85 
Schismatoglottis, Richardia, Aglaonema, Dieffenbachia |tab. IV 
fig. 14], Dracunculus, Arum cte.); in aliis vero generibus, praesertim 
Colocasia, Coladium (tab. IV fig. 19), Remusatia, Xanthosoma 
(tab. V fig. 20, 21), Syngonium (tab. ТУ fig. 13, 13a) vasa laticifera 
in ambitu phloématis vel in ejus medio quoque numerosiora 
sunt et processus agunt nune bréviores, quibus superficies 
torulosa tantum redditur, nune longiores sive ramulos, qui cum 
latieiferis vicinis anastomoses effingunt et saepe quoque ad vasa 
xylematis, praesertim spiralia et annulata sese applicantes laticem 
in ea fundunt, ita ut haec ipsa tanquam laticifera appareant, 
Genera quaedam inter supra nominata laticiferis etiam in 
radicibus gaudent, е. gr. Xanthosoma (tab. V fig. 33) et Syn- 
допбит (tab. V fig. 26); observandum denique, Ап иа nonnulla 
et Monsteroideas, quae quidem latieiferis carent, in cortice vcl 
etiam in parenchymate interiore (Monsteroideae) series breves 
сеПшалшп longiorum tannino scatentium continere, 
Vasa xylematis differentias systematici valoris non offerunt ; 
tela vero, qua fasciculi fibrovasculares circumdan- 
tur, tales subinde exhibet. Ita in Pothotdeis plerisque et 
Monsteroideis, exceptis tantum generibus aquaticis vel paludi- 
colis Symplocarpus, Calla et Lysichitum, spatia intercellularia 
parva tantum exstant; Lasioideae contra, Colocasioideae, Aro- 
ideae, Staurostiymoideae et Philodendroideae in petiolis peduncu- 
lisque lacunas majores numerosasque inter cellulas ostendunt, 
variae iterum pro generum affinitate indolis, ut infra in parte 
descriptiva fusius adhue illustrabiums. In has lacunas saepe 
а parietibus cireumdantibus singulae cellulae proéminent, majores 
oblongaeque et fasciculo rhaphidum repletae, membrana ludentes 
nune aequabili (Alocasia indica), nunc in utroque fine crassiore 
(Colocasia antiquorum) , nunc utrinque tenuiore (Philodendron 
tripartitum); quales cellulae apud Lasioideas haud raro e 
strato cellularum simplici vel duplici, quo lacunae separantur, 
extremitates in lacunas duas diversas exserunt. — Се ае 
rhaphidigerae etiam in reliquis organis Aracearum frequentes 
sunt; Lasioideae constantes eas in perigonio offerunt, longi- 
tudine 1/,—11/, millim. insignes. 
Нос loco mentionem faciamus pilorum  intercellu- 
larium, quorum structura inter auctores varios, qui de iis 
scripserunt *), optime а cl. VAN TIEGHEM illustrata est. Oc- 
currunt illi solummodo іп subordine AMonstero?dearum, cui 
characterem constantem sistunt, ibidemque interstitia cellularum 
folii, pedunculi et partium floralium, praecipue ovarii exornant; 
sed etiam in caule et subinde quoque in radicibus aéreis 
(Monstera deliciosa) non desunt. Longitudinem 5-7 milim. 
attingunt, crassitie (etiam crassitie membranae, іп qua saepe 
strata conspici possunt) ita variant, ut tenuiores sint, si majore 
copia, сгаввіогев si minore numero in meatu intercellulari ad- 
sunt. Forma eorum frequentior haec est: -| rarius figuram 
H offerunt tuneque crura in meatus duos finitimos inserunt 
(tab. HI fig. 5). Ortum ducunt e cellula parva in septo con- 
sita, e qua figura -| ita evadit, ut cellula primum formam 
triangularem assumat, angulo uno inter cellulas adjacentes 
У) ScHLEIDEN in Wiegmann's Archiv für Naturgeschichte 1839. I, 
р. 231 et Grundzüge der wissensch. Botanik, editio II. vol. 1. 
p. 253; HANSTEIN, Milchsaftgefiisse p. 46; H. SUEUR, des cellu- 
les consolidantes de Scindapsus pertusus Schott, in Adansonia 
VIL p.292; Van TrEGHEM, recherches sur la structure des Aro- 
Idées p. 157; WIESNER, über das Vorkommen von Haaren in 
den Intercellulargángen des Mesophylls von Philodendron pertusum, 
Oesterr. botan. Zeitschrift 1875. p. 4. 
ARACEAE. 
96 
restante, quum anguli duo reliqui in spatium intercellulare pro- 
siliant et sensim in erura longa exerescant (tab. III fig. 8-11); 
figura || autem eo pronaseitur, ut cellula originaria in mea- 
tus duos finitimos ргоогевсай et in utroque crura effingat*), 
Praeter has formas pili intercellulares in lamina foliorum 
Monsteroidearum quarundam etiam radiatim ramosi, ramis ad 
extremitatem iterum fureato-ramulosis oecurrunt. — Ubi frequen- 
tiores sunt, hi pili firmitatem partium nonnihil augere valent. 
Canales resiniferi, cellularum parvarum oblongarumque 
stratis 2—3 inclusi, apud Philodendri genus observantur **), 
non minus in caule pedunculoque quam іп foliis ес radicibus 
aéreis (tab. IV fig. 15, 18 res). Species nonnullae, e. gr. 
Ph. pinnatifidum, bipinnatifidum et Selloum, stratum illud par- 
vieellosum adhue vagina libri pachypleuri inclusum habent 
(tab. V fig. 27, 28); genera autem JPAZodendro аа Homa- 
[отепа , Schismatoglottis, Chamaecladon loco canalium resini- 
ferorum cavitates elliptieas tantummodo possident, sed simili 
ac illi ratione strato cellularum minorum inclusas. 
Ductus gummiferi vel massulae cellularum іп muci- 
laginem conversarum apud Colocasioideas et Мопзгетогаеав, 
praesertim Monsteram pertusam et deliciosam atque Rhaphi- 
dophoram pertusam, in caule vel etiam in rhizomatibus рго- 
veniunt. 
Denique etiam de radicibus Aracearum observanda 
quaedam habemus, Omnes in eo conveniunt, ut centrum radicis 
eylindro oceupetur vasis numerosis instructo, quorum minora 
ad peripheriam, majora ad centrum spectant, omnia autem in 
radios cum massulis parvis phloématis alternantes disposita sunt. 
Solemniter cylindrum integrum conspicimus, raro laminis paren- 
chymatis circumdantis profunde lobatum (Philodendron біріппай- 
fidum, tab. V fig. 29, 30); in ejus peripheria semper, Anthurio 
tantum excepto, vagina s. d. protectrix (,Schutzscheide* germ.) 
observatur, sed non semper identiea cum ea, quam cl, СА8- 
PARY hoe nomine descripsit. Quae in Dieffenbachia e cellulis 
leptopleuris et ad parietes radiales maeula quam vocant Caspary- 
ana instructis constat (tab. V fig. 32); in Philodendro Selloo 
aliisque cellulae ejus aequabiliter incrassatae sunt (tab V fig. 30), 
itemque in Monstera dimidiata (tab. V fig. 25) et Monstera 
deliciosa (tab. II fig. 0), ubi praeterea vagina e duplici tripli- 
eive cellularum serie constat. In Philodendro pinnatifido ad 
peripheriam radicis suber copiosum obtingit et praeterea im- 
mediatim sub epidermide stratum librosum 2—3 series cras- 
sum (tab. V fig. 27, 28), quod strato sclerenchymatico іп radi- 
cibus aéreis Monsterae delícíosae respondet; in Атћитив vero 
nonnullis, scil. A. crassinervio et affinibus, superficies radicum 
aérearum strato occupatur pluriseriato, e cellulis hyalinis, lepto- 
pleuris, spiraliter striatis et aériferis conflato, quod ex ipsa 
epidermide pronatum et a parenchymate interiore per seriem 
cellularum phellogenarum sejunctum est. Praeter in Anthurio 
*) Immerito igitur cl. HANSTEIN (l. c.) tales pilos pro fibris librali- 
bus copulatione junctis habuit; quas contra hie auctor in Ап- 
thurio Wageneriano descripsit cellulae in formam || conflatae, 
revera fibras librales sistunt, ut jam a cl. VAN Тикснкм (Re- 
cherehes p. 164) demonstratum est, Quum altera ex parte planta 
dieta Pothos Rumphii, cui cl. VAN TiEGHEM (1, c. p. 169) pilos 
intercellulares adscripsit, а Ройо removenda et ad genus Mon- 
steroidearum Cuscuariam transponenda sit, pili illi, ut supra jam 
indieavimus, tantummodo pro subordine Monsteroidearum tamquam 
nota characteristica restant. 
**) Primus cl. TRECUL eas descripsit in „Recherches sur les vaisseaux 
laticiféres“, Adansonia УП. p. 204. 
