223 ARACEAE: GEOGRAPHIA —USUS. 924 
orientali 219 specierum ibidem provenientium 216 endemicae, 
44 generum 32 endemica (i е. (2%). Africae tropicae (vel 
territorii Sudan) inter 33 species 32 endemicae, 16 generum 
autem 11 (1. е. 68,75°/o) endemica sunt. In terra Mediterranea 
quoque 71?/, specierum endemicae habentur. Ditionum neo- 
gearum una tantum majorem numerum generum endemicorum 
includit, Andes dico, quarum genera endemica сс. 289/0 omnium 
in hoe territorio observatorum censentur. In Brasilia extra- 
amazonica genera endemica 250), in reliquis ditionibus multo 
pauciora occurrunt. India occidentalis autem nullum genus 
endemicum paucasque tantum species endemicas alit. 
6. In India orientali atque archipelago Indico omnes sub- 
familiae (Staurostigmoideis exceptis) imprimis quoad genera 
praevalent, in territorio Sudan Monsteroideae et Colocasioideae 
omnino desunt, Lasioideae et Aroideae haud rarae, reliquarum 
subfamiliarum species paucissimae. Inter Americae tropicae 
regiones Andes atque Brasilia extraamazonica speciebus gau- 
dent ex omnibus subfamilis, imprimis autem e Pothoideis et 
Philodendroideis, quarum genera Anthurium et Philodendron 
longe praevalent. Mexico (sensu GRISEBACHII, i.e. tota Ашс- 
rica centralis) imprimis Monsteroideis gaudet; Aroideae paucis- 
simae observantur, Stawrostigmoideae omnino desunt. Harum 
subfamiliarum etiam nulla nee in India occidentali, nec in 
America cisaequatoriali (Venezuela et Guianis), nec in Hylaea 
(Brasilia amazonica) adhue observata est; in India occidentali 
etiam Monsteroideae, Lasioideae, Aglaonemoideae, Colocasioi deae 
rariores sunt. In terra Mediterranea (Lemnoideis omissis) 
Aroideae tantum, attamen hae sat numerosae aluntur; etiam 
in ditione vicina deserti Asiatici solae Aroideae occurrunt, In 
China et Japoniea autem, neque minus in Europa, Asia, Ame- 
rica boreali, praeter Aroideas etiam nonnullae Pothoideae re- 
periuntur. 
Ч. Insulis Archipelagi Indici, Indiae occidentalis et Mada- 
gascar exceptis, omnes insulae species endemicas non habent. 
Araceae Canarienses atque Maderenses iis terrae Mediterraneae, 
eae in novis Hebridis atque insulis Vitiensibus degentes iis 
archipelagi Indici valde aífines sunt; Mascarenae unam speciem 
cum territorio Sudan et alteram cum India orientali communem 
alunt. 
A. ENGLER, 
DE ARACEARUM USU. 
Aracearum rhizomata atque caudices, imprimis tubera, 
praeter amyli magnam copiam substantiam acrem, saepius 
venenosissimam continent, quae autem siccatione et coctione fa- 
се removetur et florescentiae tempore plerumque sponte 
evanescit, Quibus de causis Aracearum partes vivae medica- 
menta, siccae et coctae nutrimenta esse possunt; Асо” Calami 
vero rhizomata, substantiam amaram et oleum aetherieum соп- 
tinentia, etiam siccata vim stimulantem non perdunt. 05 
rhizomata esculenta imprimis Colocastoideae nonnullae in regio- 
nibus tropicis utriusque orbis coluntur; in America tropiea non 
solum Xanthosomatis species indigenae (ut X. violaceum, X. 
Mafaffa, X. belophyllum), sed etiam generum gerontogaeorum 
Colocasiae et Alocasiae species (Colocasia antiquorum, Alocasia 
macrorrhiza, A. indica). Haec praeter rhizomata etiam рейо- 
los juvenculos nigritis pro oleribus praebent; rhizomata viva 
earum quoque contra serpentum morsus adhibentur. Caladto- 
rum tubera viva purgantia atque emetica sunt, sicca nutrimen- 
tum praebent. Ut Amorphophallorum, etiam Dracontii poly- 
рай tuber contra serpentum morsus adhibetur neque minus 
vis ejus emmenagogica laudatur. ,,Monsterae pertusae folia 
leniter urunt itaque ab Americanis in curanda anasarca lau- 
data“ (ENDLICHER). Omnium Aracearum venenosissima Dief- 
fenbachia Seguine existimatur; herba cocta in fomentationibus 
hydropicorum utuntur. ,Pistiae herba jam veteribus ob vires 
demulcientes et refrigerantes laudata dysenteriae et mictui 
cruento mederi creditur“ (ENDLICHER). 
A, ENGLER, 
