383 PALMAE: ASTROCARYUM. 384 
Слорех (ex по WaLLıs) humilis; folia magna costé elongata acu- 
leis 3—4 cm. lg. praesertim sub segmentorum insertione horridá, segmentis 
6 dm. lg. plrq. 2—2'!/s em. lt., latitudine interdum ad 3 ст. accrescente, 
aculeis in angulo 45° a margine patentibus nigris pungentibus majoribus 
(1 em. Ја.) cum minoribus setiformibus mixtis dissitis, interdum nonnullis 
maximis (11-21 cm. lg.) in mediani facie superiore insidentibus; nervi П. 
plurimi subtiles, utrinque 20—30 inter se fere aequales in facie inferiore 
tomento brevissimo vix sub lente conspicuo vestitá prominentes. RAMI 
floriferi supra insertionem aculeolis nonnullis 2—3 mm. lg. appressis nigris 
intra tomentum album praediti, superne laevigati; pars inferior pedicelli- 
formis 13—14 ст. lg. flores О duos inter se 2—3 cm. distantes in patellá 
latá adnatá evolvit. Drura glabra odorata oleosa miniata 4—5 cm. alta 
et 3 em. vel paulo plus in diam. induviis stellatis modo ad basin tecta, 
mucrone 5 mm. alto pyramidato, putamine nigro 3'/2 cm. lg. plus quam 
2!/s em. in diam., vittis 3 inter foramina ad verticem acutum tendentibus. 
Crescit in Brasilia aequatoriali praesertim orientali (prope Pará! 
et in valle Amazonum media, pr. Ponte de Pinheiro! leg. Wallis), et 
frequens in Guiana tota (in pascuis aridis pr. Paramaribo, Kegel!; et 
prope litus Guianae gallicae frequens, interiora vitans: Sagot!, Herb. 
n. 593). — Tucumá in lingua generali; Avara Guianensium. 
. Ops. Species antecedenti et A. tucumoidi valde affinis, sed foliis 
optime distincta, in spadice et floribus haud satis nota. Cl. Martius eam 
eum A. vulgari confusit, cl. Sacor eam pro А. aculeato Meyer determi- 
navit, quod autem propter „ramos ad insertionem suam in receptaculum 
floris Q dilatatos" ad sectionem nostram Аут? pertinet. 
8. II. Асашйа. 
(Char. cf. supra.) 
19. ASTROCARYUM WEDDELLII Dr. (n. sp.) Folia 
erispata aequaliter pinnatisecta in facie inferiore tomento fla- 
vido intra nervos floccoso lucida, costá setis brevissimis dense 
intertextis ferrugineo-velutiná simulque aculeis subulatis pa- 
tentibus sparsim armatá, segmentis lineari-laneeolatis longe 
caudato-acuminatis per greges inaequaliter dispositis inermi- 
bus. Spadix dimidiå costae longitudine robustus, pedunculo 
ancipite setis ferrugineis longe strigoso, spathá fere obtusá 
laná carneo-fuscá dense intertextá velutino-tomentosá, rhachi 
elongata glabratá ramos dense exserente quam ipsa paulo 
breviores in parte inferiore flexuosá flores 9 3—4 evolventes 
dein in spicas сў longiores excurrentes muticos, floribus сў 
ex alveolis (membranaceo-marginatis ciliatis late apertis) ad 
dimidium prominentibus, staminibus disco insertis exsertis; 
florum 9 ovoideorum calyx parum appresse setulosus oblique 
trilobus corolla breviter tridentatá paulo brevior, androecei 
rudimentarii annulo sexdentato basi corollae inserto et ad- 
nato; drupa ex induviis minimis obovoidea in vertice rotun- 
dato pyramidato-rostellata, putamine e basi acutá obovoideo 
foramina 3 late radiantia ad marginem verticis rotundati 
evolvente. 
Tabula nostra LXXXIII. Fig. 1 (spadix cum analysi). 
Costa 1 m. lg. et longior intra setas lanam brevem efficientes quasi 
oeculta, aculeis 2—6 cm. lg. nitidis armata vel interdum inermis; segmenta 
utrinque 80-40 in greges binorum vel prope basin ternorum consociata 
eum solitariis intermixta, apicem versus fere aequaliter disposita, ima 
5 dm., media 4 dm., superiora 3 dm. et apice 21/z dm. longa eademque 
2—1'/s cm. lt., suprema lineari-acuminata 1 ст. lt., nervo I. sup. validis- 
simo saepe flocculis dilute fuscis sicut costa.adspersa dein calvo, nervis 
marginalibus validis flavescentibus, nervis II. multis aequalibus. SPADIX 
1/2 m. lg., spathae indumento denso neque in setas distinctas se dissolvente, 
mollissimo, pedunculi setis 1—3 mm. longis; rhachis 2 dm. Ig., ramis 30 
ad 40 се. 15 cm. 16. inter se dense consociatis, inferioribus longius pedi- 
cellatis, spicis (7 fere 1 dm. lg. gracilibus. FLosES С 4 mm. lg. turbi- 
nati, calyce brevissimo tripartito tricuspidato, petalis ad apicem inflexis 
ad basin attenuatam disco inter se conjunctis, antheris supra medium af- 
fixis sagittalis, germinodio trifido. FLORES Q 7—8 mm. 16., calycis lobis 
valde obliquis acuminatis, androecei rudimento crasso fusco corollae adnato 
in lobos breviter mucronatos 6 excurrente, germine ovoideo in stigmata 
late sessilia excurrente. DRuPAE 3'/—4 cm. altae et 21/2 —3 em. in diam. 
flavae glabrae, induviis modo basin tegentibus, rostro 8-4 mm. lg., puta- 
mine fere 3 cm. lg. et 2'/ cm. in diam. lineis irregulariter теНеша та 
connexis denique versus apicem in radios foraminum concurrentibus nigris 
notato. 
Crescit in Brasilia centrali (tropica et subaequatoriali ?) montana: 
frequens in depressis camporum prope Goyaz in montibus Sertáo d' Amaro- 
leite, ubi leg. Weddell! (Herb. n. 2735). -- Tucum-rostero incolarum. 
90. ASTROCARYUM CAMPESTRE Mart. Folia 
aequaliter pinnatisecta crispata in facie inferiore et ad eostam 
aculeis sparsis armatam tomento albo-flavido dense appresso 
tecta, segmentis inaequaliter dispositis angustissime linearibus 
areuatis acuminatis. Spadix parvus pedunculo albo-pulveru- 
lento aculeis longis nigris armato, spathá acuminata tomentosa 
et aculeis longis nigris armatá, rhachi breviter contraetá ra- 
mos dense congestos multos longe bracteatos quam ipsa lon- 
giores exserente, floribus 9 in parte inferiore breviore ramo- 
rum pedicelliformi flexuos4 plrq. ternis lageniformibus, spicis 
cf pedicello longioribus obtusis densifloris; drupa ex induviis 
parvis turbinato-obovoidea in vertice saepe obliquo conico- 
rostrata, putamine utrinque acuto obovoideo foramina 5 mi- 
nora a vertice longe remota evolvente. 
Astrocaryum campestre Mart. Palm. brasil. 79. t. 63 et 64. 
Forra 10—15 contemporanea cc. 1'/ ^ m. lg. patentia, inferiora 
humifusa; petioli basis fibrosa, costa aeque ас petiolus aculeis rarioribus 
1—3 cm. lg. armata nitide atris; segmenta utrinque cc. 20 a basi ad me- 
dium paulum accrescentia dein versus apicem decrescentia 3—4 dm. lg. 
et 8—10 mm. lt., mediano superne valide prominente, nervis II. nonnullis 
intra tomentum faciei inferioris parum conspicuis. SPADIX 2—8 dm. lg. 
inter folia versus eentrum stirpis erumpens, pedunculi ancipitis (1. cm. in 
diam. majore) aculei 1—1!/s cm. lg. in greges conferti; rhachis ec. 6 cm. 
lg. ramos 25 —30 bracteis membranaceis inferioribus 3—4 cm. longis ob- 
tectos evolvens incrassata, rami 1 dm. lg. ad Из longitudinis flores Q ge- 
rentes. CALYX с quam corolla tripetala 4--5-ріо brevior, filamentis basi 
insertis petala plurinervia aequantibus. FLORES © fere 1 cm. lg. bracteis 
involuti calyce glabro, corolla inclusá breviter tridentatà glabrá, germine 
oblongo. Drupa glabra virescens 3 cm. alta vel paulo longior et fere 
21/з em. in diam., induviis basin turbinatam involventibus, rostro adunco 
5 mm. lg. 
Crescit in Brasilia centrali subaequatoriak et tropica montana: т 
campis editis prov. Goyaz et Minas Geraés!, solo sicco petroso (in deserto 
ad Serra do Стао Moyol, et in planitie alta Chapada de Paranan mab. 
Junii, Aug. et Septembr. florens, leg. Martius!). 
21. ASTROCARYUM PYGMAEUM Da. (n. sp.) Folia 
brevissime petiolata, vaginá petiolum stipulante ferrugineo- 
setosá, aequaliter pinnatisecta crispata in facie inferiore flavido- 
pallida, segmentis ad costam albo-lepidotam et sparsim valide 
aculeatam per greges inaequales valde inter se distantes dis- 
positis angustissime linearibus arcuatis acuminatis. Spadix 
parvus зра а duplici praeditus, inferiore pedunculum plane 
involutum aequante ferrugineo-setosá, superiore fusiformi acu- 
minatá strigoso-velutiná aculeisque setiformibus raris hine 
inde armatá, rhachi breviter contractá ramos pauciores ex- 
