59 ARACEAE. 40 
ad schema: Z A (+ 2); € G (2 ad 4) constructos; si autem 
Steudneram respicimus, genus cum Colocasioideis affine at in 
floribus ç staminodiis 2—5 instructum, verisimile fit, etiam 
Calocasioideas a formis hermaphroditis originem ducere. Idem 
pro Aylaonemoidets conjicere licet, ope Dieffenbachiae pariter 
staminodia possidentis, atque pro Staurostigmo?deis, quae omnes 
staminodia in sexu femineo exhibent*), Mexime autem de- 
pauperati flores in tribu Атогаеатит occurrunt, feminei saepis- 
sime ex uno tantum carpidio constantes (Pinellia, Arisarum, 
Biarum, Arum, Theriophonum), quum altera ex parte masculi 
subinde stamina verticillo di- vel trimero (Dracunculus, Heli- 
codiceros, Arum), vel etiam duobus verticillis (Arisaema) dis- 
posita habeant. Inter Ахогдеаз unisexuales et bisexuales medium 
forte Spathicarpa tenet, quae in flore 4 ovarium rudimenta- 
rium et in flore $ staminodia praebet; observandum vero, 
Spathicarpam structurà anatomicà nondum cognitam et forsitan 
Staurostigmoideis potius quam Aroideis adscribendam esse, 
Sed aliud adhue exstat genus Stylochiton, quod procul dubio 
ad Aroideas pertinet et, quum in flore Z stamina 3 + 8, in 
9 ovarium 2—3-carpidiatum insuperque in utroque sexu peri- 
gonium habeat gamophyllum +“), typum Monocotylearum nor- 
malem prae se fert. Нос loco etiam in dissertationem а cl. 
POLONIO editam ,osservatione organogenetiche sui fioretti 
feminei dell Arum italicum“ (Pavia 1861), animum vertamus, 
quà demonstratur, in flore €, antequam ovarium nascitur, 
perigonium parvum 4-lobum adhuc conspici posse, quod vero 
deinde cum ovario tam arcte coalescit, ut non amplius dignos- 
catur. Quae observatio si accurata est, immediatim ей pro- 
baretur, id quod supra comparationis tantum ope inveneramus: 
Aroideas aperigoniatas ab Атасез perigoniatis originem ducere. 
Pro vero igitur statuimus, flores Aracearum omnium, vel 
simplicissimos, qui ex uno tantum stamine vel ex uno carpidio 
constant, origine ad typum Monocotylearum normalem concin- 
natos, deinde autem saepissime abortu depauperatos esse. 
Quod ad organa attinet, quae in spadice Aracearum inter 
flores masculos et femineos vel etiam supra masculos obtingunt, 
forma gibberum, verrucularum, filorum ete., haec nil esse nisi 
Ж) Si aliquis staminodia forsen pro phyllis perigonialibus habere 
velit, ei obstat, quod haec organa solummodo in floribus femineis 
adsunt. 
**) In Ноге maseulo Бос perigonium breve, fere patelliforme exstat, 
in femineo autem longius, ovarium superens et tam arcte id in- 
cludens, ut nonnisi stylus visibilis sit. 
flores abortivos, inter omnes constat. Unde autem sequitur, 
spadieem Aracearwm semper spicam referre, quae, exceptis 
tantum Arisaematis speciebus dioicis, aut flores hermaphroditos 
fert aut unisexuales, femineorum numero in ulterioribus subinde 
valde diminuto (Aglaonema, Arisarum) adeove ad unum florem 
reducto, qui tune spathae oppositus stat (Amérosinia, Pistia, 
Lemna et Spirodela inter Lemnotdeas). 
In floribus Aracearum saepissime usu venit, ut partes 
inter se coalescant, Constanter hoe in ecarpidiis observatur; 
frequenter autem stamina quoque in ,synandrium“ confluunt 
(Colocasioideae, Staurostigmoideae, Pistia aliaeque). Haud raro 
etiam accidit, ut in spadice confertifloro flores toti coalescant, 
e. gr. feminei in Syngonio et Lagenandra, masculiin Ariopside; 
in Cryptocoryne praeterea feminei eam peculiaritatem offerunt, 
ut verticillum effingant, in Pistia autem masculi. 
Carpidia si plura inter se coalescunt, nunc placentas parie- 
tales effingunt (Ariopsis, Colocasia, Xanthosoma), nune centrales 
(Philodendron, lihodospatha, Raphidophora, Аперзгаз ete.), 
formis intermediis non deficientibus. Subinde carpidiorum mar- 
gines ad basin tantum in placentam communem confluunt, quae 
apud genera quaedam Aroidearum (Arisaema, Diarum) ita in 
cavitatem ovarii proéminet, ut tanquam ахеов floralis apex 
appareat; si tali casu ovulum unicum tantum in vertiee placentae 
stat, ut in Biaro, etiam hocce ex ipso axe Ногай formatum 
videtur, Quum autem in generibus affinibus placentae pluri- 
ovulatae occurrant, nequaquam assumi potest, ovulum illud 
solitarium revera axeos dignitatem habere, similiterque stami- 
nibus, etiam ubi solitaria et quasi terminalia oecurrunt, semper 
phyllorum transformatorum natura adseribenda est. 
Numero ovulorum placentae valde variant. In Аперзгаде, 
neque minus in diversis speciebus Philodendri, ad unam- 
quamque placentam series 2, 4 vel 6, i. e. ad singulum саг- 
pidiorum marginem series 1—3 ovulorum observantur; etiam 
Pistiae et Ambrosiniae ovula pluriseriata sunt. Sed in plerisque 
Aracearum generibus carpidiorum margines unam tantum ovu- 
lorum seriem effingunt; in quo saepe accidit, ut ovula tantum- 
modo ad basin carpidiorum pronascantur (Monstera, Gonatanthus, 
Stenospermation, Calla еће.), aut ја apice solum loculi (Acorus), 
aut simul ad apicem et basin (Theriophonum), aut denique in 
medio (Lasia, Anaphylium). Frequenter loculi unum tantum 
ovulum basilare possident, nee exempla desiderantur, ubi totum 
ovarium uniovulatum existit, quamvis e pluribus carpidiis con- 
flatum est (Aglaonema, Orontium, Amorphophallinae quaedam). 
CONSPECTUS GENERUM IN BRASILIA PROVENIENTIUM 
(üs quae frequentius coluntur inclusis). 
Subordo І. POTHOIDEAE ENGL. г Nov. Act. Nat. Cur. XXXIX. 140. 
Faseiculi fibrovasculares laticiferis destituti. 
Pil intercellulares nulli. 
Folia disticha vel spiralia. 
Nervi foliorum II et III (i. e. secundarii et tertiarii) reticulati, rarissime subparalleli. Flores plerumque 
hermaphroditi, raro unisexuales. Оуша anatropa. 
Tribus I. POTHOEAE Zng/. 7. c. — Frutices scandentes, Rami ad basin 
cataphylla plura, tum folia vel inflorescentiam tantum proferentes. Nervi I 
(i. e. laterales primarii) subparalleli, II et Ш retieulati, raro primariis sub- 
paralleli (Pothoidium). Flores $ cum v. absque perigonio, aut 7%. Оуша 
anatropa. Semina albuminosa, embryo macropodus. 
[Subtrib. 1. POTHOINAE Schott (gen. Pothos L., Pothoidium Schott et 
Anadendron Schott) gerontogaea.] 
Subtrib. 2. HETEROPSINAE Engl. 2. c. — Folia disticha. Flores $, nudi, 
рее 42-200)... ... .4 
Huc quoque pertinere videtur gen. Amydrium Schott, gerontogaeum. 
I. HETEROPSIS KUNTH. 
» . + а » . » 
[Subtrib. 3. CULCASINAE Engl. (gen. Culcasia Beauv.) in Africa tropica.] 
