399 PALMAE: 
sagittatis in medio affixis; GERMINODIUM parvum tri- 
fidum. FLORES О: CALYX et COROLLA imbricato-convo- 
luta sepalis corollam рта. includentibus crassioribus 
saepe coriaceis, petalis e basi teneriore cordatá ovatis 
acutis vel mucronatis; STAMINODIA 0, minima, vel an- 
nulus androecei disciformis, vel сарша germen inclu- 
dens; GERMEN coroll4 inclusum stylo brevi vel nullo 
et stigmatibus 3 sessilibus, ovulis in imo fundo саг- 
noso sessilibus axi immersis micropylé basilari. DRUPA 
monosperma fibrosa et-succulenta ovoidea vel ellipso- 
idea acuta, putamine incrassato osseo supra basin fo- 
ramina 3 evolvente inter poros trisuleato vel saepe 
intus extusque trivittato vel tricalloso. SEMEN extus 
rugulosum vel fasciis tribus notatum vel profunde tri- 
suleatum, embryone subbasilari in albumine согпео 
intus excavato aequabili vel radiato vel testae radiis 
introrsum vergentibus lobato. 
Palmae gregariae et silvas extensas formantes vel 
solitarie crescentes, per campos montium vel planitierum 
sabulosos saepe aridos late dispersae, minus -numerosae 
іт silvis humidis vel ad litora maris, in America australi, 
a limite Palmarum familiae australi in reipublicae Ar- 
gentinae provincia Entreriana per totam ditionem usque 
ad Indiam occidentalem et ad regiones Mexicanas australes 
distributae, in Brasilia centrali frequentissimae, in valle 
Amazonum et ejus affluentium vallibus inferioribus multo 
rariores; (una species C. nucifera ab oris Americae intra- 
tropicae per totum fere orbem terrarum intratropicum 
secus litora se dispersit). — CAUDEX cicatricosus vel 
columnaris speciosus vel procerus, saepius excelsus, rarius 
humilis vel depressus, interdum 0, nudus vel rarius va- 
gimis persistentibus indutus quasi incomptus, coma ter- 
minali eleganter concinmá vel saepius crispato-plumosá. 
FOLIA aequaliter pinnatisecta рид. brevius vaginantia 
vagina reticulata, petiolo ancipite laevi vel spinoso-serrato, 
segmentis ad costam elongatam рид. in filum tenue ех- 
currentem aeqnaliter vel saepius irregulariter sparsis, 
imis et Summis saepe filiformibus, omnibus plus minusve 
linearibus acutis. SPADICES in caudice firme evoluti 
Speciosi patentes denique cernui rarius penduli, minores 
et ei specierum. acaulium erecti, intra folia oriundi et 
evoluti, spathá inferiore рид. inter foliorum аа ав oc- 
сина, superiore anthesi longitudinaliter usque ad apicem | 
Мате ramos риф. nutantes cernuos floribus dense onustos | 
emittente; rami inter scrobiculos bracteolatos flexwosi et 
saepe anfracti glomerulos androgynos (trifloros) a basi 
«sque versus medium evolventes dein in scrobiculis mino- 
ribus flores С binos denique solitarios gerentes. FLORES 
d triquetro- et oblique cylindrici indurati corolla coriaceá 
СОСОВ. 400 
calycem pluries superante, post anthesin. caduci fugaces; 
fl. 9 quam priores multo crassiores, breviores vel longiores, 
globosi vel conici vel pyramidati, elongati vel depressi. 
DRUPA interdum maxima et ponderosa, saepius Juglandis 
fructum magnitudine aequans, saepe flavida vel auran- 
баса mesocarpio dulci et eduli magis vel minus fibroso, 
putamine valde incrassato et indurato nigrescente vel 
fuscescente rarius flavescente utrinque acuto foramina 3, 
caeca et fertile, intra fibrarum contextum occultante. 
Oss. I. De Syagro. СІ. Млвттоз a genere multiformi neque eo 
minus naturali Coco l c. Syagrum separavit eo charactere distinctam, 
quod putamen extus et praecipue intus vittis lucidis а basi ad verticem 
adscendentibus tribus, cum totidem obscuris alternantibus instructum ha- 
beret, quae vittae etiam semini impressae essent. Alius character non 
adest, sed et hic levioris momenti propter transitus multos et similem in 
Coci speciebus Martianis putaminis evolutionem ab ipso, auctore MARTIO 
nondum recognitam. Quantum ex fructibus examini nostro subjectis patet, 
quatuor putaminis cum semine evolutionis modi distinguendi sunt: primus 
in Coco nuciferá optime notus est, in quà vitta tenuis modo a foramine 
supra-embryonali solitaria perspicua in putamine maximo globoso-ellipso- 
ideo intus adscendit et ramificatur, semen putamini quasi agglutinatur. 
Secundus modus Ше Syagri a Martio descriptus et in Hist. nat. Palm. 
t. 166 delineatus est; vittas tres ex loculis supra ovulorum micropylas se 
extendentibus formari judicare licet, quare nucleus in putamine unicus 
post reliquorum dissolutionem evolutus in his vittis cum putamine поп 
cohaeret, sed inter vittas firme cum eo connatus est; (confer figuram pu- 
taminis Сос Inajai in tabula nostri 88. fig. П!). In tertio modo pro vittis 
eristae placentiformes intus valde prominentes evolvuntur, inter quas 
nucleus comprimitur, ita ut ipse profunde trisuleatus evadat et formam 
irregularem , nanciscatur, quod cristae circum foramen supra-embryonale 
circumflectuntur et praesertim una (foramini supra-embryonali aversa) calli 
incrassati instar intus prosilit; (confer figuram putaminis Coci Geriba in 
tab. nostra 89, sectiones transversales et dimidium inferius et superius 
praebentes, et longitudinalem!; et in tab. 93 sect. transv. putaminis Coci 
Datil/); hic modus eum praecedente (Syagri) intime affinis est et alteram 
ejus formam praebet, quamquam Martius has species non cum Syagro, 
sed eum Coco conjunxit. Quartus denique modus ille est, in quo putamen 
erassum sine vittis cristisque formatur nucleum parvum oblongum inclu- 
dens, foramine supra-embryonali profunde intra putaminis lignum intruso 
et interdum vittam solitariam (non ramificatam) lucidam usque ad verti- 
cem emittente, foraminibus duobus caecis intra contextus lignosi massam 
intus absconditis, extus semper conspicuis. — Itaque cum unicus Syagri 
character, de quá nos quoque novos characteres et sinceros investigare non 
potuimus, haud ut genericus evadat, omnes ejus species ad Cocum retuli- 
mus; nomina autorum autem Syagri species denominantium non mutavi- 
mus eá ratione, quod e genere sectionem, sive, si mavis, subgenus creavi- 
mus, ехсер 4 modo Syagro cocoide Mart., cujus nomen in Cocum Syagrum 
transmutare eádem ratione coacti sumus. 
Oss. II. Spathae utriusque vel tantum unius evolutio levissimi 
momenti censenda neque digna est, in qua differentia Coci et Plateniae 
ex arbitrio cl. KansTEN constituatur, etiam si e Platenia modo sectionem 
formaremus. Androecei sterilis formatio specificum valorem praebet, sed 
saepe differt in speciebus secundum methodum naturalem pro affinibus 
censendis; saepe vix conspicuum androeceum in flore Q rarius omnino ab- 
oritur, saepe in dentes paucos breves excurrit annulo brevissimo hypogyno 
insidentes, vel in cupulam campanulatam sexdentatam germen usque ad 
stylum includens accrescit (confer tabulam 97, gyn. Coci acaulis/). Inter- 
dum autem haec cupula tam tenuis est, ut gynaeceo quasi ut membrana 
tomentella insideat et in speciminibus siccis vix distingui possit; itaque 
etiam nos, speciminibus in spiritu vini servatis a cl. GrAziou ditissime 
sublevati, in aliis speciebus de androeceo abortivo incerti sumus. 
Oss. III. Ex notis et schedulis peregrinatorum specimina Cocorum 
colligentium judicare lieet, nomina trivialia ab indigenis in variis Brasiliae 
provinciis et etiam in eádem his Palmis attributa non ad certas spe- 
cies pertinere; saepe eadem Cocos varie denominatur, saepius immo idem 
nomen pluribus speciebus, et affinibus et longius distantibus, adjicitur. Ita- 
que nomina trivialia in determinatione specierum cautius adhibenda sunt. 
