369 PALMAE: ASTROCARYUM. 370 
‘Sect. I. MUNBACA Dn. 
(Char. cf. supra.) 
1. ASTROCARYUM GYNACANTHUM Mart. Сад 
dex depressus leviter annulatus aculeis seriatis armatus; folia 
aequaliter pinnatisecta concinna inermia petiolo canaliculato 
costáque nitide brunneis, segmentis aequaliter sparsis inter 
se remotioribus lineari-lanceolatis ad basin concavam ‘valde 
contractis ad apicem acutum longe cuspidatis inter nervos II. 
valde plicatis utrinque glabris in facie inferiore. pallidioribus: 
Spadix in pedunculo ancipite aculeis nitidis sursum appressis 
omnino obtecto gracili crassus ambitu cylindraceo, rhachi 
incrassatá ubique ramorum quam ipsa multo minorum in- 
sertione dense foveolatá, spathá supra partem vaginantem 
ovato fusiformi lignosá extus laná molli castaneá dense inter- 
textá velutiná; flores 9 rhachi ipsi insidentes, omnino inter 
. aculeos applanatos flexuoso-acuminatos calyci annulari et co- 
rollae urceolatae insidentes occulti iisque intra spicas masculas 
perlucentes, obliqui, stylo crasso brevi in stigmata globosa e 
corollà longe emersa excurrente; spicae g pedicellis suis 
hirto-lanatis duplo vel triplo longiores flores multiseriatos 
parvos alveolis usque ad apicem fere immersis gerentes laná 
densá flavescentes; drupae longe falcatim rostratae, induviis 
brevibus longe aculeatis. 
Tabula nostra LXXXII. Fig. 11 (spadix fructifer). 
Astrocaryum. gynacanthum Mart. Palm. brasil. 73. t. 60 
et 61. — (Excludendum: Astrocaryum gynacanthum Wall. Palm- 
trees Amaz. 103. t. 39. = А. Munbaca Mart.?) 
СлорЕх 3—4 m. alt., 3—5 cm. in diam., annulis remotis aculeis 
plano-compressis subulatis nitide atris horridis. Forra сс. 10 congesta 
11/3—2 m. lg. colore obscuro; segmenta utrinque се. 20 inter ве plrq. 
4—6 cm. remota, inferiora et media сс. 5 dm., superiora 4 et 3 dm. Ig., 
praeter basin et apicem sensim angustatum fere linearia 8 cm. It., mediano 
utrinque parum conspicuo, nervis П. utrinque cc. 6 firmioribus рИсав seg- 
menti referentibus, quae ab imá basi incipiunt; aculei in segmentorum 
adultorum marginibus nulli, num in adolescentibus? PEDUNCULUS spitha- 
meus et pedalis, cc. 8 mm. in diam., post anthesin cernuus; spatha pro 
ramorum multitudine parva ad longitudinem cc. 2 dm. dehiscens; rhachis 
—1l'/s dm. №. ramos се. 120—150 densissime confertos exserens ante 
anthesin firme inter se convolutos denique erecto-patentes saepe secundos 
simul cum Ноте Q basilari solitario insertos cc. 3—4 cm. lg. (pedicello 
1 em. вріса masculà 3 ст. lg). Еровкв С turbinati, cc. 1 mm. lg., 
orthostichas cc. 10 vel plures in spicarum foveolis ebracteatis formant; 
corolla calycem ша! ро superans limbo campanulato; stamina parum ex- 
serta corollae atque disci fundo inserta filamentis elongatis antheris bre- 
vibus. FLoRES Q multo majores aculeorum nitide atrorum 5—10 mm. 
longorum e basi filiformi planorum mole valde conspicui usque supra 
stigmata fis involuti, calyce et corolla brevi annulari tridenticulatà ad 
отып 3—4 mm. in diam. et 1—2 mm. ай. корав plurimae arcte con- 
fertae ellipsoideae vel obovoideae oblique longe rostratae induviarum acu- 
leis ad basin tectae ceterum glabrae, praeter rostrum 6—7 mm. longum 
2 em. altae et fere 1!/з cm. in diam., putamine obovoideo foraminibus sub 
verties spproximatis post exo- et mesocarpii dehiscentiam іп stellam вех- 
fidam denudato. 
Habitat in Brasiliá aequatoriali occidentali et orientali: ad flum. 
Rio Negro! et prope Santarem ad flum. Amazonum (Martius !), prope 
Goviáo ad flum. Juruá (Trail!), prope Manáos (Wallis!), et in prov. 
Paraénsi. interiore. (Sieber 1). 
9. ASTROCARYUM MUNBACA Mart. Сапдех de- 
pressus inter annulos confertos valide aculeatus; folía praeter 
apicem confluentem aequaliter pinnatisecta multijuga vagina 
petiolo costaeque basi longe aculeatis, segmentis lineari-lanceo- 
latis acuminatis supra glabris, subtus albidis pilisque sparsis 
hirtis secus margines aculeis minimis nigris scabris. Spadix 
longe pedunculatus pedunculo aculeis patentibus et retrospec- 
tantibus horrido, spathá inferiore inermi deciduá, superiore 
triplo longiore anguste fusiformi aculeolis tenuibus nigris аг- 
matá et praeterea fusco-lanatá, rhachi incrassatá ramos plu- 
rimos densissime confertos breves fere sessiles vel breviter 
pedicellatos exserente; flores 9 rhachi ipsi inserti aculeis 
flexuosis e basi fuscd nigrescentibus vel omnino fuscis involuti 
pedicellos spicarum с’ superantes vel aequantes, floribus g 
longius emergentibus antheris versatilibus exsertis; drupae 
obovoideae inermes in vertice rotundato breviter adunco- 
rostratae, induvias cupuliformes basin obtegentes pluries 
superantes. 
Astrocaryum Munbaca Mart. Palm. brasil. 74; Spruce, 
Palm. Атаг. 159. 
Astrocaryum gynacanthum Wall. (nec Mart.), Palm-trees 
Amaz. 103. t. XXXIX! 
Astrocaryum gynacanthum var. Munbaca Trail in Јошт. 
of Bot. 1877. p. 78 in adnot. 
Слорех 3—4 m. alt., aculeis 2—4 cm. lg. Ролл vix 2 m. Іш; 
segmenta utrinque 80--40 aequidistantia nervo I. solitario instructa, sed 
apicalia late confluentia 4—6-nervia breviora, reliqua 4--6 dm. lg. et 
3 cm. lt., inter nervos IL. utrinque 3 vel 4 firmiores valde plicata, mediano 
in facie superiore glabrá nitidá argute prominente, facie inferiore tomento 
quodam appresso albidá et pilis tuberculatis dilute brunneis inter nervos 
dissitis adspersá. SPADIX bipedalis pedunculo 8 mm. crasso aculeis 6 ad 
8 mm. lg. nigris; rhachis 2 dm. lg. (vel brevior) florum Q cum ramis С" 
insertione dense scrobiculata et inter scrobiculos dense setosa; rami сс. 200 
vix 3 cm. lg. supra florem © basilarem aculeis latissimis applanatis in- 
volutum statim in spicam сў densifloram mucronatam vel caudatam trans- 
eunt, foveolis florum (7 ad margines superiores pilis filamenta emergentia 
aequantibus albo-lanatis. FLoRks Q recti vel parum obliqui cc. 8 mm. 1g., 
calyce breviter infundibuliformi (2—3 mm. alto) quam corolla urctolata 
brevior, germine in stylum conicum angustato longe emerso, acnleis peri- 
anthii post anthesin marcescentibus et delabentibus. Drupas 2/8--3 ст. 
lg. et 193 cm. in diam. aurantiacae intra induvia cupuliformia (6 mm. alta) 
acutae, dein turbinato-obovoideae, rostro adunco 2—3 mm. lg., exo- et 
mesocarpio іп stellam floris hexapetali instar fisso putamen e Базі аси!А 
oblongum vel anguste obovoideum denudante, foraminibus fibris tenuibus 
in stellas latas speciosas concurrentibus notatis margini verticis insidentibus. 
Crescit per totam Brasiliam aequatorialem ab ostio fluminis Ama- 
zonum usque ad flumen Juruá im silvis Capoeiras dictis et recentioribus 
et aboriginibus: prope Рата (Martius! Trail!) , ad flum. Тарауол, prope 
Santarem (Spruce!) et Manáos (Wallis!), ad flum. Rio Negro superius 
(Wallace, Spruce) et prope Еда (Poeppig!). — Floret Septembri. 
3. ASTROCARYUM PARAMACA Mam Асаше, 
foliis erecto-arcuatis praemagnis usque ad apicem aequaliter 
pinnatisectis longe petiolatis petiolo et costa valide aculeatis; 
segmenta aequidistantia versus apicem sensim breviora e basi 
eonduplicatá angustatá linearia demum sensim longe acumi- 
nata secus margines aculeis parvis planis nitide atris hinc 
inde obsita, acumine breviter caudato aculeis setiformibus 
densius obtecto, in facie superiore glabrá nitida, in inferiore 
albo-tomentosa pilis valde dissitis adspersa. Spadix maximus 
erectus spathá sup. fusiformi rostrato-acuminatá extus ubique 
lanå densá ferrugined pilorum ad basin nigrescentium longo- 
