81 ARACEAE. 38 
stratum illud, quod velum radicis (germ. , Wurzelhülle*) auc- 
tores appellarunt, etiam in ZTomalomenate, Schismatoglottide et 
Philodendro observatur (са tantum differentia, quod cellulae 
ejus non spiraliter incrassatae sunt); eandem etiam vadices 
aéreas Orchidearum epiphytarum exornare, notum est. 
DE FLORIDUS АКАСЕАКОМ. 
Sunt qui opinantur, flores infloreseentiasq'ie Aracearum 
tam imperfectos a natura relictos esse, ut nominibus „flores“ 
vel ,infloreseentiae^ nondum salutari possint. *) Hace vero 
sententia in inaccurata hujus ordinis cognitione tantum nititur 
et facile refutatur eo, quod praeter formas florum imperfectas 
etiam tales apud Araceas occurrunt, quae a typo Monocotylearum 
normali non differunt, ct aliae adhue intor extremas illas inter- 
mediae, ita ut conjunctim seriem prorsus continuam effingant. 
Omnibus porro rationibus, eum morphologiae, tum affinitatis 
vel phylogeneseos, perpensis, concludi potest: flores Aracearum 
omnium origine ад typum Monocotylearum con- 
structos, deinde vero abortu variarum partium de- 
pauperatos, raro novis partibus locupletatos esse; 
id quod insequentibus accuratius demonstrare conabimur. 
Primum autem de ratione, qua flores Aracearum typici 
versus axem generatorem positi sunt, pauca praemittere liceat. 
Bracteae et bracteolae sive prophylla nullibi hucusque іп hoe 
ordine, observatae sunt; flores nune trimeri (ad schema P 3 - 3, 
A 3 3, G 3), nune dimen (P2 24-2, A 2 | 2, 0 2) 
occurrunt. **) Flores vero trimeri apud plerasque Araceas, quae 
perfeetioribus iis gaudent, ita stant, ut tepalum impar perigonii 
exterioris antrorsum spectet COL rarius dispositione contraria 
(=) utitur. Ulteriorem rationem e. gr. in Urontio адиа со 
invenimus, itemque in Spathiphyllo blando; т aliis autoin 
Spathiphyllt speciebus. {раа ad - posita sunt, Etiam stig- 
mata — quae quidem in flore Monocotylearum typieo eandem 
positionem habent ae tepala exteijora — subinde similem 
` . . . . . . 2 . . 
уапанопет offerunt; ita in Alocasia indica ad = , іп Alocasia 
.. 1 ” . . ` L° 
Lowii ad = stant, Homalomena Zollingert utramque positionem 
adeo in uno eodemque spadice exhibet. Quae quum ita ses? 
habeant, pleraeque tamen Araceae trimerae, ut in perigonio 
exteriore, sie etiam in stigmatibus positione = utuntur; quod 
autem ad flores dimeios attinet, hi phylla perigonii exterioris 
cum stigmatibus lateraliter, i. e. ad dextram et sinistram à 
floris mediana posita habent; exceptionem tamen offert Lysi- 
chitum camtschatense, ubi phylla ista in medianam cadunt. 
Jam ad rem transeamus. Florum conformatio apud genera 
insequentia haec est: 
Spathiphyllum, Amomophyllum: P 3 + 8, A 8- 3, G 3. 
Ее» мала ет 
449498 41314 
Anadendron : 
Anepsias : 
Rhodospatha, Rhaphidophora, 
Stenospermation, Monstera: A 2 20 2 
Epipremnum, Scindapsus, Cus- 
cuaria : 
A 2 + 2, а 1 (vel in San- 
dapso et Сизсиата G 1—2 2). 
ж) E. gr. cl. BEKETOFF in libro ,,Cursus der Botanik* vol. Л. 
(St. Petersburg 1514). 
**) P significat perigonium, А апдгоссеит, G gynaeceum; numeris 
2 + 2 indicare volumus, verticillos duos dimeros adesse, 3 + 3 
verticillos duos trimeros etc., semper regulariter alternos. 
Arac, 
Quae quum genera inter se consentiant foliorum nervatura, 
positions eorum disticha et vernatione antidroma (qua vero 
ratione Spathiphyllum ct Amomophyllum exceptionem offerunt), 
porro in eo, ut omnia pilis intercellularibus supra descriptis 
gaudeant, a rcliquis autem Araceis hae nota differant: dubium 
esse non potest, quin nexum bene naturalem constituant. 
Collatis autem formulis supra exhibitis, hune nexum etiam in 
Horum structura recognoscas, ita ut persuasum habeamus, in 
omnibus illis generibus origine eundem floris typum, eum reli- 
quis Monocctyleis identieum adesse, qui in singulis inva:iatus 
restitit. (Spathiphyllum, Атоторфу ил), іп aliis autem reduc- 
tionem scu depauperationem, raro, ut in Anepsiadis gynaeceo, 
locup'etationem subiit. Computatis deinde differentiis, quae 
genera Ша etiam in ovulorum, endospermii et embryonis fabrica 
offerunt, charaeteres intelliguntur, quibus ad constituendum 
eorum systema naturale praecipue uti debemus. 
Simile quid recognoscitur, si florum rationes in serie in- 
sequente comparamus: 
Cyrlosperma, Газа, Anaphyllum, 
Echidnium: P2 0, А Oo Op G L. 
Urospatha : Р 2 Р: o A 2 F 2043. 
Ophione: P2 C2 етот оу 8. 
Dracontium polyphyllum: аа 
Dracontium gigas: PS T 9553 раса. 
Synantherias : G A s ©. 
Amorphophallus : дати © GQ 8 ad 1. 
ge Rivieri (singuli flores): д.3:2-3:5983. 
Plesmonium: 83.2: © G 2 v: 3: 
Thomsonia sect, Allopythion: РАЗ ad 4; O @ 1. 
Anchomanes, Пу4гозте: d À 2 v 3, Q G т. 
Corynophallus : б А IP о Ut. 
Genera priora hujus seriei igitur florum structura iis re- 
spondent, quae in capite seriei primae stant; sed structura 
anatomicá et phyllotaxi ab iis differunt. Haud vero dubium 
est, quin eum generibus reliquis hujus seriei arcta affinitate 
juneta sint; itaque iterum transitum naturalem a floribus per- 
fectis ad imperfectos ante oculos habemus. Piacterea in Пас 
serie transitus occurrit а formis, quae spadice usque ad apicem 
florigero gaudent, ad eas, quarum spadix in appendicem steri- 
lem productus est; qua quidem ratione Anchomanes et Thom- 
sonia inter Dracontium et Amorphophallum medium tenent. 
Praeter flores depauperatos in serie illa etiam tales in- 
veniuntur, qui loeupletationem experti sunt. Ita Dracontium 
gigas in androeceo praeter verticillos duos typicos tertium ad- 
huc effingit, in Ophione autem сата 2 vel З ad gynaeceum 
normale accedunt (similiter ut ia serie pima apud Аперзга4ет). 
Ut alia quoque exemp!a afferam, in Typhonodori floribus mas- 
culis subinde stamina 8 inveniuntur*) et Philodendri gynae- 
ceum nune dimerum, nunc 3—4—8-carpidiatum obtingit**), 
Quum in seriebus supra exhibitis haud difficile fuerit, 
connexum intelligere, qui inter genera aperigoniata vel uni- 
sexualia et ea existit, quae ad typum completum constructa 
sunt: minus facile est in seriebus quibusdam, flores unisexuales 
et aperigoniatos tantum exhibentibus, qua:um affinitates cum 
generibus hermaphrocitis perigoniatisque noadum satis liquent. 
Ita Colocasioideae omnes (Colocasia, Remusatia, Alocasia, 
Gonatanthus, Caladium, Xanthosoma) flores offerunt imperfectos, 
*) Forsan autem haee stamina verticillos tetrameros, igitur duos 
tantum effingunt, ut e. gr, etiam in Paride quadrifolia observatur. 
+) Numerus verticillorum vero, quos carpidia effingunt, in hoe genere 
non tute determinari potest. 
m 
( 
