211 ARACEAE: SPATHICARPA —PISTIA. 212 
1. SPATHICARPA HASTIFOLIA Ноок. petiolis usque 
ad tertiam partem vaginatis laminá duplo triplove longioribus; 
lamina tripartita, partitionibus basi contracte angustatis, media 
oblongo-ovata, acuminata, lateralibus subhorizontaliter porrectis, 
oblongis vel ovato-lanceolatis, obtusulis, antieo duplo brevioribus, 
nervis lateralibus, infimis in lobos laterales exeuntibus exceptis, 
adscendentibus venisque reticulatis paullum prominulis; pedun- 
culo longiusculo folia superante; spatha oblongo - lanceolata 
eleganter acuminata, basi atque apice convoluta; spadiee elon- 
gato fere ?/; spathae longitudinem aequante. 
Spathicarpa hastifolia Hook. Во. Misc. IL 147. t. 77; 
Kunth En. ІП. 52; Schott Gen. Ar. t. 67 et 124, Prodr. 
342. 
Еоповом petiolus 2—21/, dm. longus, teretiusculus, ad tertiam 
partem usque vaginatus; LAMINA laete viridis plus minusve distincte tri- 
partita, partitione antica 6— cm. longa, 4—5 em. lata, nervo collectivo 
intimo a margine 3—4 mm. remoto, lateralibus 3—4 cm. longis atque 
1—2 ст, latis. PEDUNCULI 3—4 dm. longi, tenues, teretes, pallide 
viridescentes vel purpurascentes. SPATHA circ. 6—7 cm. longa, medio 
1—1'/2 em. lata, flavescens. SPADIX tota longitudine spathae accretus 
4-5 em. longus SvNANDRIA 2!/ mm. longa. GYNOECEA vix IL mm. 
aequantia, inferne pallida, sursum viridescentia; STIGMA brunnevm. 
Habitat in prov. Minas Geraés prope Caldas: Lindberg m. 5757, 
locis campi зибвит в, graminosis, apricis: Regnell n. II. 293!; prov. Rio 
Grande do Sul inter Corientes et La Plata et in ditione Montevidensi: 
Sello n. 1250 et 12851; іп Paraguaria: Fleischer. — Floret Dec. et Jan. 
2. SPATHICARPA SAGITTIFOLIA SCHOTT: petiolis ultra 
tertiam partem vaginatis laminá subduplo longioribus; laminae 
sagittatae lobo antico ovato-lanceolato, subelongato , posticis 
retrorsis, patentibus, obtusis, antico multo brevioribus, nervis 
lateralibus tenuibus, praeter infimos patentes adscendentibus; 
peduneulo longiusculo folia superante ; spatha oblongo-lanceolata, 
basi longe decurrente, longius cuspidata, raro breviter cuspidata, 
basi atque apice convoluta; spadice tenui quam spatha paulo 
breviore. 
Tabula nostra LI. (habitus cum analysi). 
Spathicarpa sagittifolia Schott in Bonplandia 1858 p. 124, 
Prodr, 342. 
Spathicarpa longicuspis Schott in Bonplandia 1862. p. 87. 
HERBA tuberosa, e tubere minuto folia nonnulla atque spadices 
coaetaneos emittens, FOLIORUM petiolus 11/,—15/, dm. longus, teretius- 
culus, vagina */,—1 dm. longa instructus; LAMINA laete viridis vix 
1 dm. longa, lobo antico 1—8 сш. longo, 4 сш. lato, lobis posticis 
retrorsis 1—2 ст. longis, 1—11/2 ст. latis auriculiformibus. PEDUNCULI 
3—3'/2 dm. longi. SPATHA circ. 5 сш. longa, 1'/A—2 cm. lata in 
cuspidem 193 cm. longum angustata,  GYNOECEA basi albida, supra 
viridia, staminodiis viridibus circumdata. SyNANDRII stipes pallide virens; 
ANTHERAE flavae, stigma rudimentarium distincte 3—5-lobum olivaceo- 
violascens. ВАССАЕ oblongae, apicem versus subconice attenuatae , in- 
ferne albae, superne virides, circ, 5 mm. longae. 
Var. a. GARDNERI, foliorum lamina ex sagittato angulato- 
ovata, lobis posticis vix manifestis, nervo collectivo intimo e 
nervis lateralibus I. eostalibus orto, extimo e nervis basalibus 
orto; spatha apicem versus dilatata, breviter cuspidata. 
Spathicarpa Gardneri Schott іп Bonplandia 1858. p. 124 
Prodr. 343. 
Var. 3. PLATYSPATHA, foliorum lamina sagittata (non ro- 
tundata), basi profunde cordata, lobis posticis retrorsis obtusis; 
spatha apicem versus dilatata, breviter cuspidata. 
Spathicarpa platyspatha Schott in Bonplandia 1862 p.87. 
Habitat in prov. Bahia: Blanchet n. 2100 ! ; ad Шћеоз: Maximilianus 
archidux Austriae; in umbrosis humidis ad fl. Itahypé: Martius Observ. 
п. 2059! — Таг. а. in prov. Piauhy: Gardner; var. В. in prov. Bahia: 
Mazimilianus archidux Austriae. — Flor. Dec. et Jan. 
Овз. Inter specimina а b. MARTIO collecta formae exstant lobis 
posticis longioribus, magis extrorsis, basim versus paullum contracte 
angustatis, quae quidem formas transitorias ad Spathicarpam hastifoliam 
referre videntur. 
3. SPATHICARPA TWEEDIANA SCHOTT: foliorum pe- 
tiolis quam lamina fere duplo longioribus; lamina late ovata, 
basi profunde cordata lobis posticis rotundatis obtusis, apicem 
versus subrotundata, breviter subulato-apieulata, nervis laterali- 
bus tenuibus infimis retrorsis atque patentibus, costalibus pa- 
tentibus medio lateris sursum arcuatis atque nervos collectivos 
formantibus; peduneulo longo petiolum superante; spatha ob- 
longo-lanceolata, basim versus euneata atque haud longe acu- 
minata, basi atque apice convoluta, spadic» dimidium spathae 
haud longe superante. 
Spathicarpa Tweediana Schott in Bonplandia 1858 p. 124, 
Prodr. 343. 
FOoLIORUM petiolus 1—1!/, dm. longus, LAMINA 5—8 ст. longa, 
4—5 ст. lata, lobis posticis 1—1!/» сш. longis. PEDUNCULI 11, dm. 
longi pars stipitiformis spathae accreta 1'/» cm. longa. SPATHA 4-5 ош. 
longa, 1!/,—1'/» em. lata, acumine 4—5 mm. longo instructa. SPADIX 
2—8 cm. longus.  SYNANDRIA tenuiter stipitata circ. 3 mm. longa. 
OvaRIA 1 mm. tantum longa. 
Brasiliae prov. S. Paulo: Tweedie (v. sp. cult.). 
XXVI. PISTIA LINN. 
PISTIA Linn. Flor. Zeyl. p. 152, Gen. Pl. 411 n. 912; Juss. 
Gen, Pl. 69; Schreb. Gen. Pl. р. 455. n. 1112; Willd. Spec. TII. 
1. 690; Poir. Enc. Вог. V. 353 et Dict. t. XLI. 154; А. Rich. 
in Dict. class. d'hist. nat. XIII. 633; Spreng. Gen. 682 n. 8438; 
Blume in Rumphia I. 77; Endl. Gen. n. 1669; Horkel in Мо- 
nalsbericht d. Berl. Akademie Febr. 1887 p. 41. (de germina- 
tione) ; Schleiden in Bot. Zeit. 1838 p. 18 et in Otto et Dietrich 
Gartenz. VII. (1838) p. 17; Kunth En. III. 7; C. Koch in Bot. 
Zeit. X. (1852) p. 577. — PISTIA, APIOSPERMUM et LIMNONESIS 
Klotzsch іп Act. Academ. Berolin. 1853. — ZALA Lour. Fl. Cochin- 
chin. ed, Willd. II. 491. — De morphologia plantae conferantur 
Hegelmaier , zur Entwicklungsgeschichte monocotyler Keime in 
Вог. Zeitung 1874 Nr. 89, et Engler in Nov. Act. Nat. Cur. 
XXXIX. 3 (1876) p. 154 et XXXIX. 4 (1877) р.194--200 t. 5. 
FLORES unisexuales nudi. Masculi: 2-andri ver- 
ЯсШай. STAMINA brevissima omnino inter se connata; 
synandria basi lata sessilia oblongo - ovoidea, vertice 
(axi parallelo) leviter depressa, thecis binis utriusque 
antherae sibi invicem oppositis, rimulis 2 verticalibus 
apertis. Flos femineus: solitarius. OVARIUM mono- 
gynum, ovoideum, spadicis axi oblique affixum, uni- 
loculare; OVULA numerosa orthotropa placentae parie- 
