437 
multo minora (2 dm. lg) plrq bina in greges sociata sunt. SPADIK robu- 
stus, rhachi ramificatà се. !/s m. 1g.; rami androgyni vix 1 dm. lg., rami 
spadicis masculi (се. 70—80) ad basin saepe calloso-incrassati et circum- 
flexi, cc. 1 dm. lg., remote unilateraliter scrobiculati, scrobiculis bifloris. 
FLoRES С supra 2 ст. lg., petalis 4—5 mm. И. а basi ad apicem appla- 
natis; stamina brevia (8—9 mm. lg), antheris in filamentis brevissimis 
sagittatolinearibus. DmRuPAE ponderosae obscure fuscae vel nigrescentes, 
saepe 1 dm. altae et 5—6 cm. іп ФШат., {оттай plrq. rite ovoideà vertice 
in rostrum sensim angustato; induviue intus cupulá radiatim lacerata 
magna (androeceo abortivo excrescente) instructae; putamen 1 em. crassum 
ad basin cum fibris mesocarpii multis connatum, superne laevigatums. ве- 
mina oblonga cc. 4 om. lg. et 15—18 mm. in diam., rhapheos late ad- 
scendentis ramis fuscis in 06814 nigrescente perspicue impressis laxe reti- 
eulatis. 
Crescit іп Brasilia orientali, praesertim littorali inter 10° et 20° 
lat. austr.; in silvis primaevis praecipue mari approximatis prov. Espiritu 
Santo, Porto Seguro et prov. Bahia (Martius!), іп Шћеов (Blanchet!), 
etiam in prov. Minas Geraés intrans? (Tschudi! sine loco врес.). — Spe- 
cies sub nomine Piagaba vel Coco de Piagaba (conf. Махти. Prinz 
v. Neuwied, Reise in Bras. I. 272) illustris; fibrae petioli vel spathae 
dissolutae retium, scoparum etc. materiem optime vimineam, drupae puta- 
men incrassatum tornatoribus largiuntur. | 
2. ATTALEA COMPTA Март. Candex procerns recte 
cylindricus foliis patentibus comptis concinnis pectinato-pinnati- 
sectis, segmentis suboppositis aequaliter distantibus lineari- 
acuminatis. Spadix ample ramificatus, floribus Ф poly- (10- 
ай 12- vel pleio-) andris, staminibus 3/4 corollae longitudinis 
aequantibus; drupae in spadice fructifero pendulo plurimae 
speciosae ad !/, induviatae ovoideae vel immo obovoideae in 
vertice late rotundato umbonatae. 
Tabula nostra ТС. Fig. II (drupa). 
Attalea compta Мат. Palm. brasil. 137 (cum Attalea 
humili et Indayá confusa!), t. 41 (habitus), et t. 97 (pro parte: 
spadix d et segmenta); Mart. Hist. nat. Palm. Ш. 297 
(emend.!) et Palmet. Orbignian. 120. 
Саорех ай 15 m. alt. et saepe humilior. Кома habitu eximie 
compto, 5—7 m. lg., segmentis mediis cc. 7—9 dm. lg. et 3—3'/ ст. It. 
SPADiX СЙ quam segmentorum longitudo brevior, ramis haud ita multis 
plrq. 11/з dm. lg. fere a basi usque ad apicem dense floriferis. FLORES cf 
ec. 12 mm. lg., petalis lineari-acuminatis planis denique contracto-cuspi- 
datis; О? DaurAE magnitudine speciei antecedentis vel paulo minores, 
exocarpio lignescente a fibris mesocarpii post maturitatem se dissolvente, 
brunneo et scabriusculo. 
Crescit in Brasilia aequatoriali et subaequatoriali orientali et prae- 
cipue litorali, saepe silvas constituens (vel campestris?) ; in prov. Bahia, 
(etiam Goyaz?), Piauhy, Pernambuco et Maranháo (Martius!), іп Ilheos 
( Blanchet !) , et in Maranháo ( Wallis!). — Nomen vernaculum Pindoba 
vel. Pindova; segmenta foliorum materiem vimineam, тирае oleum semi- 
num edulium praebent. 
Ogs. In iconibus et descriptione v. cl. Martius 1. с. multa de Бас 
Palma false citata; non solum propter perturbationem Aflaleae comptae 
„cum speciebus duabus sequentibus habitus et dimensiones folii permixte 
describuntur et distributio geographica etiam eam specierum sequentium 
includit, sed flores Q omnino false descripti et in spadice t. 97. Г. L illu- 
strati sunt, scil habitu 8. Q Coci et magnitudine nimis exiguá; tales in 
Attalea nunquam inveniuntur. 
3. ATTALEA INDAYA Dn. (n; sp). Caudex procerus 
altissime erectus cylindricus foliis longissimis erecto-patentibus 
paulum crispulis, segmentis lineari-acuminatis congregatis intra 
Palm. 
PALMAE: 
ATTALEA. 438 
greges subparallelis (nec divaricatis). Spadix speciosus multi- 
ramosus, ramis in spadice (7 confertis elongato-gracilibus supra 
basin breve spatium nudis, dein serobiculis bi- vel unifloris 
laxius, apieem versus dense praeditis, florum с sepalis minu- 
tissimis, petalis lineari-lanceolatis longe acuminatis planis sta-. 
mina 7—9 corollam ad 1⁄2 vel ?/s aequantia ineludentibus; 
drupae in spadice fructifero pendulo plurimae confertae magnae, 
obovoideo-acuminatae(?), plrq. trispermae, seminibus oblongis 
laxe reticulatis. 
Tabula nostra C. Fig. П (habitus), segmentum, rami d° cum 
analysi). 
Саорех 25—30 m. altus (praeter Attaieam excelsam in Attaleis 
brasiliensibus altissimus). ЁотлА saepe usque ad 10 m. lg., robusta; costa 
flocculosa denique calvescens inter segmenta inferiora alte elevata, dein 
minus prominens triangularis; segmenta coriacea validissima, plrq. per 8 
vel 4 congregata et in gregibus inferioribus 2—3 сш. distantia, inferiora 
l'A m. Ig. et 7 cm. lt., (mediano argute prominente in facie superiore 
flocculis evanidis adsperso, nervis II. utrinque 7—10 validis), superiora 
sensim decrescentia, apicalia plrq. bina in greges remotas (4 cm. distantes) 
consociata 6 dm. 16. et 2 cm. lt., et summa breviora. SPApIx androgynus 
ignotus; с validissimus rhachi ad basin 2'/:—3 em. in diam. ramis andi- 
que densissime obtecté .2—2!/» dm. longis arcuato-aversis. FLORES с вре- 
слов! in scrobiculis remotis secundis parallele inserti, mutuá pressione fere 
liberi, magnitudine et petalorum formå variá et in eodem ramo inaequali, 
14—18 mm. 16.; calyx minimus Из mm. altus; petala 12—16 mm. lg. et 
2—3 mm. 1t.; stamina plrq. 7 vel 8, filamentis brevibus in discum humi- 
lem connatis, antheris plrq. supra medium corollae prominentibus erecto- 
inclusis. ПисғАв vix satis notae; (forsan drupae in Mart. Palm. brasil. 
t. 97 illustratae ad hanc speciem pertinent; drupa alia, quam huc per- 
tinere judicamus, in tab. повий 100 illustratur; haec 6-sperma!, semini- 
bus anguste oblongis). 
Crescit in Brasilia tropica orientali, fortasse in extratropicam зе 
extendens, nunquam іп depressis, frequens in regionibus montanis inter 
500 et 1400 m. altitud. : , communis іп prov. Rio de Janeiro, е. gr. т 
monte Corcovado (Gaston! n. 303 et 8070), et sine dubio in prov. Minas 
Gerais et S. Paulo. — Drupae et segmenta foliorum utilia. 
4. ATTALEA HUMILIS Marr. Acaulis vel caudice 
humillimo, foliis longis robustis concinnis pectinato-pinnati- 
sectis, segmentis aequidistantibus exacte fere linearibus longe 
acuminatis. Spadix androgynus firme erectus longe peduncu- 
latus, spathá superiore crasse lignosá longissime supra rhachin 
et ramos porrectá et rostratá inclusus, rhachi elongatá ramos 
plurimos breves rigidos exserente (inferiores saepe florem О 
solitarium prope basin late insidentem evolventes dein mas- 
culos, superiores omnes et multos inter androgynos intermixtos 
omnino masculos), floribus с binis vel singulis in scrobiculis, 
speciosis 6—9-andris, petalis superne incrassato-acuminatis, 
floribus О cylindrico-pyramidatis; drupa minor obovoidea vel 
turbinata in vertice rotundato applanato umbonato-apiculata, 
putamine pallido obovoideo saepe dispermo vel abortu mono- 
spermo, semine anguste obovoideo laxe reticulato. 
Attalea humilis Mart. Palm. brasil. t. 75 (habitus sub 
nomine erroneo A. comptac); Hist. nat. Palm. III. 297. t. 168. 
f. 1, ё Palmet. Orbignian. 121. 
*) Figura habitum referens secundum photographiam а cl G. Levzin- 
GER, in urbe Rio de Janeiro degente, factam concinnata est, quae 
etiam in opere Liberi Baronis a THIELMANN „Vier Wege durch Ame- 
rika“ (Lipsiae 1879) per srtem phototypicam reiterata invenitur. 
58 
