219 ARACEAE: TABULAE EXPLICATAE—GEOGRAPHIA. 990 
Tab. XLI. Caladium bicolor forma rubicunda, p. 181 (habitum 
delin. MEGGENDORFER ; analysin SEBOTH et auctor). 
ХЪЛ, Caladium picturatum forma Belleymii, p. 187 (habi- 
tum delin. MEGGENDORFER, analysin auctor. 
XLIII. Xanthosoma violaceum, p. 193 (e coll. icon. SCHOTTII). 
XLIV. Xanthosoma striolatum, p. 196 (e coll. icon, 5СНОТТ Ш). 
XLV. Xanthosoma platylobum, p. 196 (habitum delin. 
MEGGENDORFER, analysin auctor). 
XLVI. XLVII. Alocasia macrorrhiza, p. 202 (e coll. icon. 
SCHOTTII). 
XLVIII. Staurostigma Luschnathianum, p. 205 (habitum de- 
lin. MEGGENDORFER, analysin auctor). 
XLIX, Taccarum Weddellianum, p. 208 (e collect. icon. 
Tab. L. Zomicarpa Riedeliana, p. 209 (habitum delin. SEBOTH; 
analysis e coll. icon. SCHOTTII). 
LI. Spathiearpa sagittifolia, p. 211 (habitum delin. 8ЕВОТН: 
analysis e coll. icon. SCHOTTII). 
LII. Fig. I. Pistia Stratiotes, planta juvencula non florens 
(delin. auctor). 
IL. Pistia Stratiotes, forma minor (Apiospermum 
obcordatum Klotzsch), р. 215 (delin. auctor), 
Ш. Pistia Stratiotes, forma maxima (P. amazonica 
Presl), p. 214 (delin. auctor). 
IV. Pistia Stratiotes, forma major (habitum delin, 
auctor, analysin 5КВОТН). 
V. PistiaStratiotes forma major, a. diagramma rami- 
SCHOTTII). fic. totius plantae, В. Шарт, remmae (del, auctor). 
SIGLA 
in tabulis Aracearum VI—LII adhibita. 
1. Flos vel flores, 4 masculus, 9 femineus, 13. Оушит. | F. Folii pars. 
9 hermaphroditus, a ante foecundationem, 14. Pistillum. | Sp. fl. Spadix florifer. 
b posi foecundationem, + abortivus. 15. Fructus, 15% fructus parte stylina de- | Sp. fr. Spadix fructifer. 
2. Androeceum. | jecta, 151. fructus loculus. | R. J. Ramus stirpis juvenculae. 
3. Synandrium. 16. Semen, 16* semen integumento exteriore | 8. v. Pars antice visa. 
4. Synandrodium. remoto. d. v. Pars dorso visa. 
5. Stamen fertile, a ante foecundationem, 17. Seminis integumentum externum. v. v. Pars ventre visa. 
2225 post foecundationem. 18. Seminis integumentum internum. 1, v. Pars latere visa. 
6. Stamen sterile vel staminodium. 19. Embryo. i. v. Pars deinfra visa. 
7. Anthera. 20. Planta germinans. 8. v. Pars desuper visa, 
8. Organum neutrum. 21. Radicula. || Sectio verticalis. 
9. Gynoeceum, a ante foecundationem, b post D. Diagramma floris. = Sectio horizontalis. 
foecundationem. D. R. Diagramma ramificationis; partes strio- m. n. Magnitudo naturalis. 
10. Ovarium. latae cataphylla, partes albae folia fron- | + Magnitudo aucta, gradu grossificationis 
11. Stylus. dosa, plene nigrae spathas indicant. per numerum appositum indicato. 
12. Stigma. 8. В. Schema ramificationis. 
DE ARACEARUM DISTRIBUTIONE GEOGRAPHICA. 
Quum Aracearum specimina in herbariis rarius quam 
aliarum familiarum occurrant, multarum autem specierum, quae 
а hortulanis in hortos introductae sunt, patria inaccurate tan- 
tum cognita sit, de distributione specierum tali modo disserere 
non possumus quali in aliis familis tractandis usi sumus, 
Opinione nostra non solum multae species, quae adhue e 
regionibus Brasiliae vicinis, imprimis e Peruviae provincia 
Maynas atque e Guianis cognitae sunt, serius in Brasilia 
septentrionali reperientur, sed etiam species omnino novae 
numerosae detegentur, namque fere omnes, qui Агасеав in 
America tropiea collegerunt, species novas inde reportarunt. 
Quibus de causis in tabula nostra Aracearum rationem 
geographicam exhibente ditionum tantum ampliorum a claris- 
simo GRISEBACH propositarum numerum Aracearum notavimus. 
Numeri unciis inclusi species indigenas, numeri romani genera 
indicant. 
Ех Вас 4а Ма atque e conspectu nostro systematico supra 
dato haee vero concludi possunt. 
1. Агасеагиш, quae nostro sensu 738 species continent, 
major pars specierum (circa 680) in regionibus tropicis vegetat; 
paucae tantum (eirea 50) extratropicae sunt. 
2. Cujusque subfamiliae species cum in orbe vetere tum 
in novo occurrunt, 
8. Genera contra pleraque aut gerontogaea aut neogaea 
sunt. Genera natantia Pistioidearum Lemnoidearumque atque 
pauca tantum reliquarum subfamiliarum, Arisaema nempe et 
Acorus, in orbe antiquo cis- et transaequatorialia sunt, in orbe 
novo autem cisaequatorialia. Generis Spathiphylli in America 
multae species cognitae sunt, in orbe vetere autem tantum 
una. Generis Homalomena plurimae species gerontogaeae, 
nonnullae (alterius sectionis) neogeae sunt.  Cyrtosperma in 
orbe antiquo species 4, in orbe novo species 2 numerat, Re- 
stant tria genera monotypica, Calla, Symplocarpus, Lysichitum, 
quae in utraque parte hemisphaerii borealis occurrunt. 
4. Regionibus exceptis, quae ad fines Aracearum territorii 
sitae sunt, in omnibus earum ditionibus plus quam dimidia 
pars specierum endemicae sunt. 
5. In ditionibus gerontogaeis species atque genera ende- 
mica multo numerosiora sunt, quam in neogaeis. In India 
