311 
scandens. Folia longe vaginantia, vagina versus petiolum et 
praecipue ochreá aculeis longis rectis pungentibus cum mino- 
ribus mixtis dense horridá et setosá, petiolo et costá saepe 
aculeis in acervos coordinatis rectis longissimis horridá vel 
laxius armatá versus flagellum aculeis destitutum inermi, seg- 
mentis elliptico-lanceolatis longe acuminatis 8—12-jugis in- 
ermibus vel hinc inde aculeum magnum portantibus, superio- 
ribus in spinas flagelli quam costa brevioris paulatim trans- 
euntibus, spinis plrq. 5-jugis validis. Spadix longe peduncu- 
latus pedunculo flagelli longitudinem superante, spathá inferiore 
membranaceá longá laevi, superiore pedunculum longe vagi- 
ante denique fusiformi fusco-tomentoso aculeis rectis nigris 
valde dissitis raris armata vel denique iis delapsis inermi 
vel minute tuberculata, pedunculo supra spathas aculeos nigros 
rectos multos gerente, rhachi inermi ramos densos graciles 
sibi ipsi aequilongos vel longiores multos exserente, floribus с 
quam 9 cylindrici duplo longioribus. 
Desmoncus orthacanthos Mart. Palm. Brasil. 87. t. 69; 
Palmet. Orbignian. 50. 
Species polymorpha et aculeorum variabilitate facilius cum aliis 
confundenda. VAGINA plrq. in parte іпѓегіоуе inermis, sub petiolo aculeis 
parvis appressis adspersa, denique in ochream aculeis rectis patenfibus 
variae longitudinis (similem Desmonco phengophyllo, confer tab. nostr. 70) 
exeurrens; armatura costae ex aculeis 2—5 cm. lg. varie patentibus for- 
mata dense aggregata vel valde sparsa et versus apicem evanida; saepe 
aculei solitarii sub segmentorum basi exstant. SEGMENTA 15 ст. lg. et 
8 сш. lt., vel paulo minora, inermia vel hinc inde aculeis parvis rectis 
adspersa in mediani facie inferiore. SrADIX supra ochream 3—4 dm. lg., 
inter species affines spathae superioris tomento et aculeorum defectu in- 
signis, cum etiam specimina florentia iis careant, alia autem aculeos sub- 
tiles 3—5 mm. lg. setiformes valde dissitos in eá praebeant; rami dense 
approximati 10—15 longitudine 8—6 cm. 
Inter formas magnitudine et armaturá distinctas duae varietates 
excellunt: 
Var. В. ТЕАПЛАМА Dr. Folia praemagna, vagina longis- 
simá subtus petiolum appresse aculeatá, ochreá aculeis mixtis 
patentibus horridá, petiolo quam ochrea breviore, costá aculeis 
validissimis longis rectangule patentibus sparsis horridá, Seg- 
mentis 8-jugis lato-lanceolatis acutis inaequaliter distantibus, 
flagello quam costa breviore spinis validissimis 8-jugis subu- 
latis rectis armato laevi. Spadix ignotus. 
Tabula nostra LXXI. Fig. II (segmentum, aculei costae). 
? Desmoncus longifolius Мат. Palmet.. Orbignian: 52. 
Haee varietas et ipsa variat costá armatá (aculeis validissimis subu- 
lato-compressis 8—5 em. 16.) et inermi. Folia сс. 1!/ m. lg. majora quam 
in ullo alio Певтопсо: vagina 3—4 dm. lg., ochrea 1!/s—2 dm. 1g.; costa 
7—8 dm. lg.; segmenta plrq. inter se opposita 2 dm. lg. et 7 cm. lata, 
etiam majora vel minora; flagellum 5—6 dm. lg. spinis validissimis hama- 
tum, Desmonci rudentum simile (compara tab. 691). 
Var. 1. мтв Dr. Omnino fere inermis, vaginà et 
ochreá laevissimá, aculeis rectis brevibus (2—4 mm. lg.) ra- 
rissimis per costam usque ad flagelli basin dissitis et etiam 
in segmentorum nervis medianis oriundis. 
Dimensiones eae formae primae, quácum in omnibus characteribus 
congruit praeter aculeorum magnitudinem et numerum; sed cum transitus 
adsint, hunc characterem levioris momenti esse censemus. 
U Crescit haec species cum varietatibus per vastas Brasiliae regiones 
dispersa: a Brasilid littorali tropicá (prope Rio de Janeiro: Weddell!) 
PALMAE: DESMONCUS. 
| 
| 
312 
in provincias centrales tendit (var. ү.: Weddell in Sertáo Amaroleité !) 
ibique in silvis uliginosis humidis invenitur ; dein secus littora per provin- 
ciam Spiritus Sancti dispersa (Mucur: flumen?) іп dumetis et silvis ab- 
originibus crescens per provinciam Paraénsem! usque ad Gwianam! ex- 
tensa est, neque minus per vallem Amazonum! usque ad Brasiliam occi- 
dentalem observata est ad Rio Purus et Jurucuá! (var. В: Trail! in 
herb. Kew.). 
11. DESMONCUS ATAXACANTHUS В. Болно. 
Caudex longissime scandens crassus. Folia horrida, vagina 
aculeis rectis majoribus minoribusque sparsis vestité, costa 
aculeis similibus ad basin incrassatis vestità, segmentis lan- 
ceolatis parum acuminatis in facie superiore secus nervos 
medios ad basin aculeis erectis ornatis paulatim in spinas 
flagelli transeuntibus. Spadix erectus pedunculo aculeato, 
spathá inferiore inermi, superiore aculeis rectis parvis sparsis 
mum. drupae oblongo-subovoideae. (п. v.) 
Desmoncus ataxacanthus Barb. Rodrigues, Enum. Palm. 
nov. 23. 
CavpEx 10—12 m. lg. et 3—4 cm. in diam.(?); crassitie, si rectam 
descripsit autor laudatus, haec species insignis est, quae ad D. orthacan- 
thum propius accedere videtur et fortasse cum eo coincidit. Propter de- 
scriptionem nimis brevem et incompletam eam neglexissemus, nisi specimen 
а cl peregrinatore BURCHELL (Kew Herb. n. 861) lectum vidissemus, quod 
cum eá congruere videiur praeter caudicis 3 m. lg. et digitum crassi mag- 
nitudinem minorem; in hoc folium Пезтопсо phengophyllo simile сс. 6 dm. 
lg., sed costa aculeis rectis vix ! em. lg. patentibus vel retrospectantibus 
armata; segmenta anguste acuminata 10—12-juga vel ad costam inaequa- 
liter sparsa paulatim in spinas transgredientia. 
Crescit in Brasiliá aequatoriali orientali in silvis ad margines fluvii 
МаМса pr. Santarem ct ай Лир. Trombetas ex Rodrigues, et іп tropicá 
litorali? prope Rio de Janeiro: Burchell! 
12. DESMONCUS LOPHACANTHOS Мавт. Caudex 
scandens. Folia magna recta, vagind longá sub petiolo 
appresse aculeata, ochreá aculeis longioribus brevioribusve 
intermixte patentibus horridá, petiolo quam ochrea breviore, 
сова aculeis singulis rectis nigris longis sub segmentorum 
insertionem patentibus armatá, segmentis plrq. 8-jugis oppositis 
ovato-lanceolatis acutis versus apicem costae inter se remotis, 
flagello quam costa cc. duplo breviore spinis e basi gibbosá 
subulatis validis 5—8-jugis armato. Spadix foliis cc. triplo 
brevior, spathá superiore fusiformi lignos4 in apice fascieula- 
tim aculeatà ceterum fulvo-tomentosáà denique calvescente, ra- 
mis longis tenuibus filiformibus flexuosis supra basin nudam 
remote scrobiculatis dein dense floriferis. 
| Desmoncus lophacanthos Mart. Palmet. Orbignian. 50; 
Hist. nat. Palm. III. 278. t. 165. 
Species D. orthacuntho valde affinis et e&dem vel paulo majore 
magnitudine foliorum, а quo praecipue враћа superiore іп vertice aculeis 
densis 1 сш. lg. rectis nigris et costae aculeis in ipsá basi segmentorum 
Singulis evolutis recedit. : 
Crescit in silvis opacis prope oppidum S. Georgii Insulanorum pro- 
vinciae Bahiensis ! 
13. DESMONCUS PYCNACANTHOS Mart. Folia 
ampla, vagina aculeis fuscis dense appressis laxius adspersá 
