidem ex tela ma- 
joris dimidii frondis nascuntur atque in series ordinantur ita, ut 
radices serierum insequentium inter se alternent. Hoc praetera 
inter primam et omnes insequentes (quarum numerus interdum 
ad 15 crescit) intercedit discrimen, quod prima antrorsum et de- 
orsum descendens apparatum foliaceum obliqua hac directione 
simpliciter perforat, epidermide frondis non laesa, insequentes 
contra e recessu inter apparatum foliaceum et frondis superficiem 
sito prorumpentes singulis processibus epidermidis vaginalibus 
induuntur, brevioribus quam in Лети; igitur totidem quot ra- 
dices, excepta una, radicum vaginae formantur et perrumpuntur. 
In Spirodela vaginae radicum cellulas pigmentosas, in Lemnis 
rhaphidophoras, ceteris bis terque longiores, continent. 
Radicum ipsarum pars apicalis tegitur calyptrá ab ea ce- 
terarum plantarum praecipue hoc diversi, quod statu jam valde 
juvenili, spatio intercellulari in tota radicis superficie formato, a 
corpore radicis undique solvitur, excepto tantum extremo hujus 
apice, cui calyptra porro adhaeret. Cylindrica igitur seu basilaris 
pars calyptrae, a radice solufa, apicalem ejus partem a lateribus 
circumfundit ultimaque basi uno tum duobus, versus apicem tribus 
cellularum, satis distincte in series longitudinales positarum, 
stratis componitur, cellulis simul ad basim, ubi incrementum ca- 
lyptrae terminatur, multo brevioribus quam in parte media et 
. apicali. Apex calyptrae, radicis apici affixus, dispositionem cellu- 
larum parenchymatosarum minus regularem exhibet diversasque 
formas saepius ad specierum diagnosim utiles praebet; in Spiro- 
dela enim Lemnisque nonnullis (ut ZL. paucicostata) extremae 
ejus cellulae consociatim attenuantur apicemque calyptrae acutum 
reddunt (fig. IV, 4), dum in aliis (ut in LZ. Рада тата ejusque 
varr., minus tamen characteristice quam in L. minore) rotun- 
datus evadit. Calyptra adulta magna amyli copia scatet, quod, 
radicis ipsius apice incrementum etiamtum continuante, in hoc 
conficiendo consumi videtur. 
Corpus radicis epidermide tegitur quae, ut dudum constat, 
pilis radicalibus omnino caret et tam tenera atque caduca est, 
ut plerumque in partibus radicum maxime juvenilibus, calyptra 
velatis, eam quaerere oporteat; in adultis enim semper dejecta 
est, et quod in superficie radicum apparet cellularum stratum, 
revera subepidermidale est. Cellulae epidermidis ceterum, dum 
adsunt, subjacentibus pluries longiores, diametris autem tangen- 
tialibus minoribus, igitur sectione radicis transversa numerosiores 
sunt. Stratum subepidermidale item cellulis formatur in sectione 
transversa satis numerosis, tangentialiter angustis (praecipue in 
S. polyrrhiza), sed multo brevioribus. Insequuntur cetera strata 
corticalia, quarum cellulae satis regulariter, scilicet et concentrice 
et radiatim dispositae sunt, ceterum pro crassitudine radicis 
majore vel minore aliquantum variant. Spérode/ae radices versus 
apicem manifeste attenuantur, Lemnarum tota longitudine fere 
eundem diametrum retinent; igitur in Spirodelae radicis parte 
basilari crassiore, si sectiones transversae comparantur, stratorum 
corticalium concentricorum numerus major (5--6), in parte te- 
nuiore et in Lemnarum radicibus minor (3—4) itemque radiorum 
numerus diversus (6—9) reperitur. Meatuum aériferorum series 
duae concentricae in cortice formantur, altera interna, meatuum 
semper angustissimorum, inter cellulas strati intimi et secundi, 
ubi anguli cellularum congrediuntur, altera, meatuum pro stra- 
torum corticalium numero amplitudine valde variantium, extra 
secundum stratum corticale. In Spirodela multae cellularum 
corticalium, praecipue stratorum intermediorum, pigmento im- 
plentur. Stratum corticale intimum duabus notis a ceteris dif- 
fert: primum, quod cellulae parietibus radialibus plus minus di- 
stincte crispatis firmiter inter se junguntur vaginamque tutelarem 
constituunt, deinde, quod, etsi morphologià manifeste cortici ad- 
numerandae sunt, chlorophylli et amyli, quae in ceteris stratis 
corticalibus efformantur, nunquam. partieipes fiunt, sed eandem, 
quam axilis radicis fasciculus, materiam proteinicam continent. 
Fasciculus denique axem radicis percurrens semper compo- 
nitur serie longitudinali cellulatum axili stratoque simplici hanc 
cingente cellularum intimis corticalibus numero aequalium sed 
parietibus radialibus cum iis alternantium. In Гетов omnes 
hujus fasciculi cellulae cambiiformes sunt, in Spirodela contra 
series axilis in vas, cum cellulis vasalibus nodi frondis fasciculo 
fibrovasali brevi connexum, transmutatur. Quae transmutatio 
quum non jam in parte radicis maxime juvenili, sed ab apice 
ejus aliquantum distante, jam satis in longitudinem extensa, per- 
ficiatur, vas illud axile in Spérodelae radicibus semper facile 
conspicuum est. 
Plantae ad flores procreandos transeuntes alteram ambarum 
frondum novellarum primariarum, e singulis frondibus normaliter 
prodeuntium, et quidem minorem, in florem transmutant, quare 
semper (nec unquam equidem aliud vidi) frondes florentes e fovea 
alterius dimidii, majoris, frondem vegetativam, ex alterius, mi- 
noris, florem emittunt (fig. IV, 9; V, 9; VI, 2). Quod etsi 
non semper vel ubique evenit (Spirodela enim polyrrhiza et 
Lemna Valdiviama huc usque raro florentes observatae sunt), 
tamen constat, frondem semel florentem ex altero latere 
frondem novellam emittere, quae plerumque et ipsa floret, idque 
per nonnullas deinceps stirpes ita progredi. Utrum autem 
organa sexualia in fovea florifera sita ad unum florem per- 
