17 LEMNACEAE: LEMNA—SPIRODELA. 18 
tineant (ut supra posuimus), an inflorescentiam sistant e duobus 
floribus masculis, femineo uno, compositam, minime ad diem 
inter auctores constat, et пе evolutionis quidem historia in- 
vestigata satis luculentum reddere potui, quum utrique theoriae 
ea, quae observantur, quodammodo adaptari possint. Equidem, 
quum olim ad inflorescentiam agnoscendam magis inclinarem, 
nunc unum florem in Lemnis Spirodelisque, ideoque etiam in 
Woltffüs saltem verisimiliorem habeo, ceterum rem non prorsus 
liquere et difficillime dijudicandam esse existimo. 
Stamina ambo, quae adsunt, si frondem florentem a dorso 
adspicimus, infra pistillum, alterum juxta alterum, locum habent, 
igitur non divergentia 7/,, sed minore, forsan */;, tertio, quod 
supra pistillum locum haberet, suppresso, posita sunt (fig. IV, 10; 
V, 6; VL 3. 4). Praeterea pars adest foliacea, spatha ab auc- 
toribus plerumque dicta, quae infimo loco, vel infra stamina, po- 
sita est, et de cujus natura aeque nihil certi indicari potest; 
locum tamen, ut facile est intellectu, eum tenet, quem folium 
partes florales (seu florem seu inflorescentiam) fulciens, si adsit, 
teneat, quare bracteam floris eam appellabimus. 
Evolutionem partium si sequimur, primum apparet stamen 
anterius, etiam postea semper maturius, dein, eo jam ad anthe- 
ram bilobam formato, dum paries dorsalis foveae solito modo oritur, 
posterius, tum, paulo post, infra stamina ambo bractea, postremo, 
supra Ша, pistillum. Bractea semper tenuimembranacea, duobus 
cellularum epidermidalium parce chlorophyllosarum stratis com- 
ponitur, rhaphidophoris passim immixtis, in Spirodela etiam pig- 
mentosis et glomeruliferis inter laminas epidermidales interjectis. 
Forma ejus non semper eadem est; in nostris enim Lemnae spe- 
ciebus florem tantümmodo subtus fulcit (fig. IV, 10; У, 6), 
laminam sistens fere breviter reniformem, basi angustata affixam ; 
in Spirodela autem (et in Геттіз nonnullis: L. minore, gibba, 
trísulca) florem totum non modo basi amplectitur, sed undique 
obducit et ad sacculum conformatur non nisi facie superiore rima 
brevi et angusta, marginibus rugulosis plicatisque, apertum (fig. 
УГ, 3), qui succulus postea, cum stamen adultius in longitu- 
dinem extenditur et in lucem prodit, irregulariter discinditur. 
Anthera jam satis effigurata pars staminis maxime basilaris 
intercalariter in filamentum excrescit; ipsa anthera loculos duos, 
prorsus clausos et а se invicem segregatos, superiore tamen parte - 
contiguos, a connectivo cuneiformi secernit. In quorum loculo- . 
rum ulteriore fabrica hoc intercedit discrimen, quod in Spzrodela 
(certe in polyrrhiza) in thecas dividuntur externam et internam, 
rima longitudinali diremtas, externis minoribus itaque dehiscen- 
tiae lineis extrorsum versis (fig. VI, 5.), in Lemnis contra thecae 
locum ita mutant, ut externae minores in apicem antherae trans- 
ferantur itaque superiores, internae contra majores inferiores 
evadant (fig. IV, 11; V, 6), loculique lineis non longitudinalibus 
Sed fere transversis lateralibus dehiscant. Рагіеѕ loculi formatur 
strato cellularum fibrosarum, praeter quas certe in Spirodela 
epidermis adest tenuis et fugax, cujus cellularum polygonalium 
complures pigmento implentur antheramque fusco-maculatam red- 
dunt; in Lemnis epidermidem invenire nequivi, quare, si nihi- 
lominus adsit, maxime caduca est. Septum parenchymaticum, 
thecas binas loculi separans, in Lemmis transversum, in Spiro- 
dela longitudinale, et ipsum tenerum et fugax est, et, ubi parieti 
antherae externo inseritur, duplicem seriem cellularum rhaphido- 
phorarum continet, quae septo marcescente et a pariete secedente 
disrumpuntur rhaphidesque pollini admiscent. Cellulae pollinis 
illis Wolfiarum similes, ceterum spinulis tenerrimis exinae loco 
tuberculorum praeditae sunt. In filamento toto cellularum vasa- 
lium tenuissimarum series efformatur, post ejus extensionem 80- 
lummodo in parte basilari et apicali conspicua, in media evanes- 
cens, quam in L. Valdiviana, omnino, quod sciam, vasibus de- 
stituta, desideravi. 
Pistillum cum Wolfiarum pistillo plurimis notis congruit; 
tamen, excepta Z. Valdiviana, in pariete stamina attingente serie 
cellularum vasalium instructum et pars apicalis angustior, stylum 
referens, іп Lemnis longior, in Spirodela praeterea cellulis pig- 
mentosis maculata est; postremo, ut et filamenta, sursum cur- 
vatur et cum staminibus marginem foveae floriferae superans 
orificium ad coelum vertit (fig. V, 6. 7.). Ovula e fundo pistilli 
semper progerminant, et numero et structura aliquantum varia. 
In Lemnis enim compluribus (indigenis ambabus) ovulum gignitur 
unum, paene atropum, basi paululum curvatum (fig. V, 8.), in 
aliis (L. minore, trisulca) unum hemianatropum, micropyle ad 
frondis apicem spectans, rarius (in Z. gibba) compluria paene 
anatropa; in Spirodela bina (vel abortu unum) inter formam 
hemianatropam et anatropam ludentia (fig. VI, 8.)  Integumen- 
tum externum interno vel paululum (in ovulis hemianatropis et 
anatropis) vel aliquantum (in atropis) superatur; cellularum va- 
salium series nonnisi in anatropis et hemianatropis rhaphen per- 
currit, in atroporum funiculo perbrevi desideratur. Nucleus ovu- 
lorum sub anthesi semper sacculo embryonali consumitur, relictis 
tantummodo cellulis paucis, strato simplici apicem sacculi te- 
gentibus. 
Fructus, dum pericarpii structura cum Иов conveniunt, 
forma tamen ab his semper differunt. In iis enim speciebus, 
quarum ovula, seu singula seu pluria, hemianatropa vel anatropa 
fuerunt, ut in Spirodela, utriculus formam exhibet fere symme- 
tricam, ovatam, diametro transverso majore, a dorso ad ventrem 
frondis aliquantum compressam, styli rudimento fere medio apici 
imposito (fig. VI, 9. 10.). In Spirodela utriculus simul cellulis 
pigmentosis fusco-maculatus conspicitur. In iis contra speciebus, 
quae ovula habent singula fere anatropa, fructus insigniter asym- 
metricus est, altior quam latus, seminis apice antrorsum verso, 
rudimento styli retro spectante (fip. IV, 12; V, 9. 10.). 
Seminum numerus, forma, positio pro ratione ovulorum 
variant; in Spérodela tamen rarissime ambo ovula videntur ad 
evolutionem ulteriorem perferri, quum fere semper semen unum, 
horizontale, chalaza retrorsum, operculo antrorsum spectans, in 
utriculo invenerim. Quae de testa seminis interna, chalaza, oper- 
culo Wolfiarum supra dicta sunt, etiam de Lemnis et Spirodela 
dicenda.  Testae externae structurà Летпеае nonnihil inter se 
differunt. In majore enim parte specierum (ut Spirodela, Lemna 
Valdiviana, .Lemnis europaeis) numerus cellularum integumenti 
externi multiplicatur testaque crassa conficitur pluribus stratis 
cellularum minutarum, incoloratarum, satis rotundatarum laxeque 
conjunctarum composita, costis crassis, inaequalibus, rotundatis 
exsculpta; in paucis (ut L. paucicostata) cellulae non vel rarius 
dividuntur testaque externa evadit aliquanto tenuior, e duplici 
tantum triplicive cellularum ampliorum, arctius junctarum, strato 
exstructa, superficie numero modico costarum humilium, subaequa- 
lium, dentatarum notata (fig. V, 11. 12.) Sculptura utroque casu 
ex epidermidis ceterarum partium incrementum non sustinentis 
interitu originem ducit. 
Endospermium in plerisque Lemnis (paucis exceptis) uberius 
quam in Wolffiis est; parte enim micropylari seminis, operculo 
adjacente, ubi uno tantum strato cellularum metitur, et extre- 
mitate chalazina exceptis, embryo duplici (fig. V, 12.) triplicive, 
in Spirodela vel quadruplici et quincuplici cellularum endosper- 
micarum strato circumfunditur. Ad operculum, ut in Wo/ffüis, 
endospermium perforatur embryonis suspensore parvo, unicellulari, 
ad internam illius superficiem ай хо (fig. V, 10.). 
Forma embryonis, praeterquam quod in Летпетв longior 
