893 PALMAE: MARTINEZIA. 394 
glomerulos trifloros sessilibus apicem versus masculis 
per paria insertis. FLORUM (7 calyx infundibuliformis 
quam corolla triphylla petalis "іп imá basi disco con- 
nexis pluries brevior, staminibus 6 inclusis disco in- 
sertis, filamentis basi corollae adnatis, antheris supra 
basin sagittatam affixis erectis, germinodio columnari 
trifio. FLORES 9 quam с multo minores, calyce tri- 
phyllo sepalis reniformibus late imbrieatis quam corolla 
(profunde trifida laciniis valvatis) dimidio breviore, an- 
droecei rudimento e dentibus 6 formato corollae fauci 
inserto ad basin cum eá disco connato. GERMEN ovo- 
ideum in stylos conicos pyramidato-conniventes stigma- 
tibus apice reflexis excurrens corolla inclusum, ovulis 
axi supra basin insidentibus depresso-globosis micro- 
pylen horizontaliter spectantem evolventibus in loculis 
evolutis. DRUPA globosa monosperma pulpá tenui, pu- 
tamine ruguloso vel alveolato-punctato osseo in medio 
foraminibus 3 leviter stellatis instructo, embryone in 
albumine aequabili horizontali. 
Palmae excelsae vel rarius fere procerae in America 
intratropica sparsae, a Boliwia orientali et boreali per 
Peruviam ad vallem Amazonum occidentalem et prae- 
sertim ad Columbiam et Guianam distributae, etiam im 
India occidentali crescentes, neque numerosae neque fre- 
quentiores. — CAUDEX columnaris ай internodia aculeis 
longis armatus coma terminali habitu crispato Arengam 
aemulante. FOLIA aequaliter pinnatisecta vaginå petiolo 
costâque dense aculeatis, segmentis aggregatis inaequaliter 
sparsis e basi angustâ deltoideis antice eroso-denticulatis 
secus marginem anteriorem caudatis mediano valido ner- 
visque II. radiantibus multis instructis, saepe aculeiferis. 
SPADIX intra folia ortus saepius infra ea fructificans, 
denique cernuus gracilis, ramis inter scrobiculos flexuosis 
laxius glomerulos trifloros evolventibus, pedunculo et rha- 
cheos basi et spathis aculeatis. FLORES С post anthesin 
caduci calycis basi attenuata quasi stipitati anthesi stel- 
lati flores Q conicos longe excedentes; gynaeceum ei Вас- 
tridis simile ovulis 4n angulo recto ab axi patentibus 
(analysin confer іп Botan. Zeitung XXXV. 187 E 
f. 10!). DRUPAE coccineae vel rubescentes mesocar pio 
flavo, magnitudineet habitu Baetridis fructuum, а quibus 
sarcocarpio tenui, putaminis globosi parum depressi super- 
ficie ubique rugulosâ, et foraminibus in ambitu maximo 
in ipso medio sitis et quidem 2 caecis inter se approxi- 
matis a fertili tertio parum remotis, se distinguunt. 
Ons. Hoc genus optime transitum Bactridearum ad Attaleeas, seu 
Cocoinearum aculeatarum ad inermes constituit, cum spadicis formå ad 
Glaziovam et Cocos laxifloras. florum С structura aeque ad Glaziovam, 
calyce Q ad omnes Attaleeas accedat, et aeque atque Acrocomia embryonis 
situ sub medio putaminis radiculà horizontali reliquas Bactrideas radiculá 
superá et Aftaleeas radiculà inferà connectat. 
1, MARTINEZIA CARYOTIFOLIA H.B.K. Caudex 
excelsus remote annulatus aculeis longis subulatis nigris ar- 
matus, petiolis segmenti longitudinem parum superantibus ca- 
naliculatis valide armatis; costa breviter aculeata et setulosa 
segmenta sparsa saepe per paria vel terna congregata lanceo- 
lato-deltoidea vel suprema triangulari-deltoidea exserens, omnia 
margine antico supra apicem retusum eroso-denticulatum pro- 
ducto longe caudata utrinque viridia in facie inferiore mediani 
hinc inde aculeis validis munita. Spadix longe pedunculatus 
pedunculo valide aculeato, spathá clavatà aculeatá, rhachi in- 
ermi elongatá quam rami plurimi graciles multo longiore; 
flores 9 in serobiculis profundioribus supra ramorum basin 
inserti masculis adstantibus, c? praeterea partem mediam et 
apicalem ramorum occupantes petalis ovato-acuminatis calycem 
tripartitum 4-plo superantibus, germinodio filamenta aequante, 
sepalis 9 cordatis acuminatis corolam usque supra medium 
involventibus. 
Tabula nostra LXXXV (habitus cum analysi). 
Martinezia caryotaefolia Н.В.К. Nov. Gen. et Spec. I. 
305 т edit. minore, I. 245 in edit. majore; Mart. Рата. 
Orbiqu. 76 et Hist. nat. Palm. III. 284. t. 161. f. Г. 
2 Маг тегла truncata Brongn. et Мат. Palmet. Orlngn. 
75. t. 2 el 28. 
Слорех 5—9 m. alt. et 1 dm. ultraque in diam. Forra 2—2'/ m. 
lg., petiolo 4 dm. lg, praesertim prope sulci margines aculeis compressis 
fimbriatis usque versus 1 dm. longis cum minoribus ей parvis mixtis hor- 
rido, costae atmaturá versus apicem decrescente; segmenta utrinque се. 17 
2--3 dm. lg. suprema maxima, inferiora ad apicem suum б cm., media 
9 cm. et suprema opposita 15 em. lata, margine antico saepe aculeis 
ciliato 5—10 ст. longe producto caudata. SPADIx cc. !/з m. lg. inter folia 
inferiora erumpens erecto-patens denique cernuus pedunculo rhachin sub- 
aequante, ramis rhachi fere aequilongis vel eá multo brevioribus densifloris 
post anthesin fructus in parte inferiore hand ita multos maturantibus. 
Кровев © 5—6 mm. lg. pallide ochroleuci, 9 3—4 mm. lg. albido-virides- 
centes anthesi rosei, germine in stylos stigmatiferos pyramidatos crassos 
excurrente anthesi intra corollae lacinias lanceolatas acutas valvatas prod- 
euntes. DmuPAE cerasi magnitudine rubro-flavescentes putamine fusco de- 
presso-globoso cc. 12 mm. alto et 15 mm. in diam. ruguloso. 
Crescit in Brasilia aequatoriali occidentali subandina rarior г prope 
S. Апюто da boa vista ad Rio Javary leg. Trail! (H. Palm. n. 188, 
Kee ; frequentior іт montibus Columbiae et ad ripas Orinoco, Casiquiare 
et Atabapo (leg. Humboldt), in Peruvia (leg. Ruiz et Pavon! et Poppig!); 
etiam in Bolivia centrali et orientali? ( Martinezia truncata. Brongn. !, leg. 
Orbigny). — Paxiuba Majerona in Brasilia subandina uppellatur. 
